The CEO's First Love のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

TAMARA’S P O VI closed my eyes and took a deep breath before I unlocked the door to the bedroom. May susi ito sa bahay pero sa kwarto ay wala. Hindi naman kasi namin ugaling maglock ng kwarto kaya hindi kami nagdadala ng susi nito tuwing aalis kami.Bumungad sa akin ang maputlang si Harry. Ang mga mata nitong may mga maiitim na eyebags sa ilalim ay nagsusumamo at nagmamakaawa sa akin, pero hindi ko ito binigyang-pansin. Ang napansin ko ay ang pangangayayat niya ng bahagya.“Tamara…” matamis ang ngiting ibinigay niya sa akin. “Akala ko hindi mo na ako muli pang kakausapin. Salamat…”“Tumigil ka, Harry…” tiim ang mga bagang na sabi ko. Akala naman nito ay madadaan ako sa pagngiti ngiti niyang iyon. Tumabi ako at sinenyasan ko siyang pumasok.Alanganing humakbang siya papasok, at huminto ito mismo sa harap ko.“Upo!” utos ko dito na para bang isang aso ang kausap ko.Agad naman itong tumalima at naupo sa kama.“Hindi diyan!” agad kong pigil dito. “Doon ka maupo.” Itinuro ko ang upuan sa

TAMARA’S P O V“Nagulat na lang ako nang dumating siya sa resort noong araw na iyon. Nakarinig ako ng mga katok, at akala ko ikaw ‘yun. Akala ko sumunod ka sa akin. Akala ko sinorpresa mo ako---’’ Bumuntong-hininga muna ito ng malalim bago nagpatuloy. “Nagulat ako nung pagbukas ko ng pinto, andun siya nakatayo. ‘Yun ang totoo, Tam. Hindi talaga namin pinlano ang pagpunta niya doon. Tinanong pa nga niya kung nasaan ka daw, sabi ko masama ang pakiramdam mo, kaya nagstay ka na lang sa bahay.”Napaismid ako. Bakit kailangan niya pang sabihin sa babae niya kahit ang pinakamalilit na detalye tungkol sa buhay namin? “O tapos? Nagsex na kayo?”Umiling ito.“Sabi niya, may dinalaw lang daw siya malapit sa lugar. May kamag-anak daw siya sa Batangas na matagal na niyang hindi nadadalaw, at dumaan lang sa resort para sana bumati sa atin. Wala daw siyang kaalam-alam na mag-isa lang ako sa cottage. Pinapasok ko siya, tapos…’’ napabuga ito ng hangin. Tila nahihirapang ipagpatuloy ang susunod na sasa

TAMARA’S P O V “Tamara…’’ nabigla si Harry sa sinabi ko. Ang mukha nito ay tila hindi makapaniwala habang tulalang nakatingin sa akin. “Get out, Harry!” I roared. “Ayaw ko nang makita 'yang pagmumukha mo! Get out of my life! Get the fuck out! Now!” Napayuko ito. Dahan-dahan at tahimik ang mga hakbang nitong lumabas ng bahay. Isinalya kong muli ang pinto pasara at saka ko isinandal ang likod ko sa pinto bago ako dumausdos pababa at naglupasay sa sahig. Tinakpan ko ng aking kanang kamay ang aking bunganga upang kontrolin ang malakas na paghagulgol. Alam kong nandoon pa din sa labas si Harry. Nararamdaman kong nandoon pa rin siya, nakatayo at nakikiramdam. Hindi niya ako dapat marinig. Hindi niya dapat malaman na umiiyak ako. Baka akalain niya na siya ang iniiyakan ko. Baka ang akala ng damuho ay nanghihinayang ako sa kanya. Mga ilang minuto lamang ang lumipas ay narinig ko ang mga mabibigat na yabag niya habang naglalakad palayo. I wiped my tears harshly, and slowly, I stood up.

TAMARA’S P O V“Ipalaglag mo na lang ‘yang dinadala mo...’’ I remember Wendy telling me this when I was back in our apartment near the University.“Hindi ko ito ipapalaglag, Wendy…” anak ko ito. Dugo at laman ko. Hindi ko maaatim na patayin ang sarili kong anak. “Sabi ni Harry pakakasalan niya daw ako. At umoo ako. Ikakasal na kami sa isang buwan.”“Ano?” padabog nitong ipinatong ang kawali sa kalan. “Nababaliw ka na ba? Magpapakasal ka sa kanya? Paano na ang mga plano natin? Ano ka ba naman, Tam! Nag-iisip ka ba?”“Magiging nanay na ako…” mahina kong sabi.She made a scornful noise. “Akala ko ba magtatravel pa tayo at lilibutin ang buong mundo? Akala ko ba hindi tayo magiging katulad ng mga nanay natin na maagang nagsipag asawa? Na maagang nagpabuntis. Ang labo mo naman, Tam!”“Pwede ko namang gawin ang lahat ng mga ‘yan kahit may pamilya na ako.” giit ko dito.“Eh pa’no naman ako?” may tampo sa tono nito. "Ang tagal kong inasahan 'to. Ang tagal natin 'tong plinano."“Pwede ka pa rin

TAMARA’S P O VHabang ako'y nakahiga at nakatitig sa madilim na kisame ay iniisip ko pa rin kung nagsasabi nga ba ng totoo si Harry. Kung lahat-lahat ba nang mga nangyari sa kanila nang mga babae niya ay naikuwento niyang lahat sa akin. Siguro nga ay tapos na talaga ang lahat sa kanila ni Abby, at ng kanyang boss na si Sabrina.Iniisip ko ngayon ay kung mayroon pang ibang babae. Kung ‘yung dalawa ba ay kasali lamang sa mahabang listahan niya, at marami pang ibang babaeng involved dito. At ano pa kaya ang mga pinaggagawa niya sa anim na taon naming pagsasama.Ang pagpapakasal niya ba sa akin ay kunwa-kunwarian lamang? Pinakasalan niya lang ba ako para ipamukha sa lahat na kayang-kaya niyang makuha kung ano gusto niya? Ipinagyabang lamang ba niya ako sa mga kakilala niya?Siguro ay wala na akong pakialam doon. Ang importante ngayon ay wala na siya sa buhay ko. Sa buhay naming mag-ina. Kailangan na lang naming magmove on at tulungan ang anak ko na matanggap na hindi talaga kami para sa i