บททั้งหมดของ FLASH MARRIAGE WITH THE RUTHLESS ZILLIONAIRE: บทที่ 101 - บทที่ 110

Nang makita niyang tulog na tulog na si Serene ay agad siyang bumangon at pumunta sa kanyang silid upang itapat ang sarili niya sa napakalamig na tubig upang mawala ang init na nararamdaman niya. Mabuti na lamang at naidaan niya sa pagligo ang init na unti-unting bumabalot na sa katawan niya. Pagbalik niya kay Serene ay muli niyang chineck ang temperatura nito at nakita niya na bumaba na ito at naging normal ngunit sa kabila nun ay nahiga pa rin siya sa tabi nito at hindi niya ito iniwan. Muli siya nitong niyakap at hindi na ito bumitaw pa mula sa pagkakayakap sa kaniya kung saan ay niyakap na rin niya ito. Ilang sandali pa ay nakaramdam na rin siya ng antok.Nang magising naman kinabukasan si Serene ay medyo magaan na ang pakiramdam niya at pakiramdam niya ay may mabigat na bagay na nakadagan sa beywang niya. Nang imulat niya ang kanyang mga mata at tumingala, nakita niya si Pierce sa tabi niya habang nakayakap sa kaniya. Dahil rito ay kaagad na namula ang buong mukha niya. Pakiramda

“Anong klaseng mukha yan?” tanong ni Pierce kay Serene at pagkatapos ay hinawakan nito ang baba nito at pagkatapos ay nakasimangot na nagsalita. “Sa tingin mo ba talaga ay ganun siya kabait at ka-perpekto?” tanong niya.Ipina-check niya ang background nito at nakita naman niya na malinis ang background nito at masasabi niya na mataas nga rin ang pinag-aralan nito. Galing din ito sa pamilyang may kaya, pero alam niya na sa likod ng maamo at mabait nitong mukha ay may itinatago ito. Magaling siyang kumilatis ng karakter ng tao kaya sigurado siya sa kanyang nakita.“Nasasabi mo yan dahil mukhang may galit ka sa kaniya.” sagot naman ni Serene sa kaniya. Napabuntung-hininga na lamang siya at pagkatapos ay tinitigan niya ito ng malamig sa mga mata nito.“Maniwala ka sa akin, ang kabutihan niya lang talaga ng pinapakita niya sayo hindi yung totoo niyang pagkatao at pag-uugali.” sabi niya rito. Nasisiguro niya naman na darating ang araw ay ipapakita rin naman nito ang tunay nitong ugali pero

Nanatili pa si Serene sa bahay ni Pierce ng dalawang araw upang magpagaling. Mabuti na lang at ito na ang naging bahala para sa kanyang pag-absent. Sa dalawang gabi na iyon ay inalagaan pa rin siya at inalalayan ni Pierce kahit na medyo naitatapak naman na niya kahit papano ang kanyang paa. Nang hapon na iyon ay ipinabuhat niya sa tauhan ni Pierce na naiiwan sa bahay ang isang maliit na mesa sa tabi ng kanyang kama upang gumuhit. Hindi pa kasi niya natatapos ang mga tinanggap niyang project niya.Inabot siya ng anong oras sa kanyang ginagawa at halos hindi na niya namalayan pa ang pagdaan ng oras hanggang sa nakatulog siya habang nakaupo sa may sahig at nakadukdok sa maliit na mesa. Nang umuwi si Pierce galing sa kanyang opisina ay agad siyang umakyat sa silid ni Serene. Hindi siya nakauwi kaagad dahil marami siyang ginawa sa kanyang opisina at nang buksan niya ang pinto ay iyon nga ang bumungad sa kaniya. Nang makita niya ito ay hindi niya maiwasang hindi makaramdam ng tila init sa

DAHIL NGA ALAM NAMAN ni Serene na wala siyang magagawa ay sumunod na lamang siya, ngunit habang ginagawa niya ang mga bagay na iyon ay patak ng patak pa rin ang kanyang mga luha na parang isang ilog at hindi niya iyon mapigilan.Sunod-sunod ang naging patak ng luha ni Serene na naging dahilan nang pagkabasa ng pantalon ni Pierce. Napabuntung-hininga na lamang siya nang makita niya ang itsura nito. Bakit na naman ba ito umiiyak at mukha na naman niyang inagrabyado? May mali ba sa mga sinabi niya? Hindi ba at tama lang naman ang mga iyon? Hindi na siya nakapagpigil pa at itinayo niya ito pagkatapos ay tumayo rin siya at hinila na lamang ito patungo sa banyo.Bigla namang naalala ni Serene na may sakit nga pala ito na sobrang kalinisan kaya alam niya na hindi ito makikipagtalik sa kanyang hanggang sa hindi siya nakakaligo. Ilang sandali pa ay itinapat na siya nito sa shower at binuksan ito. Ang kanyang mga luha ay tinangay ng malamig na tubig. Para siyang estatwa mula sa kanyang kinatata

PAGKARATING NILA SA RESTAURANT ay agad na natigilan si Serene nang makita niya kung sino ang boyfriend ni Alliyah na kwinekwento nito. “Honey…” niyakap ng lalaki si Alliyah na may mapagmahal na ekspresyon sa mukha. “I miss you so much…” bulong nito.Nahihiya namang itinulak ni Alliyah ang nakalingkis na lalaki mula sa kaniya. “Ang daming tao…” mahinang sabi nito.“Sorry, hindi ko lang napigilan ang sarili ko.” ilang sandali pa ay tuluyan na itong humarap sa kanila at inisa-isa silang tiningnan nang may ngiti. “Sila ba ang mga katrabaho mo?” sabi nito.Agad naman na ngumiti si Alliyah at ngumiti pagkatapos ay inisa-isa na nitong pinakilala sila. Nasa bandang pinaka-gilid siya at halos magtago na sa likod nang isa nilang kasamahan nang bigla na lamang siyang hinila nito. “Ito nga pala si Serene, isang intern sa kumpanya. Pareho kayong nasa iisang unibersidad, hindi mo ba siya nakikita doon noon?” sabi nito.Itinaas naman ni Reid ang kanyang ulo at tiningnan siya ng ilang segundo at pag