All Chapters of Ang Alamat ng Dragon General: Chapter 1901 - Chapter 1910

Dahil sa kakaibang pangyayari sa Mount Bane, si Juniper Waseem, ang Grand Priestess ng Void Sect, ay nalaman na may ipinanganak na bagay.Kahit na alam niyang wala siyang laban kay Conrad, nagpunta pa din siya. Napagtanto niya na hindi siya maglalakas loob na gamitin ang buong lakas niya. Kahit na mamatay siya sa laban, maiiwanan niya ng matinding pinsala si Conrad. Mabibigyan ng pagkakataon ang mga taga lupa na lumaban.Kaya, hindi takot si Juniper na harapin si Conrad.Naglabas siya ng malakas ka aura habang kalmadong nakatingin kay kamatayan. Hawak ang espada niya, itinutok niya ito kay Conrad at sinabi ng malamig, “Sumugod ka, Conrad. Hindi tayo nakapaglaban ng husto noong huli. Titignan ko kung gaano ka kalakas talaga!”Nagdilim ang mukha ni Conrad habang nakatingin sa kanya. Hindi niya inaasahan na babalik siya sa Mount Bane. Alam niya kung gaano kalakas si Juniper base sa huli nilang laban. Sapagkat mas mahina siya, siguradong magtatamo pa din siya ng pinsala kapag naglaban sila

Walang naglakas loob na magsalita. Kaya makipaglaban ni Langston sa isang Supernatural mag-isa, pero kaya silang ubusin ng isa pang Supernatural ng ganoon kadali.Habang tahimik ang lahat, nagsalita si Tyrus. “Nakawala na ako sa ikatlong kadena.”Matapos nila ito marinig, nagtinginan sila sa kanya.Kalahating taon na ang nakararaan, dinala ni Langston pabalik ang Phoenix Essence at dugo ng phoenix matapos paslangin ang Phoenix. Kahit na naibigay kay James ang Phoenix Essence, sumailalim si Tyrus sa closed-door meditation habang hinihigop ang matinding lakas mula sa dugo ng Phoenix. Sa kasalukuyan, nakawala na siya mula sa ikatlong kadena at malapit na maabot ang pagiging Supernatural.Nagpatuloy si Tyrus,”Sa tulong ng lakas ko, ang lakas ng Grand Patriarch ng Blood Race, at ni James, kaya namin pigilan ang isang Supernatural kahit na hindi namin ito kayang talunin.”“Sumugod na tayo kung ganoon!” Nagsalita ang Grand Patriarch ng Blood Race na si Kaiden Walchelin. “Ang Earth ang nagmama

Sa paggamit ng True Lunar and Terra Energy pati ang kapangyarihan ng dugo at mga masel niya, tumaas ng husto ang aura ni James.Habang hawak ang espada niya, sumugod si Juniper sa kanya.Clang!Nagkatamaan ang espada nila.Nagpalit si James ng taktika at pinuntirya ang vital points ni Juniper.Kinilabutan si Juniper. Hindi niya inaasahan na ganito kakaiba ang sword technique ni James, kaya nagmadali siya para harangin ang espada niya.Matapos gamitin ang buong lakas niya, hindi lang naharangan ni James ang atake ni Juniper, pero nagawa din niya gamitin ang First Sword Art at ang First Lunar and Terra Sword Art laban sa kanya. Samantalang si Tyrus, ay nagkaroon ng panandaliang oras para magpahinga. Nagmadali siyang umatras at uminom ng isang oras ng elixir.Matapos makita ang laban ni James at Juniper, hindi niya mapigilan ang bumuntong hininga, “Napakalakas… Katumbas na ng True Energy niya ang True Energy ko kahit na sa ikalawang kadena pa lang siya nakakawala. Kung nakawala siya sa ik

Tinakot ni Tyrus si Conrad gamit ang buhay ni Juniper.Hinawakan ng mahigpit ni Conrad ang espada niya at nagdilim ang mukha niya. Kalaban niya si Langston pero binabantayan niya ang laban ni Juniper. Sapagkat alam niya na natalo si Juniper ng babae, hindi niya mapigilan na sulyapan si Thea.Sa mga oras na ito, pabalik na siya sa pangkaraniwan niyang anyo, at kumalma na ang dugo niya. Unti-unting humina ang makapangyarihan niyang aura.“Beast Blood, huh?” bulong niya.Napagdesisyunan ni Conrad na itigil ang labanan. Sumobra sa inaasahan niya ang lakas ng mga taga lupa.Habang ipinapasok ni Conrad ang espad niya sa kaluban nito, nakahinga ng maluwag si Langston. Pagkatapos, bumaba si Langston at nagpakita sa harap ni Tyrus.Nakawala na si Thea mula sa mala demonyong anyo niya. Namumutla ang mukha niya at hindi niya magamit ang lakas niya. Mukhang naubos ang lakas niya matapos ang laban.Kinaladkad niya ang katawan niya papunta kay James.Tinignan siya ni James at nag-aalalang nagtanong,

“Ang mga Ultranatural? Gaano kalakas sila para matawag na ganoon?”Nahirapan ang mga taga lupa na isipin ito. Ang alam lang nila ang ay ang malagim na kinabukasan na parating.Natahimik si Conrad.Samantala, si James, ay hindi na nagtanong pa. Naupo lang siya ng lotus position sa sahig at ginamot ang mga pinsala niya.Lahat sila sumunod habang tense ang paligid.Habang ginagamot nila ang mga pinsala nila, napunta ang mga tingin nila sa puno, habang hinihintay na mahinog ito.Mahiwaga ang berry, walang katumbas ang bilis nito sa pag-usbong. Matapos ang isang araw, ang bulaklak ay nalanta at isang maliit usbong ang matatagpuan sa puwesto nito.Natulala ang lahat. Sa pangkaraniwan na sitwasyon, magpapakita lamang ang usbong kapag isang buwan ng namulaklak ang puno. Ngayon, isang araw pa lang ang lumilipas. Hindi ito kapanipaniwala.Matiyaga silang naghintay ng isang linggo.Matapos ang isang linggo, nagsimula magpakita ang mga kulay lila na berry. Kasing laki sila ng kamao, at hindi naiib