Lahat ng Kabanata ng Ang Makasalanang Asawa ni Mr. Whitman: Kabanata 1401 - Kabanata 1410

Binalewala ni Madeline ang sakit at bigla siyang bumangon. “Uy, bakit di mo ako pinapansin?” Habang naiinis, hinawakan ni Eloise ang kamay ni Madeline. Hindi niya alam kung anong nangyayari sa likod niya. “Bakit di kita papansinin, Mom?” Hinawakan ni Madeline nang mahigpit ang kamay ni Eloise. Sumakit ang puso niya nang makita ang dumi at alikabok sa inosenteng mukha ni Eloise. Hindi niya alam kung anong nangyari habang wala siyang malay, bukod sa gising na si Eloise at wala nang malay ang lalaki sa sahig sa tapat ng pinto. Wala nang oras si Madeline para isipin pa ito. Nang makita ang kumakalat na apoy na kanina pang nagsimula, hinawakan niya ang kamay ni Eloise at tumungo sa labasan. Humarang sa daan nila ang kumakalat na apoy, at inubo si Madeline sa makapal na usok. Doon lang napansin ni Eloise na nasusunog ang bahay. Habang nakatulala sa nagbabagang apoy, mukhang naguguluhan siya. “Mom! Ahem. Kailangan na nating umalis ngayon na!” Hinawakan ni Madeline ang kamay ni E

"Nandito ako, Linnie." Umupo si Jeremy sa kama at niyakap niya si Madeline upang pakalmahin siya. "Ayos na ang lahat, Linnie. Huminahon ka." Unti-unting huminahon si Madeline nang maramdaman niya ang yakap ni Jeremy. Habang iniisip niya kung ano ang mga nangyari bago siya mawalan ng malay, kinuyom niya ang kanyang mga kamao at napuno ng kaba at pag-aalala ang kanyang mga mata. "Nadaganan ng bookshelf si Mom dahil niligtas niya ako." Hinawi ni Madeline ang kumot at bumangon siya sa higaan. Nagmadali si Jeremy at hinawakan niya si Madeline. "Saan ka pupunta, Linnie? Hindi ka magaling.""Alam kong nasa ospital rin si Mom! Dalhin mo ako sa kanya, Jeremy. Kailangan kong malaman kung anong lagay ni Mom." Natataranta siya, napuno ng takot at pangamba ang kanyang mga mata. Nagsalubong ang mga kilay ni Jeremy. "Ayos lang si Mom, Linnie. Magpakabait ka at magpahinga ka na lang muna, okay?" "Pangako, magpapahinga ako, pero kailangan ko munang malaman kung anong kalagayan ni mom." Hin

Humigpit ang hawak ni Madeline sa manibela habang pinagmamasdan niya ang pamilyar na mukha na dumaan sa harap niya… Honk, honk, honk!Natauhan si Madeline nang malingawngaw mula sa likod ang tunog ng mga sasakyan na inuudyukan siyang paandarin ang kanyang sasakyan. Pagtingin niya ulit sa harap niya, wala na ang mukhang nakita niya.'Namamalikmata lang ba ako?' Napaisip sandali si Madelind, ngunit hindi na niya masyadong inisip ang tungkol dito at tinapakan niya ang accelerator. Nang magkita sila ni Jeremy, nalaman ni Madeline na kumuha ng flight tickets si Jeremy para sa holiday trip nila at bukas na ang alis nila. Hindi na tumanggi pa si Madeline dahil naiintindihan naman niya ang intensyon ni Jeremy. Kung tutuusin, hindi pa sila nakapag-honeymoon ni Jeremy dahil ilang beses silang naghiwalay at nagkabalikan sa mga nagdaang taon. Pagkatapos nilang pag-usapan ang mga gagawin nila, dinalaw nila Madeline at Jeremy si Eloise sa ospital. Aalis na sila bukas at nag-aalala si

"Huwag mong titigan yung mga lalaking yun." Malinaw niyang narinig ang malalim at kaakit-akit na boses ng lalaki. Nang maramdaman niya na nagseselos siya, inalis ni Madeline ang kamay ni Jeremy na nakatakip sa kanyang mga mata. Humarap siya kay Jeremy at tumingin siya sa mga mata niya. "Bakit hindi ako pwedeng tumingin? Ginawa ang mga mata para pagmasdan ang kagandahan ng mundo." Sumagot si Madeline bago siya nagpatuloy sa pagtingin sa magandang tanawin ng beach. Lumapit si Jeremy kay Madeline at hinarang niya ang kanyang mukha sa paningin ni Madeline. "Magseselos talaga ako kapag di ka tumigil sa kakatingin mo, Linnie." Seryoso siyang nagsalita.Malokong ngumiti si Madeline. "Ayos yan. Gusto kung makita kung anong itsura ng asawa ko kapag nagseselos siya." "Sa tingin ko mas mabuti kung hindi mo makita yun." Bumigat ang ekspresyon ni Jeremy at makikita ang pagkainis sa kanyang mukha, ngunit muling naging mahinahon ang tingin niya pagkalipas ng ilang sandali. "Ipapakita ko yu

Kahit na inasahan na niya ang pagtatapat ni Jeremy, napakatamis pa rin nito nang marinig niya ito.Tinikom ni Madeline ang kanyang mga labi at ngumiti siya, tumingin siya sa mga mata ni Jeremy.“Ako din. Gusto kong makasama ka habambuhay mula pa noong una kitang makilala. Hanggang sa dulo ng mundo, kahit saan ka magpunta, sasama ako sayo.”Nang marinig niya ito, napuno ng pagmamahal at lambing ang mga mata ni Jeremy. “Sorry, Linnie, kung matagal kang naghintay para sa araw na ‘to.”“Kung ang paghihintay ang magdadala sakin sayo, handa akong maghintay kahit na gaano pa katagal.”Pagkatapos magsalita ni Madeline, hinalikan ni Jeremy ang mga labi ni Madeline, binuhos niya ang lahat ng emosyon na kinimkim niya sa kanyang puso.“Linnie, paano kung mag-anak tayo ulit?”“Kaya mo bang palakihin ang napakaraming anak, Mr. Whitman?”“Anong masasabi mo?” Natatawang nagtanong si Jeremy at pagkatapos ay seryoso siyang nangako. “Ayaw ko nang maghirap ka, Linnie. Kuntento na ako sa kanila Jac