Semua Bab Mahirap hanapin ang Ex-Wife Ko: Bab 1441 - Bab 1450

“Paano naging hindi nila anak si Aura?” Sumingit si Heather sa sandali na sinabi ‘yun ni Jim. Lumingon siya para tumingin ng masama kay Jim at galit niyang sinabi, “Noong hinanap tayo ni Aura, ang lahat ng ebidensya ay nagpakita na siya ang anak ng ni nanay at tatay na nawala sa Sea City! Pati, sumailalim din sila sa DNA test!” “Nakalagay sa mga resulta na ang DNA ni Aura ay tugma kela nanay at tatay, ibig sabihin ay magkadugo sila!” Pagkatapos, pinunasan ni Heather ang mga luha sa mukha niya at umiyak ulit siya ng malakas. “Jim, anong ibig sabihin mo dito? Kinukwestion mo ba ang palagay nila nanay at tatay, o kinukwestion mo ang pagiging totoo ng DNA test?” “Matagal nang pumanaw si Aura, pero bigla mong sinasabi na hindi siya ang anak nila nanay at tatay… Ano ba ang binabalak mo?” Sumingkit ang mga mata ni Jim nang marinig niya ito, lumingon siya at tumingin siya kay Charles. “Tatay, sa tingin niyo ba ay ang malupit na babaeng ‘yun, ang babae na bumalik ng Banyan City para p

Kumunot ang noo ni Bonnie at muli siyang tumingin sa bintana, pagkatapos ay tumingin siya kay Luna, na siyang nagd-drawing pa rin, “Pero…mukhang malubha ang sugat niya. Puno ng dugo ang puting shirt niya.” Tumigas ang kamay ni Luna nang marinig niya ito. Makalipas ang ilang saglit, itinabi niya ang drawing board at watercolor niya at mabilis siyang pumunta sa bintana. Hindi niya man lang napansin na natapon sa sahig ang watercolor niyang mahalaga sa kanya. Ngunit, nang makarating na siya sa bintana… Nakita niya ang lalaking nakasuot ng pulang shift, nakaupo sa bench sa ibaba ng bintana. May sugat nga talaga sa baywang si Joshua na binalutan na ng bandage. Sa mga sandaling ito, nililigpit ni Joshua ang first-aid kit habang nakikipag usap sa katulong na nagbigay sa kanya ng kit. Kumunot ang noo ni Luna at tumingin siya ng masama kay Bonnie. “May problema ba sa mga mata mo?” May suot na pulang shirt si Joshua! Nang mapagtanto ito ni Bonnie, tumawa siya ng galit. Habang t

Maaga pa ang gabi. Biglang tumunog ang preno sa tahimik na gabi. Habang nakaupo sa sala sa Tea Cottage, kumunot ang noo ni Bonnie at lumabas siya ng pinto pagkatapos magsuot ng coat. Ang taong lumabas ng kotse ay si JIm, may suot siya na itim. Mas madilim at seryoso ang ekspresyon niya kaysa sa dati. Tumitig sa kanya si Bonnie, nakasimangot. “Ikaw—” Balisang lumapit si Jim sa bahay at hindi niya pinansin si Bonnie. Lumagpas siya kay Bonnie at pumasok siya sa pinto. “Luna!” Sa sobrang bilis ng pag lagpas ni Jim ay kumunot ang noo ni Bonnie. Mabilis siyang humabol at sinabi niya, “Gabing gabi na. Natutulog na si Luna. Anong ginagawa mo dito at hinahanap mo siya? Hindi ka pwedeng umakyat ngayon, natutulog siya. Anong balak mong gawin sa kanya?” Gayunpaman, walang epekto ang mga salita niya. Umakyat si Jim ng hagdan at tinulak niya ang pinto ni Luna. “Luna!” Natutulog na si Luna, dumilat siya nang marinig niya ang boses ng lalaki sa labas ng pinto. Bumangon siya, hinawaka

Huminga ng malalim si Jim nang marinig niya. Pinigilan niya ang galit sa puso niya at sinubukan niyang pigilan ang pag aaway nila ni Luna. “Syempre hindi! Paano naman kami magiging pabaya?” “Hindi lang namin ginawa ang DNA test, inimbestigahan pa namin ang bahay ampunan kung saan pinagpalit kayo ni Heather, at gumawa pa kami ng background check sa mga magulang mo!” “Ang lahat ng resulta ay nagpakita na si Aura ang tunay na anak ng pamilya Landry. Bukod pa dito, noong nagpakita pa si Aura sa harap ng bahay namin, halos isang taon ka na naming hinahanap.” “Sa mga panahong ‘yun, masayang masaya kami sa balita, kaya’t sino ang mag aakala na peke siya?” Pagkatapos, tumingin siya ng masama kay Luna at idinagdag niya, “Mas alam mo kaysa sa amin na malapit kayo ni Aura dati. Sa tingin mo ba ay hindi siya makakakuha ng buhok o kuko mo at sinabi niya na sa kanya ‘yun?” Tumigil si Luna. Sinabi niya ng galit ang lahat ng ito, pero ngayon at pinag isipan niya na ito, alam niya na tama

Sa labas ng ICU. Nakatayo sina Jim at Christopher sa labas ng glass windom at pinanood nila ang dalawang babae sa loob ng kwarto. Sa mga sandaling ito, hawak ni Rosalyn at kamay ni Luna at umiiyak siya, sinasabi niya ang mga sakit at pagdurusa na pinagdaanan niya habang wala ang anak niya sa tabi niya Samantala, nakinig si Luna habang nakayuko siya. Nakatalikod siya kila Jim at Christopher, kaya’t hindi nila makita ang ekspresyon sa mukha ni Luna. Gayunpaman, alam nila na mula sa maliit na pagkibot ng likod ni Luna, na emosyonal din si Luna sa reunion na ito. Kumunot ang noo ni Christopher at tinapik niya ang balikat ni Jim. “Hindi mo mapigilan ang sarili mo sa huli.” Tinikom ni Jim ang mga labi niya at tumango siya. Sa katotohanan… wala siyang intensyon na ibalik si Luna sa pamilya Landry sa simula pa lang. Sa isang palad, alam niya na mahalaga si Joshua kay Luna at alam niya na si gagawin din ni Joshua ang lahat para kay Luna. Kaya naman, hindi niya gusto na maghiwala