Todos los capítulos de My Husband's Hidden Heart: Capítulo 121 - Capítulo 130

‘Pupunta ba ako o hindi?’ Yan ang tanong na sumasagi sa isipan ni Alex matapos nilang mag usap ni Mary Anne, ina ni James.Nagliwanag ang kanyang mga mata nang makitang tumunog ang kanyang telepono at si Grace ang tumatawag dito.“Hello… Salamat at tumawag ka.” Tila nabunutan ng tinik si Alex sa pagtawag ng kaibigan.Habang nasa loob ng taxi, napansin niya ang isang bazaar malapit sa kanyang lugar.“Teka lang ah,” paalam niya kay Grace bago kinalabit ang drayber ng taxi.“Manong, dito na lamang po ako.” Saad nito at saka huminto ang sinasakyang taxi. Nagbayad siya, bumaba, at muling kinausap ang kaibigan sa telepono.“Hello,”“Oh, saan kaba? Hindi ka pa ba nakarating sa bahay mo?” Tanong ni Grace.“Traffic sa Cavitex,” saad ni Alex.“Dito na ko malapit saamin, may dinaanan lamang akong bazaar. Bagong bukas.” Dagdag nito.“Ahh..”“Ay, Grace… Tumawag si Tita Mary Anne.”“Mama ni James? Oh… Ano sabi?” Tanong ng kaibigan.“Kaarawan na kasi ni Tito Anthony sa susunod na linggo… At gusto niy

Tila naikot na ni Alex ang buong kama ng kanyang mga magulang dahil hindi ito makatulog. Nakakaramdam si Alex ng kaba at panatag na kalooban ngayong may ibang tao sa kanyang bahay at si Brandon pa iyon. Kahit na alam niyang ligtas siya kay Brandon at wala itong gagawing masama sa kanya ay naninibago pa rin siya. Ngayon pa lamang nagkaroon ng ibang tao sa kanyang bahay at ang pakiramdam na iyon ay pamilyar sa kanya.Dahan-dahang lumapit si Alex sa dingding upang pakinggan kung natutulog na si Brandon. Ngunit nakarinig siya ng mga yabag sa paa. Kaya minabuti niyang humiga na lamang ulit siya sa kama. Kahit paano ay nakaramdam si Alex ng saya sa kanyang puso, dahil naalala niya noong panahong bata pa lamang siya at naririnig niya ang mga yabag mula sa labas nagaling sa kanyang mga magulang habang siya ay nasa loob ng kwarto.Pinapakinggan lamang ni Alex ang mga yabag o ang bawat kilos ni Brandon hanggang sa di niya namalayang nakatulog na rin siya. Nagising si Alex ng hating gabi nang ma

“Mop po? Sige po kukunin ko lang sa loob.” Sagot ni Alex at agad na pumasok sa kanyang bahay upang kunin ang hinihiram ng Ginang.‘Hindi naman masamang pumasok sa loob ng bahay niya ano? Gusto ko lang makita ang loob. Tyaka wala naman iyong bago kong kapitbahay.’ Sabi ni Alex sa isipHabang abala ang Ginang sa pkikipag-usap sa kanyang telepono, sinenyasan niya si Alex an pumasok sa bahay ng bagong lipat. Pumasok naman si Alex, gaya ng utos ng ginang, dala ang kanyang mop. Napansin niyang bukod sa nag-iisang mahabang sofa at isang bagong kama, ay wala nang ibang bagong gamit ang bagong lipat.“Salamat sa mop iha. Mamaya isasauli ko rin ito.” Nakangiting sabi ng Ginang.“Walang anuman po. Bago naman po iyan at hindi ko pa nagagamit. Ibigay ko na lamang po sa inyo.” Sagot ni Alex.Muling inilibot ni Alex ang kanyang paningin, at napansin iyon ng landlady.“Alam mo bang gustong ipatanggal ng bagong lipat ang lahat ng gamit? Hindi niya raw magagamit. At itong kama at sofa lamang ang pinabil

“Brandon?!”‘Namamalikmata na ba ako ngayon? Bakit tila nakikita ko si Brandon sa kanya? Impossible namang siya yan. Dahil ba ilang araw na rin siyang walang paramdam kaya ako nagkakaganito?’ Pinikit ni Alex ang mga mata at umiling sa opag aakalang namamalik-mata lamang siya.Ngunit ng kanyang idilat ang mga mata ay nakita mismo ng malinaw niyang mga mata ang mukha ng lalaking bago niyang kapitbahay ng magtungo na ito sa balkonahe habang nakaharap sa kanyang, nakadikit pa rin ang cellphone sa kanyang tenga, at nagtama ang kanilang mga mata.Kumulo ang dugo ni Alex sa inis dhil sa hindi maipaliwanag na galit. ‘Ginagawa niya ba akong tanga?’ Humigpit ang paghawak niya sa telepono.“Lumabas ka at mag-uusap tayo.” May diin na sabi ni Alex.“Bakit?” Inosenteng tanong ni Brandon.“LU.MA.BAS. KA.” Bawat letra ay may diin. Agad napinatay ni Alex ang tawag at nagmadaling lumabas ng kanyang bahay, upang puntahan si Brandon sa kanyang bahay.‘Bakit siya nandito? Sinusundan niya ba ako? Mas malala

“Para saan kaya ang mga niluto niyang pagkain? Nasobrahan na naman ba siya ng luto kagaya ng sinasabi niya kagabi?” Nagtatakang tanong ni Alex habang naniningkit ang mga mata nitong nakatingin sa pagkain na nakahain sa lamesa.“Aha!” Tila nagkaroon ng bumbilyang umilaw sa ibabaw ng ulo ni Alex nang may naisip na tila ideya.‘Baka naman kaya niya ako nilulutuan niya ako ay balak niyang mag apply na tagluto ko? Ganun na ba siya ka nangangailangan?’ Napanguso si Alex sa kanyang naisip.Tila nakaramdam ng awa si Alex. ‘Di ko siya masisisi. Malayo ang Laguna dito sa Cavite. At araw araw kailangan niyang bumyahe papunta roon, dahil dito ang pinili niyang bahay. Bukod doon, may mga bayarin siya, katulad ng upa sa bahay, tubig at kuryente. Hindi naman gaanong malaki ang sinasahod nila sa kompanya. Kaya kailangan n iya nga ng dagdag na pagkakakitaan. Pero pwede naman niya sabihin iyon sakin. Kung balak niyang maghanap ng extra income, baka pwede ko siyang matulungan.’Umupo si Alex at dinukot