บททั้งหมดของ The Other Woman of the CEO: บทที่ 61 - บทที่ 70

Pagkatapos ng kanilang mainit na sandali ni Joshua, umuwi si Wilma sa kanilang malaking mansion na parang walang nangyari. Nakangiti ito, naglalakad ng parang isang perpektong asawa, ngunit sa loob niya’y sumasabog ang guilt na hindi niya maiwasang isantabi. Nakikipaglaban ang kanyang puso at isipan—si Neil, ang lalaking pinakasalan niya, o si Joshua, ang lalaking ginising muli ang kanyang damdamin.Pagkarating sa bahay, agad siyang dumiretso sa banyo. Binuksan niya ang shower at tumutok sa malamig na tubig, umaasang maalis nito ang mga bakas ng pagtataksil na kanyang ginawa. Pinapahid niya ang kanyang balat, tila may nais siyang tanggalin, hindi lamang ang init mula sa mga yakap ni Joshua kundi pati na rin ang guilt na sumasakal sa kanya.“Patawarin mo ako, Neil,” bulong ni Wilma habang ang tubig ay dumadaloy sa kanyang katawan. Pero sa kabila ng lahat ng ito, hindi niya magawang putulin ang ugnayan kay Joshua. Para siyang hinahati sa dalawang mundo—ang isa’y puno ng responsibilidad,

Isang buwan bago ang launching ng kanilang brand sa Pilipinas, abala si Alona sa pag-aayos ng lahat. Mula sa disenyo ng mga damit hanggang sa mga materyales na gagamitin, lahat ay pinaghahandaan niya nang maayos. Bumalik ang kanyang passion sa pagdidisenyo, na tila muling bumuhay sa kanyang dating sarili.Isang gabi, habang tinutulungan siya ni Ethan na ayusin ang mga damit na ipapadala sa Pilipinas, napangiti ito sa kanya. "Alam mo, Alona, para kang ibang tao ngayon. Yung Alona na dating modelo at fashion designer, parang bumalik na. Masaya ako para sa’yo.""Salamat, Ethan," tugon ni Alona, huminto saglit at ngumiti pabalik. "Alam mo, hindi ko akalaing babalik ako sa ganito. Matagal na rin akong nawala sa industriya, pero parang ngayon, ito ‘yung tamang panahon.""At sino pa bang mas deserving na mag-shine ulit kundi ikaw? Kilala ka pa rin sa Pilipinas, Alona. Sikat ka pa rin doon. Hindi lang dahil sa ganda mo, kundi dahil sa talento mo."Ngunit hindi mawala sa isipan ni Alona ang po

Kinabukasan, hindi na mapakali si Neil sa kanyang opisina. Ang balitang nakuha ng kanyang private investigator ay nagbigay sa kanya ng panibagong pag-asa. Matagal na siyang nabubuhay sa pag-aakalang wala na si Alona, na kailanman ay hindi na niya muling makikita ang babaeng nagpabago sa kanyang mundo. Ngunit ngayon, bumalik siya sa Pilipinas—at para sa isang espesyal na event pa, kung saan ilulunsad ang mga disenyo niya sa ilalim ng pangalang Penelope."Hilda, gusto kong makuha ang invitations para sa launching event na iyon," utos ni Neil sa kanyang sekretarya. "Gawin mong posible, kahit pa ibig sabihin nito ay makiusap tayo sa organizers."Walang alinlangan sa mga mata ni Neil. Alam niyang dapat siyang pumunta. Alam niyang kailangan niyang makita si Alona, kahit pa walang katiyakan kung paano niya ito kakausapin o kung paano niya ipapaliwanag ang mga bagay na bumabagabag sa kanya sa nakalipas na mga taon.Samantala, sa airport, hindi maitago ni Alona ang kasiyahan sa muling pagkikit

Napansin iyon ni Neil, na nakatayo hindi kalayuan. Sa unang pagkakataon matapos ang kanilang paghihiwalay, tila nabuksan muli ang mga sugat ng kanyang puso. Lumapit siya kay Alona, at hindi ito nakatiis.“Alona…” tawag niya sa babae.Nagulat si Alona sa boses na iyon. Ang boses na dating nagbigay sa kanya ng mga pangako ngunit iniwan din siya sa kawalan.“Neil…” Mahinang sagot ni Alona, hindi maiwasan ang kaba at sakit na bumalik sa kanyang dibdib.“Pwede ba tayong mag-usap?” tanong ni Neil, at kitang-kita sa mga mata nito ang lalim ng damdamin na hindi niya kayang itago.Nag-aalinlangan si Alona ngunit sumagot din, “Sige, pero sandali lang, Neil.”Lumapit sila sa isang sulok na tahimik, habang si Ethan at Penelope ay nagmamasid mula sa malayo, handang tumugon sakaling kailanganin ni Alona.Tahimik silang nagkatitigan, tila walang ibang tao sa paligid. Maraming gustong itanong si Neil, ngunit hindi niya alam kung saan magsisimula. Sa halip, pinili niyang sabihin ang tanging mga salita

Nang umuwi si Neil mula sa event ni Alona, nadarama niya ang bigat ng bawat hakbang. Ang kanyang puso ay nagdurugo sa mga alaala ng mga salitang binitiwan ni Alona, ang mga tanong na naglalaro sa kanyang isipan, at ang pag-alis nito na tila may dalang pag-asa na hindi na matutunton. “Bakit hindi ko siya pinili?” tanong niya sa sarili habang hinahawakan ang panga na may malaking pasa.Habang naglalakad si Neil papasok ng bahay, ang mga salitang binitiwan ni Alona ay patuloy na umaabot sa kanyang isip, tulad ng isang sirang plaka na nag-uulit ng masakit na alaala. Ang bawat hakbang ay nagdadala ng bigat ng kanyang mga damdamin, at sa kanyang panga na may pasa at sugat sa labi, ramdam na ramdam niya ang epekto ng mga desisyon na kanyang ginawa. Ang puso niya ay nagdurugo sa pagkakaalam na mas mahal pa rin niya si Alona kaysa kay Wilma, at ang sakit na dulot ng pagkakahiwalay na iyon ay tila nagiging mas matindi sa bawat segundo.Pagbukas niya ng pinto, agad na bumungad sa kanya si Wilma,