บททั้งหมดของ Turn Into Bad boy: บทที่ 1 - บทที่ 8

"Ow my gosh..!' Ayan nanaman siya besy, diba napaka matcho niya."Daig pa ang kinikiliting bulong ni Claire sa kanyang tenga ng makita nanaman nito ang kanilang janitor na Si Tom sa di kalayuan mula sa cafeteria ng skwelahan na kanilang kinakainan. "Eeewwww...!!" Pwede ba kumakain tayo noh' baka pwede namang sa iba mo nalang ituon yang mga mata mo." Inis na Turan ni Zairyl sa kanyang matalik na kaibigan. Hindi niya mapagtanto kung bakit ba lagi nalang ito ang topic nila sa tuwing naroon sila sa cafeteria, at sa dinami rami ng mga Stuganteng lalaki doon ay tila si Tom pa ang laging napagdidiskitahan nito. "O bakit may masama ba..? Purke ba janitor siya ng skwelahang natin na pag_aari ng iyong ama ay hindi ko na siya pwedeng maging crush..?" Dagdag pa nito. Hmmmp' napakamot nalamang siya at bahagyang pinasadahan ng tingin ang lalaking janitor na kinuha ng kanyang ama, minsan ay naiinis din siya kung bakit ba naman kasi ang isang tulad nitong napaka dungis na may luma at punit

"Hey' who are you..?" Mabilis na tanung niya sa lalaking palabas na ng kanyang silid ng sandaling iyon. At tila binaliwala lamang nito ang kanyang winika. Inis siyang kumilos ng maisip niyang bakit pa siya kailangan buhatin ng lalaking ito, kung pwede naman siya nitong gisingin na lamang mula sa kanyang pagkakahimbing. Tila nadagdagan pa ang kanyang pagkainis ng makitang nakapatong din ang kanyang mga binti sa isang malaki at malambot na unan, at wala narin ang kanyang sapatos sa kanyang mga paa.. Hay sinu ba ang lalaking iyon, masyadong pakialamero feeling at home at ang lakas ng loob na hawakan pa ako..!! Iritang turan niya sa kanyang sarili, sanay kasi siyang walang ibang lalaki ang nakakapasok sa kanyang silid na iyon maliban sa kanyang Ama na si Don Mariano pangungusap sa kanyang isipan. Mabilis siyang tumayo at excited na hinawi ang kurtina ng kanyang kwarto dahilan upang mabilis na pumasok ang sikat ng araw na bahagyang inaagaw na ng dilim sa kabundukan, wala parin iyon

Ngunit tila walang bahid ng takot sa mukha ng dalaga dahil tuloy tuloy parin ito sa pagbato ng mapang akit na tingin at nakakabaliw na ngiti sa kanya, lalo pang nabuhay at nag init ang kanyang dugo ng ipulupot nito ang mga braso sa kanyang leeg at unti unti nitong tikman ang kanyang labi na para lamang naglalaro at dahil sa ginawa nito ay tuluyan na rin siyang nawala sa kanyang sarili at mabilis na kusang gumapang ang kanyang mga kamay sa makinis at mala perpektong hugis nitong katawan. Maslalo pa siyang naginit ng magawi ang kanyang mga palad sa malulusog nitong dibdib at dahil Doon ay isang mahinang halinghing ang kumawala sa bibig ng dalaga,.. Napahapit pa itong muli sa kanyang mga braso Nang muli niyang lukubin ng nagaapoy na halik ang mga labi nito at sinabayan pa iyon ng patuloy na pagpisil at paghaplos niya sa dibdib nito.. "Shit's....!!!! " I like it...!! Nanginginig na boses pa nito habang unti unti niyang pinapadausdos ang kanyang mga labi sa leeg nito at walang sigundong h

Ngunit katulad nga ng kasabihan ng matatanda hindi natuturuan ang puso at kusa itong tumitibok sa taong nakalaan sa iyo, at hindi ito tumitibok sa babaeng si May. Bagamat napapatawa at napapasaya siya ng mga ito bilang kaibigan ay alam niya na hanggang doon lamang iyon. "Kayo talaga,.' Maiwan Kuna muna kayo." Pagpapaalam pa niyang hindi maiwasan ang matawa habang hindi niya magawang ialis ang kanyang mga mata sa kinaroroonan ng dalagang si Zairyl na nasa di kalayuan at kapansin pansin ang pagkakasalubong ng mga kilay nito habang kausap ang matandang si Don Mariano, kahit maikling panahon palang niya itong nakakasama tila alam na niyang nag uumpisa nanamang uminit ang ulo nito sa anyong iyon lalo pang Nagsalubong ang mga kilay nito ng bahagya siyang akbayan ni Teacher May. "Next week nga pala, Christmas party natin baka pwedeng umattend ka naman kahit wala kana dito sa school.". Pahabol pang turan nito habang humahakbang siya patungo sa kinaroroonan ng Boss niyang si Zairyl. "