บททั้งหมดของ Obsessively In Love: บทที่ 11 - บทที่ 20

“Don’t worry, I ain’t doing anything,” sambit ng parehong boses na siyang nagpupumilit na ihatid ako.“C’mon, let’s just allow him. He’s big time, s-sige! Ikaw na ang bahala sa kaibigan namin, ingatan mo iyan ah!” I heard Arcie say while rushing to help me with someone. Ngayon ay alam kong si Arcie ang naka-alalay sa akin ngunit hindi ko alam kung sino pa ang isa. They both helped me get into my car which I felt an instant relaxation. Ilang sandali pa naramdaman ko ang ang ginahwa sa aking katawan dahil alam kong nasa loob ako ng sarili kong sasakyan until I really felt asleep and let myself drown by darkness. “Ahh~finally! My comfort! C’mon! Let’s go home,” I said in a sleeping and tipsy tone.I heard no one but my car’s already moving, ibig sabihin lamang niyon ay pauwi na kami. Maybe this is Jamyr, pero I heard them talking about my Boss? Kung siya nga ito, aba eh bahala sya! H’wag lang niya ako masumbat-sumbatan, ‘no.After awhile, ramdam ko na ang pag-slow down ng sasakyan han

“Sabay kana sa akin para less hustle.” Aniya habang palabas kami ng company at dumiretso sa parking lot. “You know I can just follow your direction, I know how to drive naman.” I was about to go through my car when he suddenly blocked my way.“I said sumabay ka na sa akin, I don’t like it when someone’s following me. It bothers me whether you are following me or not. May daraanan pa ako so you better come with me,” seryosong sambit nito kasabay ng pagbukas nito ng pinto sa passenger’s seat.Lakas talaga mag-utos palagi nito, nakaka-inis!Wala na akong nagawa pa kaya naman pumasok na ako agad. Oo, padabog akong umupo sa seat. Kitang-kita ko ang pag-iling niya dahil doon. Tama ‘yan, namnamin mo ang pagka-bad trip ko sa ‘yo. Tahimik lang kaming dalawa sa byahe at iba nga dinaanan namin dahil nga raw may dadaanan pa siya. “Are you still mad at me?” he suddenly asked while focusing on driving.“Mad? Anong mad? Bakit naman ako magagalit sa ‘yo?” agad na sagot ko habang nakatingin sa bint

Hiwalay ang cart namin ni Brion, syempre at magkaiba kami ng trip sa buhay. Sinilip ko ang mga pinag-bibili nito at puro beer, snacks, at ang ilan ay instant foods. Well syempre anytime naman ay pwede itong kumain sa mansion. Eh ako? Alangan namang umuwi pa ako ng probinsya para doon kumain ng lutong ulam. Humiwalay na ako kay Brion at nagtungo na sa meat section habang naglalakad kami.Abala ako sa pag-lagay at bili ng mga karne, isda, at ilang mga frozen goods nang biglang sumulpot si Brion sa tabi ko.“That’s a lot, though,” aniya habang nakatingin sa laman ng cart ko.“This is good for 2 weeks already, para hindi ako ganun pa-labas-labas para mamalengke.” I pushed my cart at umalis na habang nakasunod naman itong si Bry sa akin.Napatingin ako sa cart nito at ayun ilang mga sabong panlaba at ligo ang nadagdag sa cart nito.Pumila na kami sa cashier, habang nag-pa-punch nga si Ateng cashier ay panay ang tingin nito kay Brion at medyo nahihiyang napapangiti.“5,381 pesos po lahat,

“Where are you friends? Why are you walking around looking so dizzy?”Hindi ko pinansin ang panenermon nito at patuloy lang ako sa pag-suka, habang siya ay hinahagod ang likod ko. Halos i-subsob ko na ang mukha ko sa inidoro at nagsusuka habang nakaupo. Ito namang si Brion ay todo sermon sa akin. Oo, siya nga. Nalaman ko lang nang tuluyan ako nitong alalayan papasok ng banyo dahil nasusuka na pala ako. Matapos ang nakakapagod na pagsusuka ay hingal akong napa-tayo at tiningnan ito na siyang diring-diri sa kanyang nakita. He immediately pushed the flush button of the toilet that I forgot to push. Ilang sandali lamang ay nakarinig kami ng nagtatawanan na boses ng lalaki kaya nanlaki agad ang mata namin pareho. “Why are we here?!” mariin na bulong ko at agad nitong isinara ang pinto ng cubicle. He gestured me to shut up by putting his index finger on his lips, napairap naman ako dahil doon at kumuha na lamang ng tissue sa bag ko at mouthwash. Oo, palagi akong may dala at maging ng mi

“W-What a-are you doing?” nauutal na tanong ko.Nakatingin lamang ito habang patuloy sa pagtanggal ng butones ng kanyang polo. As he finally unbuttoned his polo, he immediately took it off which made my eyes widened.“What? Are you just gonna watch me? It’s freaking hot, Damara, you can watch me after you turn on the aircon,” aniya ‘tsaka tumawa at humilata sa higaan ko.Inirapan ko ito sa inis at kunot ang noo na binuksan ang aircon. “You’re not drunk, aren’t you?” naka-pamewang na sambit ko habang nakaharap sa kanya.“Who told you I’m drunk?” aniya na tila natatawa nang umupo ito sa pagkaka-higa at tumingala sa akin na ngayon ay nasa harap niya.“Eh mukha kang lasing kaninang dala-dala ka rito ni Sir Mathew eh,” “I’m just tipsy, tired, and sleepy,” aniya at nag-kibit balikat. “Plus, I’m too tired to go at my place,”“Eh sino naman ang nagmaneho sa ‘yo pauwi? Alangan namang mag-commute si Sir Mathew dahil inihatid ka niya rito?” “He used my car para ihatid ako habang dala ng isa p