《Desiring David》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

“BUT WHY?” Nakakunot ang noo na tanong ng ina kay Aslan.“Ma, alam mo naman na hindi ako pumapayag sa mga ganyan, so I won’t meet anyone.” he refused and start to walk outside.Actually, maraming beses na nangyari ang ganitong mga scenario sa kanila ng kanyang ina since isa mga sikat at malalaking company ang A&J Beverage na tinatangkilik ng mga tao. Ang kumpanya nila ang nagsu-supply sa iba’t ibang larangan ng beverages na makikita kahit saan, even in overseas. Kaya no wonder na kilala ang pangalan niya at ng kambal dahil hindi naman sila makakaligtas sa mata ng media na hinuhukay ultimo pinaka maliit na impormasyon tungkol sa ina.“Anong gagawin ko, eh ikaw nga ang gusto makausap?”“Then refuse, Mama! Hindi lang naman siya ang kliyente natin. Marami pa namang iba.” he said. “I won’t meet anyone.”“Paano kung ikaw na ang CEO, Jade? Hindi ka puwedeng tumanggi sa

          HINDI makatayo dahil sa sakit ng katawan si Aslan. And he was feeling dizzy. Pinapakiramdaman niya ang katawan sa tuwing kikirot ito sa sakit. Wala siyang makita dahil sa piring na nakalagay sa kanyang mata. Ramdam niya ang dilim at lamig ng nasa paligid.           Nasan ba kasi ako? I was with the gang and I told them that I was leaving early because I had something to do with my groupmates. Wala ba kami sa bahay ni Denji?           Wala siyang maalala sa mga kaganapan na nangyari sakanya kanina, basta ang alam niya, makikipag kita siya sa mga kaklase para gawin ang project nilang deadline na sa makalawa. “Is someone there?” Tanging pagsasalita lang ang magagawa niya pero umalingangaw lang ang boses niya sa buong kwarto. “Kung may tao man diyan, nasan ako?”      

WALA na siyang nararamdaman na iba kundi ang sakit ng ulo niya. Kung ang kumikirot at nagdurogo na sugat ng binata sa kamay ay nararamdaman pa niya kanina, ngayon ay parang wala na lang ito sa kanya. Aslan felt that he needs to be alone for a little while, so he is going home to where Midnight is. Dahil ang tangi niya lang naiisip para maramdaman ulit ang mga emosyon niya dati ay ang makita ang alaga niyang si Midnight.His big guy was his escape, like the light in his dark, darkest time of his life. Si Midnight lamang ang tangi niyang kinakausap tungkol sa mga nararamdaman dahil ito lang naman ang nag-iisa na nakikinig sa kanya na hindi siya titignan na parang isang abnormal na tao. Iyong tipong hindi siya kokontrahin sa mga nararanasan niya sa bawat araw na maglalabas siya ng saloobin sa alaga. Iyong hahayaan siyang magsalita ng magsalita at kahit ni isang ingay ay wala siyang maririnig galing dito dahil mas gusto lang nitong makinig.That's why he wants to spend tim

HE feel asleep again. Naalipungatan lang siya dahil sa tunog ng tawag sa kanyang cellphone. Pupungas-pungas pa niyang kinapa para abutin ang cellphone sa side tible para tignan kung sino ang tumatawag, nangg makita kung sino ang caller, hindi niya ito sinagot at nagbalak ulit matulog. Ngunit ng malapit na ulit makuha ng binata ang tulog, bigla na naman siyang nagising dahil tumunog na naman ang telepono.“What the fuck is your problem?” Naiinis na bungad ng binata sa kabilang linya. “Do you know what time is it?” Tumawa naman ang nasa kabilang linya.“It's 11pm, you know. It’s very early for you to sleep.” Masigla nitong bungad. “The night was just getting started.” Maingay ang nasa palagid ni Cosmo ng sumagot.“And? I'm still sleeping.” Ibababa na sana ng binata ang tawag ng pigilan siya ng kaibigan.“Hep, hep! Hindi ka matutulog kasi iinom tayo.” Cosmo said as the noise from h

DAHIL sa buong linggo na puro stress at pagtulog lang ang ginawa ni Aslan, ni hindi niya na naalala ang tungkol sa lalaki na minsa’y nakakasabay niya sa elevator. Masiyado ng okupado ang kanyang isipan dahil sa dami ng pangyayaring pinagdaanan at hindi na muling sumagi sa isip niya ang nangyari sa kanila ni David sa sarili nitong club.“Seriously? Am I not that a good kisser to you?”Bumuntong hininga siya at kumuha ng lakas para sagutin si David sa kabilang linya. “I’ve been busy the whole week. Wala akong oras para hawakan ang cellphone ko.” hindi niya sinagot ang tanong ni David. He heard its chuckles.“Humph. Hindi mo naman sinagot ang tanong ko,” Nanunukso nitong sabi. “So, hindi nga ako magaling humalik para sa’yo?”“Bakit kaba tumawag? At saka anong oras na, I’m sleeping.” Naiiritang pagkasabi ni Aslan sa kausap. Ramdam ng binata ang pamum