บททั้งหมดของ FLASH MARRIAGE WITH THE RUTHLESS ZILLIONAIRE: บทที่ 91 - บทที่ 100

Biglang nagyelo ang hangin nang makaalis ang babae sa harap nila at nang maiwan na lang silang dalawa doon. Nang makita niya ang napakalamig na mukha nito ay gusto na niyang makaalis agad doon kaya tiningnan niya ito. “Pierce, pagabi na at hindi na kita iistorbohin pa. Aalis na ako.” paalam niya at tatalikod na sana nang ngunit narinig niya ang malamig na pagtawag nito sa kaniya na ikanatigas ng buong katawan niya.“Gusto ko na ito na ang huling pagkakataon na magkakalat ka ng tsismis dahil kapag nahuli pa ulit kita ay huwag mo akong sisihin kung anong masabi ko sa iyong ama.” malamig na sbai nito sa kaniya at pagkatapos lang nitong magsalita ay agad na itong tumalikod at umalis, iniwan siyang nakatayo doon habang nakatitig sa papalayong pigura nito. Biglang namutla ang kanyang mukha.Nang bawiin niya ang kanyang tingin mula doon ay napakuyom ang kanyang mga kamay at gumuhit ang matinding galit sa kanyang mukha. Ang babaeng iyon, magbabayad siya! Sabi niya bago siya naglakad paalis do

Maya-maya pa ay wala siyang naramdaman na gumalaw o ni kahit na anumang ingay. Nang imulat niya ang kanyang mga mata ay nakita niya si Pierce na papasok sa silid na may dalang medicine kit. Lumabas pala ito ng silid na hindi niya namamalayan.Samantala, nang makita naman siya nito ay agad itong nasorpresa dahil sa itsura niya. “Kung gusto mo talaga ay kailangan mo munang maghintay ng ilang sandali.” tukso nito sa kaniya.Bigla namang namula ang mukha ni Serene at pagkatapos ay napakagat-labi siya. “Hi-hindi iyon ang akala ko ay…” sabi niya at hindi na maituloy-tuloy pa ang kanyang sinasabi. Umupo ito sa baba ng kama at hinawakan nito ang kanyang maliliit na mga paa gamit ang malalaking kamay nito.Tiningnan niya ito at agad na nagdilim ang kanyang mukha nang makita ito. “Hindi ka ba marunong humingi ng gamot sa tauhan ko nung makauwi ka?” tanong niya rito.Agad naman na namanhid ang paa ni Serene habang hawak nito iyon. “Hayaan mo na yan, gagaling din naman yan.” sabi niya.Mahigpit n

Samantala, sa ibang bansa. Nakahiga sa kama ang isang dalaga na nakasuot ng ventilator na wala man lang bahid ng kulay sa kanyang magandang mukha. Pumasok si Liam sa loob ng silid at lumapit sa kaniya. “Sir, ayon sa doktor ay halos bente kwatro oras na ang lumipas at sinabi nito na si Miss Nicole ay nasa stable nang kalagayan at maging ang ama nito ay stable na rin daw.” bulong nitong sa kaniya.“Okay, sige.” sagot ni Pierce rito na ang mga mata ay medyo malabo na mapupula. Ang ama ni Nicole ay nagkaroon ng biglaang impeksyon sa baga at nasa ilalim ng obserbasyon, dahil rito ay halos walang tulog si Pierce ng dalawang araw.“Magpahinga na po muna kayo, ako na muna ang magbabantay rito.” sabi pa ni Liam sa kaniya. Agad naman siya tumango at tumayo pagkatapos ay lumabas doon. Pumasok siya sa isang silid sa tabi nito upang maligo. Kinuha niya ang isang silid na iyon para may pahingahan sila. Pagkalabas niya sa banyo ay agad niyang dinampot ang kanyang cellphone at titingnan niya sana ku

Biglang nagkaroon ng maliit na puwang ang bintana ngunit alam niya na hindi iyon sapat upang sumilip sa loob ng bintana. Dahil doon ay agad na nanigas ang buong katawan ni Serene at halos manikip rin ang lalamunan siya dahil sa pagpigil ng kanyang emosyon at halos hindi na rin siya makahinga pa.“Serene.” sabi ni Pierce na ikinatitig niya sa mga mata nito. “Gusto kong malaman kung hanggang saan ang kaya mong gawin para hindi niya tayo makita dito ngayon sa loob ng sasakyan.” dagdag pa nitong sabi sa kaniya.Ilang sandali pa ay narinig niya ang pagkatok mula sa labas ng bintana. Mabuti na lang at tinted ang salamin ng bintana kaya hindi sila kita mula sa labas. “Hello, may tao ba diyan? Pwede niyo po bang buksan ang bintana…” rinig niyang sabi ni Mike mula sa labas.Biglang nanginig ang puso ni Serene habang nakatitig sa mga mata ni Pierce, pilit niyang binabasa kung ano ang nakapaloob doon at agad niyang nabasa kung ano ang gusto nito habang nakatitig siya sa mga mata nito. Gusto nito

Agad nga na nakarating si Pierce sa may Solace at agad siyang sumakay sa elevator upang makarating sa kanyang unit. Nang pumasok siya sa loob ay tahimik sa loob. Dahil rito ay agad niyang tinungo ang hagdan at pagkatapos ay dahan-dahan na umakyat hanggang sa makarating siya sa tapat ng silid ni Serene. Akmang kakatok na sana siya nang marinig niya na tila ba isang bagay na nabasag mula sa loob ng silid. Dahil rito ay agad siyang pumasok sa silid at nakita niya itong nakahandusay sa sahig na may hawak na basa. Hindi na siya nag-aksaya pa ng oras at dali-dali na niya itong binuhat at dinala sa kama at pagkatapos ay doon niya napansin ang bukong-bukong nito na namamaga at dahil doon ay bigla siyang napasimangot.Nang tumayo siya ay napatitig siya sa mukha nito at ang mukha nito ay puno ng sakit ng mga oras na iyon. Kukumutan sana niya ito nang bigla na lamang dumampi ang kanyang kamay sa balat nito at halos bawiin niya ang kanyang kamay dahil sa pagkapaso. Nang ilagay niya ang kamay niya