บททั้งหมดของ Memories of Erie: บทที่ 11 - บทที่ 20

    Nakahiga ako sa kama at nakamatyag lang sa kisame, inaalala ko ang mukha ni Aerielle habang nakadungaw siya sa bintana ng jeep. Alas-dos na ng madaling araw at mahimbing ng natutulog ang lahat pero heto pa rin ako, dilat pa ang mata. Hindi pa rin ako maka-move on sa nangyari last friday. Nakasabay ko lang naman siya maglakad pauwi at hindi lang iyon, nagawa ko siyang tulungan. First time ko magkaroon ng paki sa isang tao at natulungan ko pa siya ng hindi ako pinagtabuyan. Ang sarap pala sa pakiramdam ng ganoon. Iyong tumulong ka 'tapos nginitian ka pa ng sobrang tamis habang sinasabi ang salitang "thank you". Abot tainga ang ngiti ko ngayon dahil sobrang saya ang dumadaloy sa sistema ko. Walang mapaglagyan ang ligaya

"What can make me feel this way? My girl, my girl, my girl. Talkin' 'bout my girl, my girl hmmmm~" I woke up with a delightful smile on my face, siguro nga kahit natutulog ako ay nakabungisngis pa rin ako. Hindi ko mapigilan na hindi ngumiti. Sa tingin ko ay dahil ito sa nangyaring friend date namin ni Aerielle. I mean, ng Erie ko. Hanggang ngayon ay nasasapian pa rin ako ng kasiyahan at mukhang imposible itong mawala sa sistema ko. Ikaw ba naman ay ayain ng date, kahit friend date lang iyon ay big deal sa akin. Hindi lang iyon, tawagin ka pa na pogi at guwapo? Hindi ba ang sarap sa feeling no'n? "I've got so much honey the bees envy me, I've got a sweeter song than the birds in the trees hmmm~" Maaga akong nagising at agad rin ak

    "Pasa mo rito!" "Bobo, rito!" "Lolo mo bobo! Bleh!" I'm sitting here on the bench, watching Erie with her friends playing basketball. I didn't expect that she's good playing on it. Ang buong akala ko ay puro pagpapa-cute lang ang alam niyang gawin at maging dugyot palagi. "Go baby A! Talunin mo 'yang mga ugok na 'yan! Woooooh!" Kayle didn't stop shouting when their game starts, she keeps on cheering for Erie a while ago. Kayle Rodrigo, siya ang girl best friend ni Erie. Siya rin ang laging kaalitan at kabugbugan ni Lyndon noong araw na isinama ako ni Erie sa simpleng salo-salo nila sa birthday ni Nicolai. Member din siya ng ENH dance troupe. Hindi maalis ang paningin ko kay Erie, masyado akong nahuhumaling sa bawat galaw niya. Hindi ko inaasahan na ang pandak na ito ay magaling sa sports at kayang makipagsabayan sa mga lalaking kalaro niya ngayon, knowing na ang liit niya at mga higante ang kalaban niya? P

    "So, what now, Aerielle? You gathered us here. What's the 'super-duper' important stuff you're going to tell?” "Ahm kasi... may gusto sana sabihin si Ben—" Nilingon ako ni Erie, kumunot ang noo niya nang hindi niya ako nakita sa tabi niya. "Saan na nagpunta 'yon?" "Iyon siya, oh," ngumuso si Lyndon na parang tinuturo nito kung nasaan ako. Nilingon ni Erie kung saan nakaturo ang nguso ni Lyndon, bagsak balikat siyang napabuntong-hinga nang makita niya ang gawi ko. "Huy! Bakit ba nandiyan ka nakasiksik? Halika rito!" Nasa sulok lang ako nitong room na tambayan ni

    "Benji, two days akong mag-stay sa hospital. Iyong patient na naka-assign sa akin kailangan ma-obserbahan for 48 hours. Nasa crucial stage kasi ang lagay ng patient ko na 'yon." Bawat pagsubo ko ng pagkain ay hindi mapakali ang utak ko kakaisip sa isang bagay na nagpapagulo sa akin simula pa kagabi. "Kaya hihingi na ako agad ng sorry if hindi kita maaasikaso, ha? Pero huwag ka mag-alala, two days lang naman 'yon. Babawi ako sa 'yo okay? Gagalingan ni mama ang pag-aalaga sa patient na 'yon para naman makapag-bonding tayo kaagad." I just want to forget the thoughts that's bugging me because... why should I worry if Nicolai likes her? Ano naman sa akin? Pakialam ko? P