Todos os capítulos de Into the Wishing Well: Capítulo 1 - Capítulo 10

MABILIS kong binaba ang cellphone at kumaripas ng takbo palabas sabay hawak sa aking puso. Napaluhod ako, dahan-dahang isinandal ang ulo sa balon at hindi ko na napigilan ang pagbuhos muli ng aking mga luha. "Wishing well, 'pag humiling ba ako sa'yo, matutupad mo ba 'yon? Pwede bang pumunta sina Mom at Dad kahit ngayong araw lang? Kasi ang lungkot ko, kasi masakit, kasi... gusto ko lang naman matupad ang wish ko—to be genuinely happy. It's not difficult, isn't it?" Wala akong natanggap na tugon o kahit mga maliliit na liwanag mula sa balon na siyang nagdulot sa akin ng lungkot at pagkadismaya. I'm really used to it. They have been like this ever since but why is it still painful? Halos napangiwi at napahawak ako sa aking ulo dahil sa biglaang sakit na nararamdaman. Sa dahilang iyon ay 'di sinasadyang masagi ang favorite hairclip at ito'y mahulog. Mabilis kong sinalo ito ngunit sabay din nito ang pagkahulog ko sa balon. Naramdaman ko na ang sobrang lamig na tubig, sobrang dilim na

AS SOON as I felt the sunlight from the window, I instantly opened my eyes. Slowly sat down on the bed, starts to stretch my upper body, and looked around.Lahat ng furniture ay halatang ginawa at ginamit pa ng mga ninuno namin noong 1900's. This will be my room for the upcoming months anyway. Napatingin ako sa orasan na nakasabit sa dingding. Napataas ako ng kilay dahil 7 am pa lang ng umaga pero rinig na rinig na busy agad ang mga tao rito sa hacienda.Lumapit ako sa terrace ng aking kwarto at binuksan ang pinto. Bumungad sa akin ang isang paraiso este isang napakagandang hardin. Sakto lang ang laki ng lugar, pinalilibutan ng mga puno, at nakatanim ang iba't ibang halaman at mga bulaklak. Sabayan mo pa ng magandang panahon. Gusto kong kuhanan ng picture ang nakikita ko ngayon kaso wala nga pala akong phone kaya walang nagawa kundi ngumuso sa inis."Kay ganda ng panahon ngayon ngunit ang iyong mukha ay parang makulimlim na?"Nakita kong humihigop ng kape sa ibabang gilid si Lola Ath

SIMPLE kong pinagmasdan ang kapaligiran upang awtomatikong mapanganga sa sobrang mangha. Surrounded by lush trees, the whole area is covered with white flowers, many birds chirping and the weather is so clear.Napatingin ako sa aking kasuotan at napangiti dahil ito pa rin ang bigay sa akin ni Lola, isang white boat neck gown.Hindi ko mapigilang umikot-ikot sa sobrang ganda ng lugar. Mas lalo akong namangha nang nagsimulang lumakas ang ihip ng hangin at nagsiliparan ang mga puting petals. Sumasayaw ang mga ito sa ere na para bang sinasabayan ang aking galaw. Napahiyaw ako sa sobrang saya, kahit papano ay naibsan ang aking lungkot.Ilang sandali pa ay nakaramdam na ako ng pagod sa kakaikot at kakaindak. Itinaas ang dalawang kamay at binagsak sa damuhan ang aking katawan. Parang nagslow-motion ang lahat kung kaya't napangiti ako ng malapad at ipinikit ang mata.Sa aking pagbagsak, napawi ang aking ngiti dahil parang nakatama ako sa kahoy—hindi ito kahoy!Darn. Tila'y nabuhusan ako ng ma

"MARAMING sa lahat, Stalwart. Hayaan mong tulungan kita sa iyong nais. Para magawa ko iyon, gagampanan ko ang pagiging isang Salamangkera.""Girl! Pinagtsitsismisan ka na ng mga waitress dito. look!" ani Steph sabay turo sa mga waitress na nagkukumupulan sa gilid ng bar. Natigil sila sa pagkukuwentuhan at inayos ang mga sarili nang makita akong tumingin sa kanila. Napangisi na lamang ako. What a bunch of monkeys in here!We are all girls and I am the only one who is a minor at that time. I still got in, you know, connections.Lumagok lang ako nang lumagok ng alak. Sumingit naman si Cheska na halatang lasing na. I can say it kasi halos hubaran na niya ang kanyang skirt at idisplay. Pang attract daw sa boys dito. Kung wala yata kami rito, baka hubo't hubad ito every inuman session. "Halosh very day kah na rawsh sa var nila! Farang wala ka rawsh na pamily! Baka madishgrasya ka rawsh! Sino daw magproprotects sayow?" sigaw nito at napahiga na lang bigla sa sofa.I gave my kainuman friends

"NOONG isang araw ay sa Soliver, ngayon naman ay sa Lowlands. Hindi pa rin alam ng Konseho kung ano ang pakay at ibig sabihin ng kanilang paglusob. Lagpas isang dekada rin silang nanahimik. Bakit ngayon lang?" tanong ni Arabella kay Stalwart at Maestro Estefanio. Mga alas kwatro ng hapon nang nakapuntang ligtas dito si Stalwart. Agad siyang tumawag ng backup mula sa Konseho at kasama naman doon si Arabella. They were now seated near Maestro's table, while I remained on the sofa, listening to their discussions.I focus solely on Stalwart. He had showed a lot of strength. Napakalakas niyang Salamangkero. May karapatan din pala maging mayabang at masungit."Maestro, nakasara pa rin ang lagusan papuntang Pangaea kaya'y hindi ko maibalik doon si Artemis. May alam ka bang lugar o paraan para makabalik siya sa kanyang tahanan na hindi kailangan dumaan sa lugasan?" natigilan naman ako sa tanong ni Stalwart kay Maestro. Napaisip naman si Maestro at Arabella.He really wants me to get out of he