บททั้งหมดของ Sabrina's Mistake: บทที่ 1 - บทที่ 5

"Dylan, I'm pregnan--" Bago ko pa matapos ang sasabihin ko ay naramdaman ko na ang malakas na pwersa sa pisngi ko.Ramdam ko ang mainit na pagdapo ng kan'yang palad at sabay nun ang pagtulo ng mga luha ko. For the nth time, sinaktan niya na naman ako."Stop it, Sabrina. Sawang-sawa na ako sayo!" Malakas niyang sigaw at tinapon ang bote ng alak na hawak niya.Napaupo nalang ako sa sahig at walang ginawa kundi umiyak.Sa dalawang taon naming pagsasama, ramdam ko palagi ang malamig niyang pakikitungo sa akin. Hindi ko naman siya masisisi dahil isa lang naman akong babaeng pinakasalan niya dahil sa kasunduan ng mga magulang ko at ng mga magulang niya.Lakas loob akong nagsalita. "D-Dylan, ni minsan ba h-hndi mo ba ako m-minahal?" "Minahal? Are you f*cking serious Sabrina? Tinatanong pa ba yan? Tignan mo nga yang sarili mo sa salamin at itanong mo kung may mag mamahal ba sayo!!!" Malakas niyang sigaw at nilapitan ako.Nakaupo pa rin ako at ramdam ko ang hapdi ng mga mata ko. Minahal ko ng

Parang bumabalik na naman ang trauma na nakuha ko sa kan'ya kaya dali-dali kong hinala ang kamay ko para bitawan niya at tatalikuran na sana siya, pero kinuha niya ito ulit at mas hinigpitan pa ang hawak."I said we need to talk." May diin niyang sambit."N-Nasasktan ako Dylan, b-bitawan mo ako!" Sabi ko.Hindi ko na iiyakan ang taong 'to dahil sawang-sawa na ako, pero bakit umiinit ang mga mata ko at nararamdaman kong aagos na ang mga luha ko?Bigla niyang binitawan ang kamay ko at nilagay ang dalawang kamay sa bulsa ng kaniyang slacks. Nakasuot siya ng suit at ang buhok niya'y medyo magulo pero bumabagay din sakanya at mas lalong nagpapagwapo sa kanya."Sorry," mahina niyang sambit at umiwas ng tingin.Si Dylan nag so-sorry? Himala! Ano kayang nakain nito? Noong sinasaktan niya ako, ni isang sorry ay wala akong natanggap. Ito na ba ang epekto ni Khea sakan'ya?Pinunasan ko nalang ang mga luha ko't tinignan siya nang diretso sa mata."Ano ba kailangan mo? Ako na nga ang umiiwas."Nak

A month has already passed and I still remember the feeling of how he held my hand that day. I can still remember how I felt that electricity, that spark. It felt like it happened yesterday, pero isang buwan na ang nakalipas. Nakahiga lang ako sa kama at nakatingin lang sa kisame. Tinaas ko ang isa kong kamay and I reminisced that moment at napangiti lang ako ulit. "Oy, Sab! Nababaliw ka na ata? Anong nginingiti mo diyan?" Tanong nito sabay upo sa kama.Tumingin din siya sa kisame at nakataas ang kilay na sinusuri kung ano bang meron."Ano tinitignan mo? Butiki?" Pagtataray nito sabay tayo.May kinuha siya sa drawer ko at hinagis ito sa kama."Ano 'yan?" Nagtataka kong tanong.Binigyan niya naman ako ng 'What-is-this-stupidity' face. Kinuha ko nalang at binuksan ang box. Lagi nalang galit 'tong si Pria. Mataray 'yan sa akin minsan pero tolerable ang kamalditahan tsaka sanay na ako sa ugali niyan."Pepper spray? Sa'n ko to gagamitin?" Napatampal nalang siya sa noo niya"Pepper spra