Lahat ng Kabanata ng I Married Mister Childish: Kabanata 21 - Kabanata 30

Chapter 22: Eyes-Nagising ako ng mga past seven in the morning at thankful ako na extended ng three days yung suspension kaya no need gumising ng too early para pumasok sa school.Dumiretsyo ako sa kusina at naabutan ko si Rhod na nagkakape."Morning," bati niya na kina nod ko naman."Asan si Abu?" I asked. Tinuro niya naman ang sala kaya naglakad naman ako papunta roon.Well, nakahiga pa rin si Abu sa sahig at nakabaluktot na siya errr, naglakad ako pabalik sa room ko at kumuha ng kumot dahil medyo mabait naman kasi ako at maganda kaya kinumotan ko na siya.Pumunta ako sa kusina at naghalungkat."Anong gagawin mo?" tanong ni Rhod na nakaupo na at umiinom pa rin ng kape."Magluluto err," sagot ko at nagsuot ng apron then nag fried ng bacon, eggs and hotdogs. Nag fried rice rin ako at hinaluan ko

Chapter 24: Her Answer-"Lisa... Wifey... Gising na." "Hmmm."I slowly open my eyes, ang nakangiting si Kuto ang nakita ko agad."Your awake," he said and smiled sweetly that's why also smiled back."Mag-ayos kana, ihahatid pa natin si Keven sa school..." he sweetly said and kissed me on my forehead that made me close my eyes."Mimi!" May tumakbong bata papunta sa akin at agad akong yinakap, I hug him back."Good morning mimi, I love you," he sweetly said, I make nose to nose to him."Naligo kana?" "Opo mimi, pinaliguan na ako ni daddy!" masaya niyang sabi. Lumapit si Kuto sa amin at yinakap kami."I love you, I love you both," he said that make me smi

Chapter 26: Confessions-Magkatabi kami ni Kuto sa car, he's driving na habang walang imikan pa rin kami. Nalaman ko ring kung saan siya pupunta at sa Palawan 'yon but I don't know kung anong gagawin niya roon.Pagkarating namin sa airport ay agad kaming dumiretsyo sa private plane nila Kuto at sumakay rito at tulad ng kanina wala pa ring imikan na nangyari."I know you have many questions in your mind and I'm afraid that I can't answer it now," aniya na ikinatingin ko naman sa kanya."I'm ready to hear it," seryusong sabi ko habang nakatingin pa rin ng deritsyo sa mga mata niya."I'm glad and I hope you will still stay beside me kapag nalaman mo na ang lahat," malungkot at takot na saad niya."I will Kuto, I promise," sabi ko dahilan ng pagngiti niya.Ang bilis namin makalapag sa Palawan gamit ang private plane namin, nag b

Chapter 28: They left me-Nasa hospital na kami, maayos na ang lagay ni Kuto na natutulog ngayon habang si Abu naman ay wala pa akong balita sa kalagayan niya.Napagdesisyunan kong bumili ng mineral water at kumain sa labas na katabi lang naman ng hospital dahil na rin sa nauuhaw ako at saka nagugutom na ako. Nag-iwan muna ako ng note kay Kuto baka kasi hanapin ako nito pag-nagising.Mga past three pa lang ng umaga kaya naman medyo madilim pa, napayakap ako sa sarili ko nang umihip ang malamig na hangin, suot ko ngayon ang jacket ni Kuto na kulay dilaw.Tumawid ako ng kalsada kung nasaan yung mini store na 24 hours nakabukas, pumasok ako roon then kumain ng noodles bale ako lang at yung cashier ang naroon. Mabilis lang akong kumain at nagbayad, bumili na rin ako ng mga mineral water.Tatawid na sana ako pero may biglang sumulpot na motor na may dalawang a

Chapter 30: New Self-After 4 yearsYears passed at maraming nagbago lalong-lalo na ang sarili ko, mas matured na akong mag-isip at mas pinag-iisipan ko ang bawat kilos at desisiyon ko bago ko gawin ito, syempre mas lalo akong gumanda at sa apat na taon na 'yon ay pinapanatili kong straight ang buhok ko na ngayon ay lagpas balikat na lang ulit dahil sa nagpagupit ako kanina."Ma'am may bisita po kayo," anunsyo ng secretary ko habang busy pa rin ako sa pagbabasa ng mga papeles dito sa office ko sa company namin sa Manila. Tumutulong na rin kasi ako kay papa na patakbuhin ang company namin."Let him or her in," sabi ko habang nakatingin pa rin sa binabasa ko.Narinig ko naman ang mga yabag nang papasok at palapit sa akin."Babe!" Napaangat ako ng tingin, it's him my boyfriend. May dala siyang bouquet of flowers and cake