บททั้งหมดของ One Fifty (Tagalog): บทที่ 21 - บทที่ 30

 Nang makarating kami sa garden. Alam ko na agad na meron nga si mommy at si papa rito. Nakapark din kasi ang kotse nila dito sa labas ng gate. Paglabas namin ng sasakyan ay agad na sinalubong ako nang isa sa mga pinagkakatiwalaan ko sa garden."Kuya Sir! Good afternoon." Bibo nitong pagbati.Si Borto, isa sa mga pinagkakatiwalaan ko rito. Fifteen years old pa lang siya, pero marami nang alam sa pag-aalaga ng mga bulaklak. Hindi na siya nag-aaral sapagkat, ulila na siya simula noong bata pa siya.Tinuring ko na rin siyang parang kapatid. Dahil mabait naman si Borto at mapagkakatiwalaan. Magaan din ang loob ko sa kaniya. Kahit mukha siyang astigin dahil sa panlabas nitong anyo. Kulay brown siya na halatang galing sa isang tribo at makapal nitong mga kilay. Malalaki ang braso kahit siya ay bata pa lamang.

*Flashback Ilang taon na ang nakakalipas ng tumigil kami sa trabaho namin dati. Kahit labag sa kaluoban ko ang trabaho na pinasok, pero kailangan eh. Mas madali lang kasi makakuha ng pera sa trabaho namin. Noong bagong dating pa kami rito sa Mindanao. Mahirap ang buhay, lalo na't mag-isa akong binuhay ni mommy. I have seen her working so hard just to give my needs and wants.So, when I grow matured. Tinulungan ko si mommy na kumita nang mas malaki pang pera para sa aming dalawa. That's the time I met Calvin and his mother."Bro, uwi na ako!" Pagpapaalam ko kay Calvin dahil tapus na ang working hours ko."Hah, uuwi ka na? Diba kailangan mo pa nang mas malaking pera dahil may sakit ang mama mo?" Wika

 Habang nasa byahe pa kami. Ikwe-kwento ko na lang ang tungkol sa amin ni Tito Carlos ko. Simula nung bata pa raw ako. Siya na yung nag-aalaga sa akin dahil maliit pa lang siya at sa amin siya nakatira. Kaya siya yung inaasahan ni mama na magbabantay muna sa akin sa tuwing may ginagawa si mama.Hanggang sa lumaki ako at nakapag-aral sa elementary. Ngunit, umalis na rin sa amin si Tito upang magtrabaho sa city at bihira ko na lamang siya kung makita. Minsan dumadalaw siya sa amin at nagdadala ng mga pagkain, kagaya ng mga unahing pangangailangan namin sa bahay. Bigas at ulam.Nabalitaan na lang namin na nag-abroad pala siya sa Kuwait at nagpalipat-lipat siya ng bansa upang magtrabaho. Sa tuwing uuwi siya ng Pilipinas ay pinapapapunta niya kami sa bahay niy

 "See you tomorrow, babe,” sabi ni Cyrus sabay kiss sa noo ko habang nakahawak ang dalawa niyang kamay sa magkabilang leeg ko and pushing it to his lips.His warming lips touch my forehead and I can feel his love, so much love deep within him. Kaya wala akong dahilan para hindi siya patawarin. Niramdam ko ang bawat pag-ikot ng segundo and I burry it inside my heart. Treasuring its moment."Sige na babe,” pagputol ko sa halik niya."Maaga pa tayo bukas sa school,” dugtong ko.He just smiled and nakaukit sa mga labi niya ang sobrang sayang nararamdaman. I wish I can always see him smile because of me. Sabi ko sa aking sarili habang unti-unti siyang lumalayo sa akin. Pumasok na siya sa ko

 Pagkatapus naming kumain. Balak ko na sanang bumalik na sa school pero bigla akong naiihi."Babe!" Tawag ko sa kaniya habang pababa kami ng hagdanan.Lumingon siya sa akin. "Bakit babe?""C.R muna ako. Naiihi na kasi ako," sagot ko habang nakahawak sa bandang tiyan ko."Sige babe. Samahan na kita," alok niya.Tumango na lang ako at dali-daling pumunta ng C.R. naghintay na lang siya sa labas at ako naman ay walang ano-ano'y dumiretso sa bowl para ibuhos ang naipon kong tubig. Pagkatapus kong umihi. Naghugas muna ako ng kamay at nagpaganda ng kaunti. Kumuha ako ng powder at naglagay ng liptint.P