บททั้งหมดของ Played by Mafia & Billionaire : บทที่ 51 - บทที่ 60

"Cassandra!!! Come back! Cassandra!" Stefano cried with so much frustration. He felt guilty for what happened. Nasabi na niya ang lahat ng gusto niyang sabihin at hindi naging madali sa kaniya iyon. Kahit na hindi niya na mahal si Cassandra ay ito pa rin ang magiging ina ng magiging anak niya. Sa nangyari, nalulungkot siya dahil tiyak na hindi na niya makikita pa si Cassandra at ang anak niya. Wala naman siyang pinili. Sadyang sinagot lamang niya ang tanong ni Cassandra. Matapang niyang inamin na wala na siyang nararamdaman para rito. Masakit, oo. Pero atleast hindi na niya kailangang magpanggap at magsinungaling. Pagdating ni Stefano sa kwarto ay niyakap niya ang asawang si Derie. Wala itong kamuwang-muwang sa mga nangyari sa paligid. But Atleast, stefano did the right thing. Samantala, sakay ng kotse niya, hindi malaman ni Cassandra kung saan siya pupunta. Puno ng galit at poot ang puso niya ngayon. Puno nang pagsisisi. Sa nangyari, pakiramdam niya ay siya ang pinaka lugi.

STEFANO AVEDAÑO POINT OF VIEW Akala ko kapag maamin ko na kay Cassandra ang totoo ay mapapanatag na ako. Na makakahinga na ako ng maluwag. Hindi pala ganoong kadali na matulog ng mahimbing knowing na may tao akong nasaktan. Kahit paano ko isipin ako talaga ang may mali. Selfish ako at hindi nag-iisip. Matagal ko ng alam na wala na akong feelings para kay Cassandra pero anong ginawa ko? Sinamantala ko ang kahinaan niya bilang babae. Binuntis ko pa siya Without thinking na kawawa ang magiging anak namin. Kawawa siya dahil nagkaroon siya ng ama na duwag. Gusto kong parusahan ang sarili ko. Kung hindi lang nabuntis si Cassandra ay maayos na sana ang lahat. Wala na sana akong iintindihin kung hindi ang mahalin si Derie. Pero gago ako! hindi ako nag-ingat at nag-iisip. Ngayon ayaw akong patulugin ng konsensiya ko. Iniisip ko si Cassandra at ang magiging anak namin. Galing na ako sa apartment at sinubukan ko rin na tawagan si Bryce. Alam kong alam niya kung nasaan si Cassandra pero ayaw

Umalis na rin kalaunan ang senador at tanging si Derie at Bryce na lang ang naiwan sa lamesa. Ito ang gustong mangyari ni Bryce. Ang masolo si Derie May. "Kumusta? lalo kang gumanda sa suot mo." "Salamat! okay naman ako. Ikaw kumusta?" "Hindi ako okay." "Bakit naman?" "Yung babae kasing nagugustuhan ko pagmamay-ari na ng iba." Hindi nakakibo si Derie sa aking sinabing pahapyaw. Sa halip ay dinampot niya ang baso na nasa gilid ng kaniyang plato at ininom. Nakita ko na napaitan siya sa ininom. "Sorry! akala ko Juice wine pala. Ano nga ulit yung sinabi mo? may nagugustuhan ka kamu na babae pero pagmamay-ari na ng iba? Bakit naman ganu'n?" "Bakit? Napipigilan ba kung kanino dapat lang tumibok ang puso?" Natawa siya sa sinabi ko. "Seryoso ba? parang hindi ako sanay na ganiyan ka ka-seryoso magsalita." "Seryoso ako! seryosong Seryoso." "O-okay. Eh sino naman yang babae na iyan?" "Hindi ko pwedeng sabihin ang pangalan niya dahil baka malaman niya. Mahal niya ang asawa

STEFANO AVEDAÑO POINT OF VIEW "why do you do that?!" Nagulat ako nang bigla niya akong halikan. Bahagya ko siyang itinulak palayo sa akin. "Cassandra, akala ko ba nagkakaintinhan na tayo? Cassandra, hindi na pwede yung ganito. Hindi na pwedeng basta mo na lamang akong halikan. Please, huwag mo namang gawing kumplikado ang lahat." Mahal ko ang asawa ko at ayoko na siyang lokohin. inuwi ko si Cassandra dito dahil nakiusap kami na para na lang sa bata. Nag-sorry naman na ako sa kaniya at hindi na talaga kami babalik sa dati. "S-sorry... natuwa lang ako." paghingi niya ng paumanhin sa ginawa. "Sige. Palalampasin ko ito pero sana malinaw na sa 'yo ang pagtira mo dito. I have to go. Kailangan ko pang sunduin ang asawa ko sa party." tumayo na agad ako at mabilis na nilisan ang kwartong iyon. Dali-dali akong sumakay sa aking sasakyan at mabilis itong pinaandar patungo sa venue kung saan ko iniwan ang aking asawa. It took me Less than hour to get there at hindi na dapat ako nasurpresa

"Bryce!!! Bryce!!!" patuloy na pagsigaw ni Derie. Ni-lock siya sa kwarto ng mga tauhan nito at hindi niya maintindihan kung bakit. Buong magdamag siyang gising at inintay ang paggising ni Bryce. Nangangalumata na si Derie nang humarap kay Bryce. "Good morning, Derie! kumusta ang pakiramdam mo?" bungad ni Bryce sa kaniya pagkatapos itong iluwa ng pinto. "Hindi ako okay at lalo akong hindi naging okay dahil sa ginawang pagkukulong sa akin dito ng nga tauhan mo. " pagsusumbong ni Derie. "Iyon ba? Pasensya na kung ganoon. Hayaan mo kagagalitan ko sila." pagkasabi noon ni Bryce ay naglitawan naman ang mga katulong sa mga likod niya at nay dalang tray na may lamang pagkain. "kumain ka muna, Derie. Alam kong nagugutom ka na." wika ulit ni Bryce at pagkatapos ay inilapag na ng mga katulong sa kama ang dalawang tray na may lamang pagkain. Dahil totoong nagugutom nga si Derie, kinain niya ito. pinagmamasdan lang siya ni Bryce habang siya ay kumakain. Kampante si Derie kapag nasa