Tous les chapitres de : Chapitre 211 - Chapitre 220

“ออกมาเปิดหูเปิดตาบ้าง แล้วพี่เพิ่งได้บัตรจากพ่อคืนมาเลยว่าจะไปใช้เงินสักหน่อย”“ไปคนเดียว?”“นัดเพื่อนไว้น่ะ นาน ๆ จะเจอพวกมันทีเลยใช้โอกาสนี้นัดรวมกลุ่มกัน ว่าแต่เมอร์ลินเป็นยังไงบ้าง? พ่อกับแม่ค่อนข้างเป็นห่วง”“ปกติทุกอย่าง แต่ช่วงนี้เมอร์ลินจะพักผ่อนเยอะเป็นพิเศษน่ะ รายนั้นกังวลหนักพอสมควร” โจไ

บนเตียงขนาดหกฟุตที่นำมาแทนเตียงของทางโรงพยาบาล เมอร์ลินนอนตะแคงข้างพร้อมกับฝ่ามือซ้ายวางแนบบนหน้าท้องแปดเดือน คอยลูบท้องแผ่วเบาในขณะที่มืออีกข้างหยิบแอปเปิลชิ้นพอดีคำที่ถูกหั่นด้วยฝีมือของสามีเข้าปาก ชิ้นแล้วชิ้นเล่าอย่างอร่อย โจไซอาห์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงมองคนท้องที่กินเอา ๆ อย่างนึกทึ่ง แต

เวลาเที่ยงวันมาถึง เมอร์ลินรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหิวที่ถาโถม แต่ต้องอดทนเพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าก็จะเข้าห้องไปผ่าคลอดแล้ว เมอร์ลินหลับตาลงอีกครั้งแล้วลืมขึ้นใหม่ ปรับการมองเห็นให้ชัดแล้วสะกิดปลุกคนด้านหลัง“ตื่นก่อนครับ” ทั้งสะกิดแขนที่พาดเอว หยิกหลังมือที่แนบกับท้อง คนด้านหลังก็ยังไม่

“คุณเมอร์ลินครับ ลูกสาวของคุณออกมาแล้วนะครับ ร่างกายแข็งแรงดีและน้ำหนักก็ได้มาตรฐานของทารกแรกเกิดเลยล่ะครับ แค่ฟังจากเสียงก็คงรู้แล้วใช่ไหมครับว่าแข็งแรงขนาดไหน” อิดอนพูดติดตลกพาให้เมอร์ลินยิ้มตาม อิดอนส่งทารกให้พยาบาลพาไปทำความสะอาดก่อนเขาจะลงมือนำรกออกมาและจะได้ปิดแผล ในตอนแรกอิดอนจะเสนอให้โจไซอาห

“ต้องให้มีลูกก่อนสินะครับ ถึงจะได้เป็นผู้เป็นคนสักที” แต่เมอร์ลินก็คือเมอร์ลิน คุยกันดี ๆ ไม่ทันไรก็ต้องจิกกัดพอเป็นพิธี“...คนอะไรพูดกระทบตัวเองก็เป็น?” โจไซอาห์ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยินและใช่ว่าเขาจะยอมให้โดนอยู่ฝ่ายเดียว เขาปล่อยมือภรรยาแล้วกอดอกหันหน้าไปทางอื่น เมอร์ลิน อยากจะหัวเราะแต่คงไม