《The Other Woman of the CEO》全部章節：第 51 章 - 第 60 章

Ang araw na iyon ay tila isa lamang sa karaniwang mga araw para kay Neil Custodio—isang negosyante at CEO ng Tropical Air, laging abala sa trabaho at walang oras para sa personal na buhay. Dahil sa dami ng proyekto at negosyong inaasikaso, halos wala nang natitira para sa kanya upang huminga. Ngayong araw, may mahalagang business meeting siya sa New York, isang makabuluhang pagpupulong para sa expansion ng kanyang airline company. Ngunit dahil sa labis na pagod at hindi maayos na pagkain, nagsimulang sumakit ang kanyang tiyan mula sa stress, at agad siyang isinugod ng kanyang assistant sa pinakamalapit na ospital—ang New York Medical Center.Habang naghihintay sa emergency room, kumakabog ang dibdib ni Neil. Hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa labis na pag-iisip. Wala siyang oras para magkasakit! Paano na ang mga kliyente? Paano na ang mga kasunduan? Ngunit habang nakaupo siya sa waiting area, may kakaibang pakiramdam na tila bumabalot sa kanya—isang pagod na hindi kayang pawiin ng s

Habang nakaupo si Neil sa kama ng kanyang hotel room, pakiramdam niya ay parang kinukubkob siya ng lahat ng alaala at tanong na bumabalik sa kanyang isipan. Hindi niya maintindihan kung bakit ang mga batang nakita niya sa ospital ay tila ba may kakaibang epekto sa kanya—ang kanilang mga ngiti, ang kanilang mga mata, parang may pamilyar na koneksyon na hindi niya maipaliwanag. Para bang may nawawala sa buhay niya na biglang bumabalik, ngunit hindi niya ito mahagilap.Habang patuloy siyang nalulunod sa kanyang mga iniisip, biglang tumunog ang kanyang telepono. Naputol ang kanyang pagninilay-nilay at sumilip siya sa screen. Si Wilma, ang kanyang asawa, ang tumatawag. Sunod-sunod na mga missed calls at text messages ang dumating mula dito. Muli, nagiging demanding na naman ito sa oras niya.Nagbuntong-hininga si Neil at ipinagpaliban muna ang pagbasa sa mga mensahe. Sa mga nakalipas na buwan, tila nagiging mas mahirap ang kanilang relasyon. Parang mas nadarama niyang ang pagmamahal nila s

Habang nag-uusap sila, bumalik ang mga alaala ng mga sandaling kasama si Neil. Ang kanyang mga ngiti, ang mga yakap, at ang mga pangako na tila nawalan ng halaga. “Ano ba talaga ang nangyari sa atin?” tanong niya sa sarili. “Bakit siya naging bahagi ng nakaraan ko?”“Alona, kailangan mo bang dumaan sa mga ganitong damdamin?” tanong ni Ethan, tila alam ang pinagdadaanan niya.“Baka,” sagot niya, ang damdaming bumabalot sa kanyang puso ay tila isang pangarap na hindi natupad. “Minsan naiisip ko kung ano ang mangyayari kung nandiyan siya para sa akin at sa mga bata.”“Baka hindi pa huli ang lahat. Ang buhay ay puno ng sorpresa,” sabi ni Ethan, ang boses ay puno ng pag-asa. “Kung mahalaga ang pamilya sa kanya, baka balang-araw ay lumapit siya.”“Alam ko na may mga pagkakataon na hindi natin maiiwasan ang mga sugat ng nakaraan, pero ang mga bata ang kailangan ko ngayon. Sila ang aking priority,” sagot niya, ang damdamin ay nagiging matatag.Nang sumunod na araw, nagdesisyon si Alona na dal

Habang nasa New York si Neil, pilit niyang inaalam kung totoo ba ang mga naririnig niya tungkol kay Wilma. Hindi siya mapakali. Gusto niyang maniwala na walang ginagawang masama ang asawa niya, pero tila ba ang bawat balita at mensahe na natatanggap niya ay nagpapakita ng ibang katotohanan.Nagbalik-tanaw si Neil sa mga araw na magkasama pa sila ni Wilma—mga araw ng pagmamahalan, ng mga tawanan, ng mga plano para sa hinaharap. Ngunit bakit tila unti-unti na itong nagbago? Ang dating init ng kanilang relasyon ay napalitan ng malamig na pagtatalo at selos. Hindi na niya makilala ang Wilma na kanyang minahal.Habang dumadaloy ang oras, hindi na mapigilan ni Neil ang kanyang damdamin. Pakiramdam niya, naiputan siya sa ulo—at hindi niya iyon matanggap. Kailangan niyang malaman ang totoo, ngunit ang bawat sagot na nakuha niya ay mas nagpapabigat sa kanyang kalooban.Lumipas ang ilang linggo mula nang pumunta si Neil sa New York para sa kanyang business trip. Sa mga oras na wala siya, tila n

Masayang umaga nga para kay Alona, pero sa likod ng mga ngiti at tawa, may nakatagong lungkot sa kanyang puso. Isang taon na simula nang ipinanganak niya ang kambal—si Aniego at Emerald—at ngayong natuto na silang maglakad, tila mas mabilis pa ang paglipas ng panahon."Ambilis ng panahon, Ma... isang taon na sila," bulong ni Alona habang pinagmamasdan ang kambal na tuwang-tuwa sa kanilang birthday cake. Kinikilig sa mga simpleng bagay, si Aniego at Emerald ay walang kaalam-alam sa komplikadong mundo na ginagalawan ng kanilang ina. Nang biglang tumalon si Aniego mula sa upuan at humahagikgik na tumakbo palayo, hindi napigilan ni Alona ang isang malalim na buntong-hininga."Ang likot ng kambal, Ma! Sobrang saya nila ngayon, pero grabe ang pagod ko. Nakakapagod pala mag-alaga ng toddler!" Napapailing si Alona habang hinahabol si Aniego. "Pero, hindi ko sila ipagpapalit sa kahit ano."Tumawa si Penelope, ang kanyang boss at naging kaibigan, na abala sa pag-abot ng mga lobo sa kambal. "You