Lahat ng Kabanata ng Desiring David: Kabanata 21 - Kabanata 30

HINDI mabilang ng binata kung ilang minutong tulala ang ina sa kanya ng makita siya. Ilang beses na rin itong tinapik ng sarili nitong sekretarya para mag-sink in na nandito ang unico hijo niya sa kanyang harapan. Dahil mukhang nasa maayos at masaya ang kalagayan ng anak nang makita, malayong-malayo sa itsura nito last week nang makita niya.“Ma'am? Si Sir Aslan po?” Tinapik ulit siya ni Hiwaga sa pangatlong pagkakataon kaya mistulan itong nahimasmasan at bumalik sa kanya ang huwisyo.Habang si Aslan ay nakasandal sa hamba ng pintuan ng office ng ina nang nakangiti ng pilit at hinihintay na kausapin siya nito. Nilapag nito ang hawak na baso pagkatapos tunggain ang laman na wine saka lumapit ito sa kanya ng dahan-dahan at hinawakan ang kanyang mukha.“My sweet boy...” bati nito sa kanya.“Uhh, Hi Ma?” bati pabalik sa kanya ng binata. Dahan-dahan nitong hinimas ang pisngi niya.“How are yo

KUMUNOT ang noo niya ng maabot ang panibagong bote ng beer na iinumin. Nagtatakang nakatingin sa kanya ang isang staff na huminto para sana makadaan sa kung saan nakatayo ang binata, pero hindi naman siya gumagalaw. Saka na lamang siya gumalaw no'ng nag-excuse na sa kanya iyong staff.“Aslan,” Narinig niya ulit ang pangalan. “Are you there?”Pinikit niya ang mata bago sumagot. “Why?” tanong niya sa kabilang linya. Nilayo muna saglit ni Aslan ang cellphone na nasa tenga para tignan kung sino ang caller, ngunit unknown number ito. Pero kilala niya ang boses ng kausap, hindi nga lang niya na-save ang number nito sa sariling cellphone. “You see, I'm busy. Sinabi ko naman na sa'yo 'yon 'di ba?” Nakatayo lang siya sa kung saan siya kukuha dapat ng beer.“Humph,” he heard David scoff. “Hanggang ngayong gabi, busy ka pa rin?”“So?&rdqu

SIKAT na ang araw nang magising ang binata. Tamang-tama lang naman para sa oras ng pag-aasikaso niya sa sarili para sa pagpasok niya sa trabaho. Nauna na siyang maligo para magluluto at magpapakulo na lang siya ng umagahan nila ni Midnight. Nang matapos maligo at makapagbihis, hindi na muna niya pinansin ang basang buhok at dumiretso na siya sa kusina para abalahin ang sarili sa paghahanda ng pagkain nila ng alaga.“Big guy!” tawag niya sa alaga saka sumipol upang maaga niya ang atensyon niyo. “Can you wait for another minutes? Papalamigin ko pa 'yong pagkain mo, e.” Umupo ito sa tabi ng lamesa niya na parang sinasabing makakapaghintay naman siya.“That's my big guy!” Nakangiti niyang hinimas ang ulo ng alaga habang hinahanda ang sariling umagahan na isang tasa ng kape, fried rice, hotdog at itlog. Palagi naman ganito ang umagahan niya, dahil hindi siya sanay kapag tinapay lang ang kakainin niya. Mas pipiliin niya na lang na

PAGBALIK niya galing sa office ng ina, nag-offer naman si Rosee ng kaunting makakain niya ng makaupo naman sa sariling swivel chair. Pero tumanggi naman siya dahil ilang oras na lang naman at magtatanghalian na. Sinenyasan niya na lang ang sekretarya na gawin ang trabaho nito habang siya ay hinihintay na magbukas ang computer para makapagtrabaho na rin.Iniisip niya ang 'almost' third name nila ng kambal na sinabi ng ina at pangalan pa ng bagong wine na ilalabas ng kumpanya. Nabanggit naman na ito sa kanila ng ina noong bata sila, pero hindi na nila tinanong kung saan ito galing o kung anong ibig sabihin nito. But now that I'm curious about our 'almost' name, nakalimutan ko naman itanong kay Mama kung anong ibig sabihin nito.Napansin niya na ang pagbukas ng computer pero dahil nga curious siya sa Callenreese, tumayo ulit siya para puntahan ang ina. Nagulat naman si Rosee ng makalabas siya. Kinatok niya ang office ng ina. Pagbukas niya ng pint

"BUTI hindi mo naisipan na rentahan 'tong buong restaurant ni Cosmo, sweet?" tanong ng ina ni Aslan sa kanya. Nag-eenjoy silang kumain ng hinain ni Cosmo, at totoo nga. Hindi na sila magtataka kung ito ang best seller ngayong buwan dahil masarap talaga magluto si Cosmo. Minana nito ang kakayahan galing sa ina. Tumingin siya rito pagkatapos ay sumagot."Actually, that was the plan from the start," ani niya. "But knowing you, you wouldn't want to get into awkward position kapag tayong tatlo lang ang tao rito." dugtong niya pa sa sinabi at tinuloy ang kinakain.Narinig niya naman ang pagtawa ng ina. "Hindi naman kasi tao VIP o mahalagang tao para rentahan mo ang buong restaurant ng kaibigan niyo." Tumatawa nitong sagot sa kanya pagkatapos ay nilapag muna ang hawak na kutsara at tinador para punasan ang labi. "We're just an ordinary people, my love. Mas gustong kong mamuhay ng ganito, 'yong tahimik at nakikisabay pa rin sa ibang tao kapag lalabas tayong tatlo. Like