Alle Kapitel von Her Life He Wrote: Kapitel 11 – Kapitel 20

W-WHAT? "   Maging siya ay hindi makapaniwala sa narinig at nagsimula nang humagulgol. Tumayo ako at nilapitan siya para pagaanin ang loob ngunit wala itong saysay.   We're both suffering. How can two persons who are emotionally tired comfort each other? We're like batteries with one bar. How can one recharge the other without emptying herself?   "W-what can we do to ease his pain? I don't know what to do anymore..." Nagsusumamo ang boses ni Tita. Ramdam ko ang hinanakit niya. Seems like light has left her and dimmed her world. "I didn't expect na hahantong siya sa ganitong situwasyon. Akala ko... it would only take days for him to recover. But it's different

ANG SABI ko'y halikan mo ako."   Hindi ko siya maintindihan! Nababaliw na ba siya?! Hindi pa ba sapat ang halik namin mula sa isla at gusto pang umisa? Wow.   "Halikan mo ako't husayan mo sa paggalaw ng 'yong dila..." aniya at pinakatitigan ako. "Siguruhin mong wala kang mararamdamang saya mula sa pagtugon ko... dahil makamandag ako at baka mawala ka sa katinuan. Malilito ka nang tuluyan. Mapagbabaligtaran mo ang tama sa mali..."   Hindi na talaga ako makakilos at makapag-isip nang tama. Winawasak niya ang katinuan ko!  

KINAGABIHAN ay nanatili kami sa bahay nila Euart dahil may ganap na pool party. Kung pwede lang, ilunod ko na siya dahil sa pagbuking niya sa akin sa mga kaibigan ko. Sinabi ko ngang hindi ako 'yon, pinipilit pa rin nila. Okay, ako nga 'yon. Pero kahit na! Dapat hindi ako nagtiwala sa manlolokong 'yon.  "Are you sure na dito tayo magwawalwal?" tanong ko nang makaupo sa sun lounger. Pero gabi na kaya night lounger. Joke. "I said, walang babae. Right?" Bukod sa liwanag ng buwan, may pa-ilaw din sa pool at bar counter. Sakto 'yon para makita ang mga pangit nilang mukha. "Magiimbita ba ako kung hindi? Magpapapa

NALULUNGKOT ang mga paru-paru! Parang may nagtutulak sa aking pumunta roon at hilain siya palayo sa malupit na teacher. Ibang usapin naman yata ang pananakit sa estudyante! Anong klaseng paaralan ang pinasok ko? Isang fraternity school yata ang nalipatan ko! Baka sa susunod, ako na ang hampasin ng paddle!   "Bakit nila hinahayaan na saktan ng isang teacher ang isang student?" I asked. Kinalabit ko si Clavis na patulog na sa armchair.   Alam ko naman na may punishment si Dalshanta mula sa Dean. Puwede namang tanggapin na lang ng teacher ang slip. O puwede ring maglinis na lang siya ng banyo. Community service, ganoon. Bakit hampas pa? Brutalan naman dito! Hindi pa ako handang mabugbog!

TUMAMBAY KAMING ANIM sa caferia noong lunch break na. Sumapit ang panibagong Lunes na tinambakan kami ng bundok-bundok na mga gawain. Mamaya ko na lang bibigyan ng label ang mga gawa ko dahil sa susunod na linggo naman ipapasa 'yon. Nagpanik lang talaga ako nang walang ginagawa noong Sabado. Pero ngayon, medyo hayahay na ang buhay ko. "Nakalaro ko sa table tennis kanina 'yong kaklase niyo," pagchichika ni Katlego habang umiinom ng energy drink. "Batak 'yon! Magaling magdrive pero mayabang!" "Na-olats ka lang, e..." asar ni Jira at nagtawanan sila ni Lachlan. "Ang mas malala... kay Dalshanta ka pa natambakan. Baka natakot ka sa babaeng 'yon?" "Ba't ako matatakot?" Lego grimaced. Sobra din ang bilib niya para sa sarili. All of a sudden, he swung his arms like hitting a shuttle