Library

Home / Romance / Ako’y Ibigin Mo, Babaeng Matapang / Kabanata 1 - Kabanata 10

Lahat ng Kabanata ng Ako’y Ibigin Mo, Babaeng Matapang: Kabanata 1 - Kabanata 10

73 Kabanata

ONE

Alexandria's POV"Shit! Ang bilis ng gagong 'to, ha?" inis na saad ko habang nakatingin sa side mirror, kung saan kitang-kita ko ang isang motorsiklong nakabuntot sa likuran ko. Gabi ngayon pero dahil maraming poste ng ilaw sa kalsada at nagkalat din ang naglalakihang ilaw ng racing club, kaya naman malinaw kong nakikita ang race track. Muli kong ibinalik ang atensyon sa kalsada at mas lalo ko pang binilisan ang pagpapatakbo kay Amber, ang aking Ducati Multistrada 950. Hinigpitan ko ang pagkakahawak sa manibela at pinaarangkada ko nang todo ang takbo. Tingnan natin kung makakahabol ka pang ungas ka! Sumilip akong muli sa side mirror at nakita kong napag

TWO

Heinz's POVName: Leigh Alexandria SaavedraAge: 23Mission: To tame Alexandria SaavedraUMARKO ang mga kilay ko pagkabasa sa bago kong misyon. Nakatingin naman sa akin ng seryoso ang matanda at mukhang hindi nga ito nagbibiro sa assignment na ibinigay sa'kin. "Are you sure, Mr. Saavedra? You want me to tame your daughter? But why me, Sir?" Bumuntong-hininga muna ang matanda pagkatapos ay nagsalita. "I tracked your records, Mr. Alvarez at humanga ako sa iyo dahil lahat ng mission mo ay successful. Hindi lamang iyon, ikaw ang top one agent sa buong department," may himig paghanga pang saad niya. "Please hijo, alam kong kahibangan ang gusto kong ipagawa sa iyo. Subalit gusto kong bumalik sa dati ang anak ko. Gusto kong pat

THREE

Alexandria's POV"ANAK, saan ka na naman pupunta? Gabi na, hija. Kagagaling pa lamang ng pilay mo 'di ba?"Naiirita akong sumulyap kay Papa habang nagsusuot ng black leather boots. Isang buwan na nga akong nabubwisit sa pagmumukha mo, eh! wika ko sa isipan. Paano, isang buwan na akong natengga sa bahay para magpagaling ng pilay ko. Mabuti nga at simpleng pilay lang 'yon. Kung hindi, baka dalawa o tatlong buwan pa ang kailangan kong tiisin para lang magpagaling. "Magkakarera ako," matabang na tugon ko kay Papa."My God, Alexandria! Kailan ka ba titigil sa letseng pagkakarera na iyan, ha? Kapag patay ka na?" sermon niya sa mataas na

Chapter Four

Heinz's POV "GOOD AFTERNOON, Mr. Saavedra. This is Heinz Alvarez," pakilala ko sa kabilang linya. "Oh! Yes hijo?" "I want to talk to you, Mr. Saavedra. Let's discuss my plan about your daughter," agad na turan ko. "Sure, hijo. Saan tayo magkikita? Alam mo namang hindi maaari rito sa bahay," halos pabulong na sambit niya. Marahil ay mag-iingat ang matanda huwag marinig ng anak.&

Chapter Five

Heinz's POV Home Sweet Home! NAKARAMDAM agad ako ng kahungkagan sa sarili pagpasok sa loob ng bahay. Agad akong nagtungo sa sala at naupo sa single sofa na naroon at sumandal. Inilapat ko ang batok sa sandalan kung kaya't bahagya akong nakatingala. Pakiramdam ko ay pagod na pagod ako ng mga sandaling iyon, kahit wala naman akong ginawa kung hindi umupo maghapon, kaharap ang laptop at pag aralan ang panibago kong misyon. Naramdaman kong muli ang pamimigat ng aking dibdib, katulad nang dati. Hindi man lang nawala ang sakit o kaya naman ay nabawasan. Ang pamilyar na sakit sa aking dibdib ay hindi na yata maaalis pa. '5 years na! Pero pakiramdam ko ay kailan

Chapter Six

Alexandria's POV"HERE'S your Strawberry Lemonade Vodka, Ma'am Alex.""Thanks," simpleng tugon ko naman kay Clark. Ang pinakamagaling na bartender sa Kawashima Hotel and bar na pagmamay-ari ni Seiichi. Kasalukuyan akong naririto para magpalipas ng oras. Dahil nga kaibigan ko ang may-ari ng bar kaya't kilala na rin ako ng mga employees dito. Kapag nandito ako kahit wala si Seiichi, ay pinagsisilbihan ako ng mga staff niya dahil iyon daw ay utos na rin mismo nito.Nasa counter lamang ako ng mg oras na ito habang mag-isang umiinom. Hindi ko kasama si Seiichi dahil may VIPs ito na inaasikaso ngayon na isang Chinese businessman. Marahil ay may okasyon ang mga ito na ipagdiriwang dahil marami itong mga alip

Chapter Seven

Seiichi's POV"FUCK YOU!" pahabol na sigaw ni Alex sa akin. Tumawa lamang ako habang naglalakad palayo rito. Kahit kailan talaga pikon! natatawang wika ko sa isipan.Alexandria is my special friend. Yes, we treat each other as friends but, I love Alexandria. Not as a friend but as a woman. When I first saw her at the racing club, I had a strange feeling. Love at first sight? Maybe. No'ng una, hindi ko matukoy kung pag-ibig ba 'yon. Anong alam ko sa pag-ibig? Hindi pa naman ako nai-inlove.Hindi rin ang tipo niya ang gusto ko sa isang babae. Dahil para sa'kin ay kakaiba siya. Nasabi ko iyon sa kadahilanang kabaliktaran siya ng isang ordinaryong babae. Babaeng mukh

Chapter Eight

Alexandria's POV"BABE? Alex? Wake up!" mahinang usal sa akin ng isang pamilyar na tinig. Dahan-dahan akong nagmulat ng mata, at kahit nanlalabo man ang paningin ay alam ko na kung nasaan ako. Dahil iyon sa kulay ng paligid at amoy ng silid kung saan ako naroon. Sa ospital.Naramdaman kong may mainit na palad ang nakahawak sa aking kamay. Si Seiichi. Nakaupo siya sa gilid ng hospital bed kung saan ako nakaratay. Mababakas sa mukha ni Seiichi ang matinding pag-aalala pati na rin ang relief ng makitang nagkamakay na ako. Ang kamay niyang mahigpit na nakahawak sa aking palad ay ramdam kong bahagya pang nanginginig."Seiichi. . .""Alex? Thanks God, you're awake!" nasisiyahang bulalas niya ng makitang dilat na ako. "I

Chapter Nine

Heinz's POVTUNOG NG cellphone ko ang pumukaw sa 'king ginagawa ng mga oras na iyon. Kasalukuyan akong nasa study table at pinasasadahan ng tingin ang ilang dokumento. Agad kong dinampot ang cellphone at tiningnan kung sino ang nag-text na iyon. Agad na umarko ang kilay ko ng mabasa ang mensahe.*Text Message from 0912*******"Good morning Mr. Montero. Can I see you? You saved me last night. I just want to thank you personally. Victoria's restaurant; 8:00PM. Thank you."Napangiti ako ng malapad ng mabasa ang text na iyon. "Akalain mo nga naman, nangyari na ang inaasahan ko," wika ko habang nakangisi. 'Di

Chapter Ten

'Tang'na! Naiwanan ko 'yung wallet ko! 'Di ko pa naman dala si Amber! Ang tanga-tanga ko talaga! Ughh!'BUONG GIGIL kong pinagsisipa ang kaharap na pader nang mga oras na iyon. Nasa labas pa rin kasi ako ng Victoria's Restaurant at yamot na yamot sa sarili dahil nawawala ang letseng wallet ko. Shit! Pa'no ko makaka-uwi? Pero nabuhayan ako ng pag-asa ng maalala si Seiichi. Mai-text nga ang kumag. Sana

PREV

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status