Lahat ng Kabanata ng Arranged Marriage to a Billionaire: Kabanata 51 - Kabanata 60

Antoinette.I held my posture steady when her name reached my ears. Antoinette. So, she's the ex-fiancée of Rome?Napansin kong unti-unting napapalingon ang ibang bisita sa gawi ko, siguro’y inaabangan ang magiging reaksyon ko. Ngunit nanatili akong kalmado at walang bahid ng emosyon sa mukha. Hindi ako magpapadala sa intriga. This is my moment, not hers.Hinayaan ko ang mga mata kong libutin ang paligid bago tuluyang umiwas ng tingin sa direksyon niya. She smiled—an innocent, calculated smile—radiating elegance and class, as if she were the picture of perfection. Yet, I could feel the subtle challenge behind her gaze, the unspoken tension hanging in the air.Let them talk, I told myself silently. This doesn’t change anything.With a composed demeanor, I took another sip of my wine, ignoring the faint whispers around me. I belong here, and no one—especially her—can make me feel otherwise.Antoinette and her parents made their way toward Mr. and Mrs. Azcárraga, their steps deliberate,

Biglang kumunot ang noo ko nang mapansin na ibang daan ang tinahak ni Rome. Agad akong lumingon sa kanya, ang kilay ko’y bahagyang nakataas. “Saan tayo pupunta?” tanong ko, may halong pagtataka. Bahagya siyang sumulyap sa akin, at doon ko napansin ang bahagyang paggalaw ng kanyang panga. His jaw clenched tightly, and his grip on the steering wheel was firm, almost too firm. I could sense his tension. Hindi naman ako kinakabahan, pero hindi ko maitatanggi ang pagkalito. “I’ll introduce you to someone first,” sagot niya, ang boses niya’y seryoso at malamig. Saglit akong natigilan, pilit iniintindi ang ibig niyang sabihin. Sino kaya ang gusto niyang ipakilala sa akin, at bakit ganito ang bigat ng pakiramdam niya? Dahan-dahan akong tumango sa kanya, kahit hindi ko pa rin lubos na maintindihan. Tumingin ako sa labas ng bintana, pinipilit alalahanin kung may nabanggit ba siya tungkol dito kanina. Napansin kong palayo kami sa masayang ilaw ng lungsod, papunta sa mas tahimik na lugar.

In the afternoon, I found myself still lounging in Rome’s penthouse—well, our penthouse now, as he so proudly declared. Medyo pagod ang katawan ko, and I wasn’t in the mood to head to the Foundation today. Kaya naman, nag-message na lang ako kay Jessica, instructing her to take care of things for me. She’s reliable, and I trust her judgment.I was on the balcony, talking to Aria over the phone. Kamustahan tungkol sa business ko sa Monaco ang naging topic ng usapan namin. Thankfully, everything was running smoothly, no issues reported. I took the opportunity to invite her to the Philippines for my upcoming charity event. Aria was thrilled and promised to check her schedule.Since charity preparations were already underway, I also reached out to a few other women I knew—some single and some simply passionate about helping. I had remembered their previous interest when I casually mentioned hosting a charity event. This one-night date auction for bachelors seemed like the perfect opportun

Wearing my robe habang pinupunasan ang basa kong buhok, paglabas ko ng banyo ay bumungad sa akin si Rome na kasalukuyang nagtatanggal ng necktie. His movements were sharp, almost impatient, at ang tensyon sa kanyang postura ay ramdam na ramdam kahit sa di kalayuan.Napahinto ako at napatitig sa kanya. Nakakunot ang kanyang noo, at madilim ang anyo niya, tila may bumabagabag sa kanyang isipan. Hindi ko alam kung bakit, pero ang bigat ng presensya niya ngayon ay parang may kung anong bagay na kailangang pag-usapan—at hindi ito maganda."Rome," mahinahon kong tawag sa kanya, habang iniayos ko ang hawak kong tuwalya. "What's wrong? May nangyari ba sa work?"Hindi niya ako sinagot agad. Imbis ay dumiretso siya sa bar area ng kwarto, nagbukas ng alak, at nagbuhos ng isang baso. Walang imik, uminom siya ng isang mabilis na lunok, pagkatapos ay tumingin sa akin nang matalim, halos may paghuhusga sa kanyang mga mata.“Alam mo ba kung ano ang pinag-uusapan ng mga tao tungkol sa’yo ngayon?” mala

Alam kong wala na akong magagawa kapag ganito na siya kaseryoso. Tumango na lang ako at hinayaan siyang tulungan akong magbihis. Tahimik siyang naghalungkat ng simpleng damit sa closet habang ako naman ay naupo ulit sa gilid ng kama, pilit na tinatago ang nararamdamang pagod. "Here," sabi niya habang iniaabot ang isang plain na damit. "Wear this. We’re going to the hospital." "Rome, baka naman overreacting ka lang," pilit kong sagot habang tinatanggap ang damit. "I told you, I’m fine." Tumigil siya sa ginagawa niya at hinarap ako, ang mga mata niya’y puno ng determinasyon. "I’m not overreacting, wife. You looked pale, you felt dizzy, and now you’re trying to downplay it. That’s not normal. I won’t take risks when it comes to you." Hindi na ako sumagot pa. Alam kong hindi siya titigil hangga’t hindi niya nasisigurong ayos ako. Tahimik kong sinuot ang damit habang nakamasid siya, ang mga mata’y puno ng pag-aalala. Pagkalabas namin ng kwarto, halos patakbo siyang nagmaneho papunta s