Todos os capítulos de Love, Hate And Marriage: Capítulo 61 - Capítulo 70

Lee...UMIINIT ang ulo ko sa mga nakikita ko ngayon sa cellphone kong pitures na pinagse-send ni Kyra.You should see what Tora's wearing.Really? Ito ang suot ngayon ni Lena?Kailangan ko na talagang magmadaling magpunta sa kung nasaan man sila ngayon.I should've known that this was part of her torture, umayaw na nga ako pero heto pa rin siya at mas pinaparusahan pa ako.Mabilis kong pinaandar ang kotse ko at ilang minuto lang ay nakarating na ako sa lugar na sinasabi nila.

Lena...WAKING up this morning gave me a strange feeling. It's like something is missing.I found out what it was the moment I opened my eyes; the empty space on the right side of the bed was the reason.My eyes searched for him but he was nowhere to be found. I felt empty all of sudden.Lunch came and Lee still hasn't shown himself."Kyra have you seen Lee?""Malay ko," she answered while sipping her cup of coffee. "Oh! I think I saw him.""Saan naman?""May outdoo

Lena...MABILIS na lumipas ang apat na buwan, parang kailan lang nung kinasal kami ni Lee.Tiningnan ko yung picture nung kasal namin, napangiti ako, masaya ako na naka-attend yung mga magulang ko at masaya din sila para sakin.Nandun sila Kyra, Alexa at Sanya, hindi man pinapansin ni Sanya sila naging maayos pa rin naman ang lahat, tingin ko matatagalan pa bago mapatawad ni Sanya sila Kyra at Alexa. As for Lee, medyo naging maayos sila ni Sanya, naintindihan ni Sanya na ginawa yun ni Lee para mapalapit sa akin.Tungkol naman sa kanila ni Adam — hindi pa rin niya sinasabi dahil dalawang buwan pa bago matapos ang project nila Lee at Adam, ang ginagawa na lang niya sa ngayon habang

3 years ago. Paris, France.Sanya..."THE only way for me to get over you ay kung hindi kita nakilala." Napangiti ako. How korni!"Napaka-imposible naman yata nun." Tumawa ako at tinitigan ang mukha niya sa screen ng tablet ko, "Ang korni mo.""Kinilig ka nga eh!" Nakita ko na ngumiti siya, "Pero totoo yun, kahit kailan hindi ko magagawang kalimutan ka, mangyayari lang yun kung hindi tayo nagkakilala but imagining a life without you feels like hell C, I don't want to live everyday without you in it.""Eh paano yan? Nandito ako, nandyan ka."

Sanya...NAGISING ako sa amoy nang pagkain na niluluto, naririnig ko rin ang tunog na nanggagaling sa kitchen na parang may kumikilos.Napabangon ako dahil dun at tinignan ang oras, 6:30 am pa lang, usually nagigising ako ng 7:30 or 8 am para maghanda sa pagpasok, 9 am naman kasi ang pasok ko at malapit lang dito sa apartment ko kaya hindi problema sakin ang oras kahit pa 15 minutes na lang ang matira sakin dahil pwede ko naman ng takbuhin ang opisina kung saan ako nagi-intern.Pagbaba ko ng hagdan ay nakita ko na nandun na si Adam at naghahanda ng mga plato. May french toast, bacon and eggs at hot chocolate."Good morning." Bati niya ng makalapit ako at humalik sa noo ko, "Wala kang m