Semua Bab The Girlboss Begs for Remarriage: Bab 2051 - Bab 2060

Sa loob ng lumang kubo, nagdala ang matanda ng isang luma at sira-sirang upuan para kay Frank. "Pakiusap, maupo ka, binata. Pasensya na, pero kakaunti ang maiaalok na kagandahang-loob dito…”Tumango si Frank at sinabi, "Didiretsuhin na kita, sir! Uupa ako sa lupa ninyo!"Ang matandang lalaki na si Miles Chand ay napatingin nang dalawang beses ngunit agad siyang pinagsabihan. "Hindi, hindi, hindi… Talagang hindi! Hindi magiging pabigat ang matandang ito!"Frank ay hindi sigurado kung paano tutugon noon. "Ginoo, sinabi na sa akin ni Ms. Chandler ang tungkol sa iyong sitwasyon. Dahil handa akong tumulong, maaari mong asahan na handa akong harapin ang mga loan shark na iyon.""Oo, huwag kang mag-alala!" sumang-ayon si Whitney. "Estudyante siya sa unibersidad. 'Yung mga iyan ay hindi kailanman magtatangkang makialam sa kanya.”Gayunpaman, habang nag-aalangan si Miles, may sumigaw sa labas, "Nandito na kami, tanda! Ilabas mo na ang meryenda!"Si Whitney ay agad na nagalit, lumabas mula

Ginalaw ni Whitney ang kanyang daliri. "Ang mga taong tulad ni Tej Gagne ay mga taksil. Hindi mo sila madadaan sa pakikipag-usap—huwag ka nang makialam sa kanila bilang isang akademiko.”Tumawa si Frank. "Masyado kang madaling maniwala! Gaya ng sinabi mo, si Tej Gagne ay isang malaking tao. Malabong siya mismo ang kakausap sa bawat villager na gustong mangutang, di ba?"Napagtanto ni Whitney nang bigla sa mga salita ni Frank—tama iyon. Kahit na ang mga taga-nayon ay mangutang ng ilang daang libong piso, wala pa ring dahilan si Tej para personal na pangasiwaan ang transaksyon."Sinabi mo bang nag-aalala ang mga loan shark na iyon na baka pumalpak sila?" tanong niya. "Kaya pala binanggit nila si Tej Gagne para takutin ang kanilang mga biktima?"Tumango si Frank. "Sigurado ‘yun.”"Sige, tingnan na lang natin sila," sabi ni Whitney, na may paggalang kay Frank.Talagang iba ang mga estudyante sa unibersidad at mas malakas din ang kanilang pakiramdam ng katarungan."Pero kailangan nat

Maya-maya, naubos ni Frank ang quota ng utang, pinatay ang kanyang telepono, at sinabi, "Ngayon, maghihintay tayo.”Nagmukmok si Whitney. "Well, napaka-abala naman nito!""Oo nga, pero laging nagbubunga ang pagsisikap!" sabi ni Frank habang umiiwas. "Halika na. Puntahan natin ang kubo ni Ginoong Chand—sigurado akong aabalahin na naman siya ng mga halang na iyon.”-Di nagtagal, nakarating sila sa eskinita sa labas ng bahay ni Miles at nakita nilang nandoon na naman ang mga tulisan mula kahapon!Natuto na sila sa kanilang aral sa pagkakataong ito, subalit, humarap at umalis nang walang ibang salita nang makita nila si Frank.Tumawa si Frank sa mapanlikhang kasiyahan, ngunit bago siya makapag-ikot at sumunod, isang lalaking higit sa anim na talampakan ang taas at mukhang kasing tibay ng baka ang naglakad sa eskinita.Ang nakakatakot na titig sa kanyang mukha ay nagpatakot kay Whitney noon din."Iyan siya, Jayce! Iyan ang sugar baby!""Mukha siyang payat, pero talagang marunong s

Sa daan, biglang sinabi ni Frank, "Inaantok ako. Matutulog lang ako ng sandali—gisingin niyo na lang ako pag nandiyan na tayo.”"Oh, sige," sagot ni Bojo, pinipigilan ang ngiti dahil hindi niya dapat ipakita ang kanyang kasiyahan sa mga sandaling iyon.Limang minuto ang lumipas, nagtanong si Bojo nang may pag-aalinlangan, "Sir…?"Nakita niyang hindi sumasagot si Frank, kaya agad niyang kinuha ang kanyang telepono at nag-text habang nagmamaneho.Patuloy siyang sumisilip sa likod, nag-aalala na mapapansin siya ni Frank.Sa kabutihang palad, hindi kailanman napansin ni Frank ang anuman kahit na ipinadala na niya ang kanyang mensahe.Bojo ay huminga ng maluwag—kasalanan ito ni Frank! Siya ang nagpasimula nito, kaya kailangan niyang maging magaspang!-Bandang alas-siyete ng gabi, pumasok ang lumang van sa isang pabrika ng tela malapit sa Chandlerton, huminto sa loob ng isang bodega na walang shutter.Nakatitig si Frank habang maingat na bumaba si Bojo at nagmadaling lumabas, at b

”Ano ‘yun?” tanonb ni Frank."Ang mga loan shark na iyon ay matagal nang pinapahirapan ang tatay ko," sabi ni Jason na may inis. "Gusto kong magbayad sila!""Anong coincidence." Tumango si Frank. "Balak ko rin silang hanapin. Nag-loan pa ako at kumuha ng isa sa mga SIM card nila. Kapag dumating sila at humingi ng bayad, sundan na lang natin sila pabalik sa kanilang lugar.""Well, umaasa ako sa iyo."Tumango si Jason at ngumiti. "Mag-inom tayo—sa totoo lang, hindi ko alam kung paano kita pasasalamatan!"Hindi naman ganoon ka-mahiyaan si Frank, at sumama siya kay Whitney sa bahay ni Jason.Si Miles ay nag-aakusa at nagagalit sa kanyang anak habang umiiyak siya nang makita ito. "May mukha ka pang bumalik?!"Bumagsak si Jason sa kanyang mga tuhod na may tunog, umiiyak, "Pasensya na, Dad! Hindi ko dapat iniwanan ka ng mag-isa sa loob ng maraming taon! Pakiusap, patawarin mo ako!"Habang malakas na tumama ang kanyang ulo sa lupa, nilapitan siya ni Miles upang pigilan siya.Tao lang