บททั้งหมดของ Miss Misunderstood: บทที่ 51 - บทที่ 60

"Bakit mo naman sinabi mga 'yon kay Finn, bakla? Mukhang ginalit mo. Paano kung balikan ka?" sunod-sunod na tanong ni Elyana kay Felicity nang may pag-aalala pagsakay na pagsakay nilang pareho sa sasakyan. Nasa main road na sila nang sagutin ni Felicity ang mga tanong niya. "Ano bang sinabi ko? Totoo naman na nasa mansion ninyo ako nakatira ano! At as a friend, nakikitulog din ako sa kama mo, hindi ba? Wala namang malisya iyon. Kung mayroon sa kaniya, hindi ko na kasalanan pa. My gosh!" mariin niyang sabi at ipinaikot ang mata sa labis na pagkairitang nadarama.Parang ipinagtatanggol pa kasi ni Elyana ang dati niyang asawa at parang ipinalalabas na siya ang mali, na pinalala niya lamang ang sitwasyon pagkatapos niyang ipagtanggol ito sa lalaking 'yon.Kinakabahan din naman siya. Sa dami ng pera ni Finn ay maaring makapag-hire ng hitman para patumbahin siya. Nagawa nga nitong magbayad ng tao para pasundan si Elyana. Hindi na siya magtataka kung isang araw ay bigla na lamang may humaran

"Felicity, Wake up! Triple na ang doctor's fee na sisingilin ko sa’yo kapag hindi ka pa gumising d’yan. I still have patients outside. Hoy, bayot! Gising na!" Nadatnan kong niyuyugyog ni doktora ang wala pa ring malay na si bakla habang tinatapik ang pisngi nito. Katatapos ko lang nagpalit ng damit at medyo ramdam ko pa ang pamamanhid sa maselang parte ng katawan ko dahil sa anesthesia. It really felt different, para bang wala iyong ano ko. Sounds so silly, but that was how it feels. Halata na sa boses ni doc na naiinis na siya kay bakla. Ako rin naman naiinis. Kung pwede nga lang pagsisipain ko na ang loka-loka dahil sa kalapastanganan niya kanina ay ginawa ko na. Hindi na talaga ako magiging mabait pero kawawa na si doktora. Hindi na alam ang gagawin niya kay Felicity. Hindi naman daw niya pwedeng gumamitan ng ammonia dahil sa tindi ng amoy. Baka makasama sa mga pasyente niyang papasok o sinumang makaamoy sa labas. Tama naman siya dahil sensitibo ang mga pang-amoy ng karamihan sa

"Fancy meeting you here, Mr.Generoso," bati ni Diane na binatang kaniyang nilapitan.Halos hindi siya makilala ng binata dahil sa labi nitong namumutok sa kapulahan at tila ba kinagat ng isang malaking langgam. Animo’y suction ang nguso nito na hindi naman ganoon nang huli niya itong makita na kasama si Finn. Hindi pa iyon katagalan.Naalala niyang ipinakilala pa sa kaniya na isa raw kaibigan kahit parang linta kung makakapit ang babae at nang araw na iyon ay isa ring grandiyosong event at kasama pa ni Finn ang kaniya pang asawa noong si Elyana.Pinsadahan niya ito ng tingin. Sa itsura ng babae, hindi niya maiwasan na mag-isip ng katut’wang bagay, “Kapag dinikit ko kaya siya sa salamin, didikit kaya ang nguso niya?” tanong niya sa isip at kulang na lamang ay sundan ng malutong na halakhak. Naiinis siya sa kaharap, alam niyang mapang-asar siyang tao pero nang mga oras na iyon ay pinipigilan niya ang kaniyang bibig na magsalita ng anuman na maaaring ikagagalit ni Diane. Gusto niya lang

Nang parehong oras ng pagbibigayan ng regalo sa Pilipinas, isang namumutok sa galit naman na si Finn ang sakay ng isang private plane pabalik sa England. Tinapos niya ang event dahil wala naman siyang ibang pagpipilian dahil sa sama ng panahon. Bumalik agad siya sa England upang hanapin si Diane na hindi niya pa rin matawagan ang numero kahit ilang ulit niyang sinubukan.Una niyang pinuntahan ang tahanan ng magulang nito ngunit wala raw ito roon ayon mismo sa tagasilbi ng ama nitong doktor. Sunod niyang tinungo ang kaniyang condo unit at nadatnan niya ang roon at saktong paglabas pa lamang ito ng pinto.“F-Finn…” sambit ni Diane nang kaniya itong natanaw. Kinabahan siya agad nang makita ang tila galit na ekspresyon sa kaniyang mukha malayo pa lamang. Sa kaba ay nahulog ang susi ng kaniyang sasakyan. Yumuko siya upang kunin at sa kaniyang pagtindig ay malapit na si Finn sa kaniya. Alam na niya ang dahilan ng papunta ni Finn roon ngunit nagpanggap siyang walang alam sa bagay na ‘yon.N

Felicity's Point of View"Hindi kami nag-away. I don't have a problem with her. It's just that—I'm starting to doubt myself lately," usal ko bilang simula. Kinakabahan ako sa totoo lang. I even looked away. Afraid to get judged by everyone around me. Pakiramdam ko hindi ako ang ako lately. There's doubt, questions, hows and whys. Basta magulo mga te."Teka, naguguluhan ako—" Napabaling tuloy ako sa Florentin. Kunot ang noo niya at mukhang nag-iisip matapos marinig ang sagot ko.Akala niya yata siya lang naguguluhan. Kasasabi ko nga lang hindi ba? Ako nga litong-lito na sa sarili ko, siya pa kaya?"Ako man, Florentin...ako man," sarkastikong saad ko sabay ikot ng mata dahilan para mapakamot siya ng ulo. "Okay... let's try to analyze it," wika niya pagkaraan ng ilang saglit. Napaayos pa ng upo at mataman akong tinitigan. "Ano bang nangyari at kailan nagsimula?" dugtong niyang tanong nang komportable na sa pagkakaupo't sandal ng kaniyang likod.Parang ibang tao bigla ang kaharap ko. Se