Todos os capítulos de Hindi ko Naabutan ang Araw sa Pagsikat: Capítulo 81 - Capítulo 90

Third Person POVTatlong araw na ang nakalipas simula noong paglusob nila Manuel at ng mga awtoridad sa kuta ni Alex. Lahat ng mga kababoyang gawain na naganap sa lugar na iyon ay isiniwalat sa publiko. Ang mga kilalang tao na naabutan sa silid ay hindi pinalampas ng batas at lahat ay mahahatulan. Ang mga biktimang natagpuan ay pinoprotektahan at hindi isinisawalat sa publiko ang kanilang pribadong buhay kagaya na lamang ng kanilang mga pangalan. Lalong lalo na ang babaeng asawa ng nag-iisang tagapagmana ng Villacura. Sa kabila ng mainit at kontrobersyal na lathalaing lumalabas sa pahayagan at sa ibang plataporma ng social media ay ni isang impormasyon patungkol kay Violet ay hindi lumagpas sa bantay ni Manuel. He was very careful of his wife's privacy and dignity. Walang ibang nakaka-alam maliban na lamang sa mga taong tumulong sa raid na iyon. Ngunit sa kabila nito, ay sinisiguro ni Manuel na hindi siya magkukulang sa paghataw ng parusa sa mga taong nagpadusa at nanakit ng kaniyang

Tatlong araw na ang nakalipas simula noong nagising ako. May himala raw na nabasbas sa akin. Dahil sabi nila, huminto na raw ang puso ko at namatay na ngunit muling nabuhay. Kung totoo man 'yon, nagpapasalamat ako sa Diyos sa pagbigay sa akin ng pagkakataon muli. Dahil hindi ko ata kayang iwan ang lalaking nagbalalat ng mansanas ngayon sa aking harapan. Hindi ko alam kung makakaya ng konsensya ko ang tumungo sa kabilang buhay habang siya ay maiiwan na nagluksa. “I'll cut this into cube so you can eat it comfortably,” aniya at lumingon sa akin. “I can eat in in whole you know.” I chuckled as I slowly get up from bed. Nang makita niya ang aking pagtayo ay agad siyang lumapit upang alalayan ako.“For god's sake, love! Please stay in your bed,” aniya sa nag-aalalang tono. Hinawakan niya nang maigi ang aking bewang at kamay habang naglakad patungo sa table. Halata ang stress niya sa mukha dahil sa akin. Napatawa na lamang ako at binigyan siya ng halik nang maka-upo ako sa isang upuan.

SPG/R18“Nasaan ka na ba bakla?!” Ramdam na ramdam ko ang paubos na pasensya ni Belle habang kausap sa kabilang linya si Lee. “Puwede ba 'wag kang disturbo sa akin. Sabing malapit na.”“Tangina mo. Mag aapat na oras na akong naghihintay sa malapit mo na 'yan.”Nandito si Belle ngayon sa bahay, naghihintay kay Lee. And yes, she's not even joking about her waiting for Lee for four hours straight. Lee ended the call and Belle sat in the sofa with her impatient mood. Mag-aalas dose na't wala pang Renato Boy Lee na dumating. Kanina pang alas otso ang napag-usapan nila. Ngayong araw kasi napag-usapan nila Belle at Lee na magpunta sa Lei's Bride. May dapat lang daw silang aayusin at ifinalize. Sa susunod na araw na ang kasal.“Masasapak ko talaga ang Renato na 'yon.” Nakahalukipkip siyang nakakunot ang noo. “May importante daw siyang pinuntahan. Hayaan mo nalang.” “He don't change plans that easy. Alam mo 'yon, kahit ang mga gala at party nights niya ay naka set na sa timetable niya.”

WEDDING DAY!“Ang ganda-ganda ng bride! Kaya naman pala nabihag agad ang isang Manuel Villacura eh!”Here I am now sitting in front of the mirror with makeup artists complimenting me. Alas siyete y media pa lang ng umaga at nasa hotel na kami ngayon. Ayaw talaga ni Manuel sa ideya na magkalayo kaming dalawa kaya ang ending, magkatabi lang ang room namin ngayon. “Ang ganda niyo po! Mukhang light make up lang at okay na kayo.”“Oo nga! Pero siyempre kahit na maganda ka na ay pagagandahin ka pa rin namin lalo,” aniya ng isang babae habang hinahaplos ang aking buhok. “So let's start!” I just smiled at them. Inubos ko muna ang kinakaing prutas bago ko sila binigyan ng permiso na simulang piyestahan ang mukha ko. When they started, they applied moisturizer and made sure that my face is well protected from the different shade of make-ups they'll put.“Saan niyo naman po unang nakilala si sir Manuel, ma'am?”Napatingin ako sa babaeng naglalagay na ng foundation sa akin. Napaisip ako sa t

TRIGGER WARNING! SUICIDE ATTEMPT“Ma'am, kumain na po kayo.”It has been weeks since my wedding was call off. Ang bilis ng pangyayari na kahit ako ay hindi makapaniwala. I woke up in the hospital after 24 hours and the news came to me harshly. I was so devastated to the point I was running wild and shouting at everyone in the hospital. Kahit si Lee at Belle ay nasigawan ko. Pero kahit anong paghihinagpis ko, kahit anong sigaw ang gawin ko ay walang lumapit sa akin upang sabihan ako na panagip lamang ang lahat. Tanging pag-iyak lamang ang nagawa ko pagkatapos na pagwawala ko. Lee and Belle couldn't comfort me. No sugarcoated words can heal my wounds. No comforting warmth can ease my pain. After two days, Kian woke up. With his injured body, he kneeled in front of me asking for forgiveness. He was blaming himself for his friends death saying he should've died instead. And I on the other hand, blamed him in some aspects. The reason why until now, I do not have the courage to face him ye