Lahat ng Kabanata ng ENSLAVED by his TOUCH (TAGALOG): Kabanata 11 - Kabanata 20

NILISAN ni Michael ang kanilang tahanan nang walang pag-aalinlangan. Ngunit pagkalabas niya sa pinto, mabilis siyang hinawakan ni Gemma sa kamay. Sumunod ito sa kaniya nang hindi niya namalayan. “Michael, wait! Ano bang nangyayari sa ’yo? I’ve been feeling like you’ve been distant and cold to me these past few days, and it’s been weighing on me. Did I do something to upset you or that you didn’t like? Sabihin mo sa akin, para naman alam ko kung ano ang dapat kong gawin,” pakiusap ni Gemma sa kaniya. Tiningnan niya ito sa mga mata, bakas doon ang lungkot at ang sakit. Nakaramdam siya ng guilt para sa babae. Batid niya sa sarili na wala na ang dating nararamdaman para dito, ngunit hindi nito deserve na maloko.Hinawakan niya ang magkabilang balikat nito. “I’m sorry, Gemma . . . wala kang kasalanan. It’s me . . . Sorry, b-but . . . gusto kong tapusin na natin ito.”“What?!” Nanlisik ang mga mata ni Gemma, sabay hawi sa kaniyang mga kamay.“Ano ang ibig mong sabihin?! Gusto mong makipag

TUMAYO mula sa pagkakaupo si Michael, itinuon ang isang kamay sa lamesa. Niluwagan nito ang suot na necktie, at kinalas sa pagkakabutones ang pang-itaas na bahagi ng suot na polo. “Lock the door, baby . . .” ulit nito sa sinabi. “P-pero . . . b-baka may maghanap sa ’yo, S-sir . . .” aniya sa alanganing tono. Opisina iyon at madalas ang paglabas-pasok ng kung sino-sino. Si Michael na mismo ang tumungo sa pinto para isarado. Humarap ito sa kaniya sabay ang paghapit sa kaniyang balingkinitang katawan. Masuyo siya nitong hinalik-halikan sa leeg, ngunit mabilis niya rin itong itinulak papalayo. “Why? Ayaw mo ba?” tanong nito habang nakatitig sa kaniya. Hindi sa ayaw, pero nahihiya siya. “A-amoy pawis ako, Sir.” Napakagat siya ng pang-ibaba na labi. Katatapos niya lang sa paglilinis, nanlalagkit pa ang kaniyang katawan sa pawis. Ngunit, sa halip na mandiri ay napangiti si Michael sa kaniya. “Baby, hindi mo kailangan na mahiya. I don't mind kung pawisan ka, I like your smell.” Hinaw

HABANG nasa banyo si Michelle, marahang mga katok ang kumuha sa atensyon ni Michael. “Come in!” aniya, habang nakadekuwatrong upo sa sofa; ang mga braso ay nakadipa sa sandalan.Bumukas ang pinto, pumasok mula roon si Fuego. Kasunod nito ang tatlong babae na mahigpit na hawak-hawak ng dalawang security guards.“Sila ang mga empleyadong nasa video, ang nang-bully kay Miss Villanueva. Ano ang nais mong gawin namin sa kaniya, Sir?” tanong ng kaniyang assistant.Napatiim siya ng bagang habang nakatingin sa tatlong kababaihan. Nagpupumiglas pa ang mga ito.“S-sir, patawarin niyo po kami! H-hindi na po mauulit, sir!” pagmamakaawa ng pasimuno ng gulo. Isang tagilid na ngisi ang sumilay sa kaniyang labi. Ngisi na mapanganib. “Talagang hindi na mauulit. Titiyakin ko na hinding-hindi niyo na uulitin ang kalokohang ginawa ninyo kailanman,” kalmado ngunit mariin niyang turan. Nagawang makawala ng babae mula sa kamay ng security guard. Patakbo itong tumungo sa kaniya at lumuhod sa kaniyang paan

“TUMIGIL na kayong dalawa, nasa harapan kayo ng pagkain. Nakakahiya kay Gemma,” saway ni Don Miguel sa mga anak.Tumahimik na si Maricar. Kahit pasaway ay takot pa rin ito sa mga magulang, lalong higit sa ama. Ganoon din naman si Michael, para matigil na ang usapang iyon. “Anyway, Gemma . . . Nabalitaan ko na balak mong magtayo ng sarili mong negosyo. Totoo ba iyon, ha?” tanong ng ginoo habang sila ay kumakain. Tahimik lang si Michelle na nakikinig sa usapan. “Plan pa lang po, Tito. Balak kong magtayo ng isang restaurant na nag-o-offer ng exclusive private dining at events venue. Inililihim ko sa publiko ang tungkol sa bagay na iyan, paano niyo po nalaman?” nakangiting tanong nito.Ikinibit ng matanda ang balikat. “Iisang industry ang ginagalawan ng mga pamilya natin kaya hindi malabong makarating sa akin. Wala ka bang balak na ipagpatuloy ang negosyo ng pamilya mo? Tapos ka ng kursong business administration. Sigurado ako na hindi tututol ang iyong ama kung ikaw ang magiging hered

NAGISING si Michelle mula sa sinag ng araw na nagmumula sa sliding na bintana ng silid nila ni Michael. Bukas na iyon, at ramdam niyang kapapatay pa lamang ng aircon dahil dama pa niya ang lamig ng silid. Pupungas-pungas siyang bumangon. Wala na sa tabi niya ang kasintahan kaya naman napatingin siya sa alarm clock na nakapatong sa side table. Alas-sais y media pa lamang ng umaga, sumisikat pa lamang ang araw ngunit wala na sa kama ang lalaki. Tumayo siya at tinungo ang labas para hanapin ito. Narinig niya ang mga tunog ng kasangkapan sa kitchen kung saan tila parang may naghihiwa. Dumeretso siya roon. Tama ang kaniyang hinala, nagluluto ang lalaki.“Good morning. Ang aga mo naman magising,” aniya habang kinukusot-kusot ang mga mata. Nag-angat ito ng mukha, matamis na napangiti pagkakita sa kaniya. Ibinaba nito ang hawak na kutsilyo at ipinunas ang kamay sa suot na apron bago lumapit sa kaniya.“Gising ka na pala, baby . . .” Niyakap siya nito sabay halik sa kaniyang noo. “Good mor