Lahat ng Kabanata ng My Billionaire Enemy Is My Lover: Kabanata 511 - Kabanata 520

Nanlalaki ang mata ko matapos ang tawag. Napansin iyon ni Levi kaya nagmadali siyang bumaba sa hagdanan nila. Kahit si Tita ay napansin ang pagiging balisa ko.“What happened, hija?”Nagpakawala ako ng malalim na hininga. May nangyari ba sa pagkikita nina Mama at ng magulang ni Papa? Why does she sound scared?Pagkababa ni Levi sa landing, mabibilis ang lakad niya palapit sa akin.“Tumawag po si Mama, Tita. Pinapabalik na niya ako,” baling ko sa mama ni Levi.“Bakit daw?” tanong ni Levi. Nasa malapit na siya. Nakatitig na sa akin.“Nagmamadali niyang ibinaba ang tawag. Bumalik na raw tayo… o ako na lang kung may gagawin ka pa?” hindi ko siguradong sabi.“Hindi na. Ihahatid ka ni Levi kung saan ka pupunta,” ani Tita.“Kina Tita Serenity sila nananatili, Mama. May inaasikaso pa si Tita Regina.”Kumunot ang noo ng mama ni Levi. She looked at me, asking for clarification. Hindi ko tuloy alam kung paano ko ipapaliwanag na kina Tita Serenity muna kami dahil ang akala kong papa ko ay hindi k

Mama kept on denying the request of the Ledesma to talk. Para sa kanya, kung hindi pala sila naniniwala na siya ang asawa ng anak nila, para saan pa ang paulit-ulit nilang hinihiling na pag-uusap.“Wala nang dapat pag-usapan. I asked them if they could allow me to visit his grave. Hindi sila pumayag. I asked nicely, Serenity. But instead, that old woman accused me of his death!”Tumigil si Mama para habulin ang hininga niya. She was triggered again because the Senyora and the General threatened to come here if Mama didn’t allow them to talk.“I married their son without knowing his real identity. He lied to me. Kaya kung ayaw nila akong payagan na makita ang puntod niya, ano pang hahabulin ko sa kanila? It’s enough for me to know you’re not after me,” sabi niya kay Tita Serenity.Tumango lang si Tita at hindi na nagsalita dahil sa galit ni Mama.“There’s no need to do a DNA test. We’re not after their fortune. Baka kaya sila nagagalit ay dahil akala nila manghahabol kami?” ani Mama. “

Sa tingin ko, ngayon na nakabalik kami sa Manila, malabo nang bumalik pa kami sa Cebu. I asked Levi about resigning from Tiana’s company. Hindi man lang siya kumurap nang sabihin niyang mag-resign na ako at sa Helexion na magtrabaho.Kaya nag-email ako sa HR at nagpasa ng resignation letter. I also told Tiana about it, pero hindi na pala siya nagtatrabaho doon. She laughed when I told her about it.“Serena, I don't have a plan to work, but Levi forced me to do it. Susulutin ka daw niya. It was so funny making you jealous, but anyway, I left when I felt like you're not coming back. I'll tell the HR to accept your resignation.”It was settled then. Nag-resign ako kaya wala na akong rason para bumalik sa Cebu. Our life here in Manila is starting to flourish again. Mama is now frequently going out with Tita Serenity. Parang ngayon pa niya nagagawa ito dahil sa maraming taon na takot siyang matunton ng mga Saldivar. I can’t forgive Jimenez for robbing my mother of the life she deserves.“M

I get so impatient when General and Mr. Ocampo talk more about business. Hindi ako makasingit sa kanila na uuwi na ako. Senyora and Mrs. Ocampo were too immersed in their conversation.Lumipat kami dito sa living area nila at ipinagpatuloy ang pag-uusap. Gustong-gusto ko nang umalis pero hindi ako makasingit sa kanila.“You heard it?” baling sa akin ni Ace, nakangiti. I smiled back at him.Nakikinig siya sa usapan ng papa niya at ni General dahil interesado siya sa topic, lalo at sinabi nga ng papa niya na baka mapabilis ang pagpapasa sa kanya ng kumpanya.Napipilitan na lang akong makinig dahil wala naman akong magagawa. Nakasandal ako sa sofa at palipat-lipat ang pinapakinggan. Minsan sa usapan nina General, minsan ay kina Senyora na tungkol sa mga amiga niya at sa mga nangyayari sa clubhouse.At ngayon na nabanggit niya ang clubhouse, naalala ko na nakiusap pala si Mama sa kanya na gusto niyang makita ang puntod ni Papa, pero hindi nila pinagbigyan dahil hindi sila naniniwala na s

Nagmamadali akong naglalakad sa pasilyo patungo sa hagdanan nang biglang bumukas ang pintuan kung saan ako galing.“Serena,” si Mama.Napahinto ako at saka humarap sa kanya. Kakagising lang niya, while I’m about to go down to go to Helexion. To my work.“Where are you going?” Bumaba ang mata niya sa suot ko bago niya ibinalik ang nagtatakang tingin sa mga mata ko.Bahagya akong tumawa.“Mama, nakakalimutan mo na? I told you I will work in Helexion Pharma. Ngayon na ako magsisimula.”“Hindi pa tayo nakakalipat,” she argued.I sighed in exasperation. “It’s been days nang sinabi mo kay Tita na lilipat tayo pero hindi pa rin nangyayari. Naiinip na ako, Mama. I need to work. Nakapag-apply na ako, and today’s my first day.”Walang nagawa si mama. Nakabihis na rin ako kaya ano pa ang masasabi niya?Ngumiti ako sa kanya at saka nagpatuloy na sa pagbaba. Hindi kami matuloy-tuloy sa paglipat kasi nagpaparamdam ulit ang mga Ledesma.I was always on edge whenever they sent an invite for Mama. Fee