Todos os capítulos de You Belong to Me กามเทพออกศึก: Capítulo 61 - Capítulo 70

[คนแก่ขี้งอน]“มึงอย่าหาว่ากูซ้ำเติมเลยนะ แต่มึงนี่มันน่า… ฮึ่ย! ถ้ากูเป็นคุณปานเทพนะ กูเตะก้านคอแล้วเนี่ย” ปากบอกไม่ซ้ำเติม แต่โรมันก็พูดเรื่องเดิมซ้ำ ๆ ตั้งแต่เช้ายันเย็นมันด่าผมทั้งเรื่องที่ผมหุนหันพลันแล่นไม่ฟังฟ้าฟังฝน วิ่งหนีออกมาโดยไม่ถามที่มาที่ไปกันก่อน แล้วก็เรื่องที่ผมเกือบเผาเซฟเฮาส์ของคุณปานเทพ“ว่าแต่ คุณปานเทพเค้ารู้หรือยังเนี่ยว่ามึงเผาบ้านเค้าอะ” โรมันขยี้ต่อ ต่อมรู้สึกผิดผมผลิตสารสำนึกผิดไม่ทันเลยครับ กาสิโนก็โดนวางเพลิง เซฟเฮาส์ก็โดนผมเผา ไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าคุณปานเทพจะทำหน้ายังไง“เฮ้อ!” แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งถอนหายใจหน้าเศร้า เอาแต่จ้องมองหน้าจอมือถือคุณปานเทพอ่านไลน์แต่ไม่ตอบ ผมโทรหาก็ไม่รับสาย จะตีความเป็นอย่างอื่นได้ยังไงล่ะครับ นอกจากคงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแต่ไม่ยอมตอบไลน์ ไม่ยอมรับสาย แล้วเราจะเคลียร์กันได้ยังไงล่ะครับคุณหนึ่งงงงงงง PPขอโทษครับ PPผมสำนึกผิดแล้ว PPคุณหนึ่งจะตีก้นผมกี่ทีก็ได้ PPแต่ได้โปรดเถอะครับ PPรับสายผมที PP[Sticker] PPอ่านแต่ไม่ตอบอีกแล้ว… แง้!“ผมจะไปเกาะพันดาว!”“ไม่ได้นะครับคุณโปรด”“พี่โยชิไม่ต้องมาห้าม ก็เจ้านายพี่ไม

“แสบไม่เบานะเราน่ะ ได้ข่าวว่าเผาเซฟเฮาส์เฮียหนึ่งไปครึ่งหลัง” เสียงคุณเหนือเทพกระเซ้ามายิ้ม ๆ ขณะที่ผมได้แต่ยืนมองตามหลังคนขี้งอนที่เพิ่งเดินออกไป“ขอโทษครับ แฮร่” ผมได้แต่ยิ้มแห้ง ยกมือขึ้นลูบหลังต้นคอของตัวเองแต่แทนที่จะโดนตำหนิ ทุกคนกลับส่งสายตามาอย่างเอ็นดู“หึ หึ แสบจริง ๆ” คุณขั้นเทพยกแก้วไวน์ที่คุณปานเทพส่งให้ เทเข้าคอตัวเอง “งั้นก็ต้องเหนื่อยหน่อยนะ ท่าทางเฮียหนึ่งของขึ้นน่าดูตอนที่รู้เรื่องน่ะ”“จริงเหรอครับ? คุณหนึ่งโกรธมากเลยเหรอครับ?” ผมชักหวั่นใจ สงสัยจะไม่ง่ายเสียแล้ว“ไม่ต้องกลัวหรอกน่า ก็ได้ข่าวว่าเอาอยู่ทุกครั้งไม่ใช่เหรอเราน่ะ ฮะ” คราวนี้เป็นคุณอินทัชครับ แซวผมยิ้ม ๆ ก่อนจะดึงพี่อคินไปคลอเคลียสองคนนี้ดูหวานกันจัง น่ารักอ่า ผมอยากเป็นแบบนี้มั่ง แต่คุณหนึ่งไม่โรแมนติกอะว่าแต่… ที่คุณอินทัชพูดแบบนั้น แสดงว่า… ทุกคนก็รู้เรื่องของผมน่ะสิครับ“นี่… ตามไปสิ อ้อนหนัก ๆ หน่อย เดี๋ยวก็หาย” คุณเหนือเทพให้กำลังใจ รวมทั้งทุกคนก็ส่งสายตาเอาใจช่วย ผมก็เลยรีบเดินตามคุณปานเทพออกมา“ผมขอโทษครับ หายโกรธนะ นะ นะครับ” ผมสอดแขนทั้งสองข้างรัดเอวของคนที่ยืนรับลมอยู่บนดาดฟ้าเรือจากทางด้าน

“ก็ทำอะไรไว้บ้างล่ะ? โดนแค่นี้มันยังน้อยไป” ผมถูกเยาะเย้ยหลังจากเข้ามาอาบน้ำสระผมในเคบินของคุณปานเทพ“ใจร้าย” ผมเช็ดผมไปพลางก็มองคนตัวใหญ่ด้วยสายตาตัดพ้อผมก้มลงแหวกเสื้อคลุมขนหนูสีขาวที่ใส่ออกมาจากห้องน้ำ มองดูรอยแดง ๆ ที่เกิดจากแรงของคุณอินทัช“เจ็บชะมัดเลย” ปากก็บ่นอุบ“ไหน มาดูซิ” คุณปานเทพจึงเรียกให้เข้าไปใกล้ ผมขยับเข้าไปอย่างว่าง่าย รีบหย่อนก้นลงบนตัก“ที่มีตั้งเยอะ” แต่คนตัวใหญ่ก็ยังเล่นตัว จะไม่ยอมให้ผมนั่งตักง่าย ๆ“ก็ชอบตรงนี้อะครับ” แต่ผมก็แทรกตัวเข้าไปจนได้ ก่อนจะรีบแหวกสาบเสื้อคลุมให้กว้างขึ้นผิวเนื้อสีขาวอมชมพู บัดนี้ขึ้นสีแดงเรื่อกระจายเป็นวงกว้าง คุณปานเทพค่อย ๆ ไล้หลังมือลงบนเนื้อละเอียดนั้น“เจ็บมากมั้ย?” ก่อนจะกระซิบเสียงกระเส่า“เจ็บครับ” ผมกระซิบกลับเสียงพร่าไม่ต่างกันคุณปานเทพโน้มใบหน้าลงไปหา ก่อนจะจุมพิตลงบนผิวเนื้อเหนืออกของผมอย่างแผ่วเบา“หายยังครับ?”ผมรีบส่ายหน้า “ยังครับ”แล้วคุณปานเทพก็โน้มใบหน้าลงมาอีกครั้ง คราวนี้นอกจากจุมพิตนุ่มนวลแล้ว ยังตวัดลิ้นอุ่นไล้เลียยอดตุ่มไตของผมด้วย“อื้อ คุณหนึ่ง” ผมแอ่นอกตามเรียวลิ้นที่ผละออกอย่างเสียดาย “ยังไม่หายเจ็บเลย

[ของหวานปิดท้าย]สกอตติชแซลมอนของเชฟจอห์นอร่อยสมคำร่ำลือจริง ๆ ครับ เราทั้ง 6 คนนั่งทานมื้อค่ำใต้แสงจันทร์บนดาดฟ้า Leevanit yacht ผมนั่งก้มหน้าก้มตาหั่นแซลมอนตรงหน้าโดยไม่กล้าเงยขึ้นมาสบสายตาของใคร โดยเฉพาะพี่อคิน“อื้มมม เนื้อแซลมอนจากสกอตแลนด์อร่อยจังนะครับบอส แต่ไม่รู้ว่าจะสู้เนื้อนุ่ม ๆ จากกรุงเทพได้หรือเปล่า” ปากคุยกับคุณอินทัช แต่สายตาของพี่อคินกลับมองมาทางผมที่นั่งอยู่ตรงข้ามอย่างล้อเลียนไปถามคนกินอย่างคุณปานเทพโน่น ไม่ต้องมาจ้องหน้าผม… ร้ายอะพี่อคินแต่คนที่ร้ายกว่าน่าจะเป็นคนหน้านิ่งที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ผมมากกว่า คุณปานเทพยกยิ้มมุมปาก แต่ไม่ได้พูดอะไร ทานแซลมอนที่ใคร ๆ ก็ว่าอร่อยยังไม่ทันหมดจานก็วางส้อม“อิ่มแล้วเหรอครับเฮียหนึ่ง” คุณเหนือเทพรีบถามพี่ชาย“อืม อิ่มตั้งแต่เย็นแล้วละ”ผ่าง!!! หน้าร้อนเลยครับ งือ… อย่าแกล้งกันสิครับ ผมเขินอ่าผมเขินจนกินอะไรไม่ลงแล้วครับ รีบยกแก้วข้าง ๆ ขึ้นมาตั้งท่าจะดื่ม แต่แล้วมือหนาของคนข้าง ๆ ก็รีบมาคว้ามันคืนกลับไป“เดี๋ยวก็ต้องล้วงคออ้วกอีกหรอก จำไม่ได้หรือไงว่าแพ้ไวน์แดง” คุณปานเทพมองมาด้วยสายตาดุ ก่อนจะเลื่อนไวน์ขาวอีกแก้วมาให้ผม “ลองนี่ด

“คุณหนึ่ง!” ผมครางด้วยน้ำเสียงแหบโหย ไม่คิดว่าคนตัวใหญ่จะทำแบบนั้นให้“สวยจัง” คุณปานเทพถอนใบหน้าออกมา สองมือจับบั้นท้ายของผมแยกออกจากกัน สายตาหวานเยิ้มจ้องร่องคับแคบนั้นอย่างพอใจ ก่อนจะห่อลิ้นอุ่นตวัดปาดเลียอีกครั้ง“อื้มมม” ผมแหงนใบหน้าครางอย่างเสียวซ่าน ท่อนเอ็นแกร่งตั้งชี้ขึ้นมาอย่างกระสันลิ้นอุ่นห่อแทงร่องรักไม่หยุด ผมเสียวจนน้ำเหนียวข้นเริ่มซึมออกมาจากปลายแท่ง“อ๊ะ! คุณหนึ่ง!”มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนมากอบกุมท่อนเอ็นของผมไว้ ก่อนจะรูดเข้าออกรุนแรงจังหวะเดียวกับเรียวลิ้นสองมือของผมกำพนักโซฟาไว้แน่น แอ่นบั้นท้ายเข้าหาใบหน้าคมเป็นจังหวะ แหงนเงยใบหน้ามองแสงดาวระยิบระยับบนท้องฟ้าร่างของผมกำลังล่องลอยขึ้นไปอยู่รวมกับหมู่ดาวบนฟ้านั่น ทุกจังหวะที่มือและเรียวลิ้นอุ่นของคุณปานเทพขยับเข้าออก มันยิ่งส่งให้ผมลอยขึ้นไปสูงขึ้น ๆ เรื่อย ๆ ยิ่งสูงยิ่งเสียว ผมยิ่งเสียวเรียวลิ้นและมืออุ่นก็ยิ่งเพิ่มความแรงและเร็วสอดประสาน ไม่นานร่างของผมก็แตกสลาย แสงสีขาวกระจัดกระจายรวมอยู่กับหมู่ดาวบนฟ้า พร้อมกับปล่อยน้ำรักเหนียวข้นออกมากระจัดกระจายอยู่บนพนักโซฟาผมก้มหน้าลงมองผลงานของคุณปานเทพ ผ่อนลมหายใจหอบถี่