บททั้งหมดของ CHASING MY EX-WIFE: บทที่ 401 - บทที่ 410

ANYANA POV "Ano ang nangyari? Bakit sila umiiyak?" nagtataka kong tanong sa isa sa mga Yaya's na nag-aalaga sa triplets! Ngayun ang unang araw na wala sila Daddy at hindi nila kasama ang Triplets dahil sa honeymoon nila sa Switzerland at pagkababa ko galing sa kwarto para icheck ang triplets ito kaagad ang nabungaran ko! SAbay-sabay silang umiiyak na akala mo may masakit sa kanila! "Ahmmm, Mam parang hinahanap yata nila ang Daddy at Mommy nila!" kaagad din namang sagot sa akin ni Yaya Menggay habang ang dalawa sa mga kasamahan niya ay walang tigil sa kakahele sa mga hawak nilang babies para lang tumahan sa pag-iyak! "Akin na si Baby Deven!" tukoy ko sa nag-iisang lalaki ng triplets! Napansin ko kasing siya iyung malakas kung umiiyak kaya siya na lang muna ang kakargahin ko! Kaagad naman siyang iniabot sa akin ni Yaya Menggay kaya isinayaw-sayaw ko na kaagad! Sa hindi malaman na dahilan bigla itong tumigiil sa pag-iyak! Bigla na din itong sumubsob sa may dibdib ko na labis kong

ANYANA POV Sa naging tanong na iyun sa akin ni Stephen muli akong napahakbang palapit sa kanya! Seryoso ko siyang tinitigan at pilit na ngumiti "Hindi! Hindi na! Kalimutan na natin ang mga nangyari noon! Parte na lang ng nakaraan ang lahat-lahat at napatawad na kita." seryoso kong sagot sa kanya! Hindi naman siya nakaimik pero kitang kita ko sa mga mata niya ang pagkalito! Napansin ko pa ngang akma niya sana akong hahawakan sa aking kamay pero mabilis akong nakaiwas! "Sana makatagpo ka na ng babaeng para sa iyo! Tapos na ang kabanata ng relasyon natin at naka-moved- on na ako! Masaya ako sa kung ano mang buhay mero ako ngayun Stephen!" pilit ang ngiting bigkas ko kahit na ang totoo sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko! Hindi ko alam kung tama ba itong sinasabi ko ngayun dahil lahat ng lumalabas sa bibig ko ay taliwas sa kung ano man ang laman ng puso ko! Ang gulo diba pero kailangan ko itong gawin para iparamdam sa kanya na ayos na! Na wala na talagang kami at hindi na kami m

ANYANA POV 'Hey, anong nangyari? Bakit nagkulay papel ka na diyan?" nagtatakang tanong sa akin ni Andrea! Kaagad ko namang pinunasan ang luha sa aking mga mata sabay iling "Ha? Ah, wala! Wala!" mahina kong sambit! Sobrang sikip ng dibdib ko sa nalamang tuluyan na nga pala akong kinalimutan ni Stephen! Ikakasal na pala siya sa ibang babae! May iba na siyang iniibig at mukhang maiiwan pa yata akong talunan at nagdurusa! Hindi ko alam kung tama ba ang naging desisyon ko two years ago na lumayo muna sa paniniwalang makakalimutan ko din siya pero sa nakikita ko ngayun, parang gusto kong magsisisi! Kasalan ko ang lahat kung bakit nasasaktan ako ngayun! Ako ang nagtulak sa kanya na maghanap ng iba kaya hinding hindi ko talaga siya masisisi! May sarili din naman siyang pag-iisip at hindi ko talaga siya masisisi kung sakaling ma-inlove man siya sa iba "Anyana, sabihin mo nga sa akin...kilala mo ba ang fiance ng maharot kong pinsan?" narinig kong muling tanong sa akin ni Andrea! Mu

ANYANA POV Naging maayos ang panganganak ni Scarlett! Baby boy na labis na ikinatuwa ni Daddy! Tahimik lang akong nakamasid sa paligid! Hindi din nakaligtas sa paningin ko ang tuwa na nakaguhit sa mukha ni Stephen. Halatang proud siya sa bagong silang na sangol ng kakambal niya. Hangang sa mailipat si Scarlett sa sarili niyang private room hindi din talaga siya umaalis! Parang gusto ko na tuloy pagsisisihan kung bakit pa ako pumunta dito sa hospital! Wala naman akong ibang ginagawa kundi ang tumunganga lang! Naging abala naman si Daddy samantalang si Stephen never talaga akong kinausap kahit na ilang beses ko siyang nahuhuling nakatitig sa akin! Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isipan niya pero sa tuwing naiisip ko na ikakasal na pala siya sa ibang babae, ibayong sakit sa puso ang nararamdaman ko. "Ate...kumain ka na ba? Gusto mo bili na muna tayo ng foods sa ibaba?" nakangiting pagyayaya sa akin ni Amanda! Nandito na sa loob ng private room si Scarlett at kasalukuya

ANYANA POV PWEDE bang mag-walk out? Pwede naman siguro dahil mukhang ako na ang naging topic sa conversation ngayun eh! "Nagkamali kayo..wala po! Wala pa akong ka-----" hindi ko natuloy pa ang sasabihin ko nang bigla na lang tumunog ang cellphone ko. Dali-dali ko namang kinuha iyun sa dala kong shoulder bag at mabilis na sinagot nang mapansin ko na ang kaibigan kong si Andrea ang tumatawag! Mukhang gising na ang isa pang makulit kong kaibigan at hinahanap ako! "Yes?" seryoso kong sagot! Hindi ko na pinansin pa ang mga titig na ibinabato ng mga taong nasa hararapan ko "Anyana, where are you? Bakit mo ako iniwan dito sa bahay?" kaagad namang bigkas ni Andrea sa kabilang linya! "Eh, tulog na tulog ka pa kasi noong umalis ako kaya hindi na kita ginising!" kaagad ko namang sagot! "Eh anong oras ka ba uuwi? Ano ba iyan, alam mo namang anytime, on the go ako eh! Ang daya talaga nito!" bigkas niya! "Hindi ko p alam kung anong oras ako makakauwi! Nandito kasi ako sa hospital dah