HIDING THE DEVIL'S DEAL 의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

"M–mommy..." Ngumisi ito. "Long time no see my dear daughter, kamusta ka naman na? Kung saan–saan kita hinanap andito ka lang pala?" Sarkastikong aniya.Akma kong isasara ang bintana pero agad niyang hinawakan ang kamay ko."Umuwi na tayo!"Sumilip ako sa labas ng bintana kung naka labas na ba si Frank pero hindi ko siya makita. "Sinong hinahanap mo?! Boyfriend mo? Hahaha! Pinatalsik ko na siya," parang nababaliw na dagdag niya.Nanlaki ang mga mata kong tumingin sakaniya."Anong ibig niyong sabihin?""Huwag nang maraming tanong! Open the door now!" Sigaw niya na pilit binubuksan ang pinto ng sasakyan pero hinahawakan ko ang siradura sa loob. "Hindi ako sasama sainyo!" "Huwag mong antayin na ipasira ko sa mga tauhan ko ang sasakyan na ito!"Dali–dali kong tinanggal ang seatbelt ko. Agad naman umaliwalas ang mukha ni mommy. "Good girl, now open the door and get out." Masama akong tumingin sakaniya at walang ano–ano'y sumampa sa driver's seat. Akma kong bubuksan iyon pero nabuksa

Ilang ulit ko nang pinakiramdaman ang sarili ko kung may gusto na ba ako sakaniya pero ang tanging nararamdaman ko ay parang kaibigan lang. Oo, minsan gusto ko siyang tumayo bilang ama ng mga anak ko dahil napaka responsable niya.Hindi siya mahirap mahalin at magustuhan dahil bukod sa napakabuti ng puso niya ay swerte rin siya sa tindig at itsura. Gwapo siya, matangkad at may maganda ring pangangatawan.Kung ikukumpara ko siya sa taong nakabuntis sa akin, masasabi kong mas lamang pa rin ang isang 'yon. Ang mga mata noon ay kulay asul at ang ilong noon ay halos pwede nang pangtuhog sa sobrang tangos. Singkit ang mga mata niya at mala sleepy eyes ang mga ito. Maganda rin ang pangangatawan niya na kayang mang–akit ng sinumang dadaan. May maangas at nakakatakot siyang awra kapag wala itong emosyon. Pero kapag ngumiti naman ay parang anghel na. Higit sa lahat ay ang boses niyang napaka lalim at napakasexy. Iyong boses na may dalang hipnotismo na kayang magparupok ng sino mang babae. "I

FRANK'S POVNang matapos kaming kumain ay agad ko siyang dinala sa mga damitan at namili roon ng mga damit para sa kambal. Tuwang–tuwa pa siyang makita ang mga maliliit na damit na naroon, hinayaan ko lang siyang pumili nang pumili ng mga gusto niya. Nang matapos kami roon ay agad kaming pumasok sa mga groceries at namili ng pang stocks sa bahay. Matapos ang isang oras na mamili ng mga groceries ay agad ko siyang hinatid sa sasakyan at doon na pinag–antay. Lahat ng ginagawa kong ito ay may rason. Pero hindi ko akalaing gagawin ko ito ng buong puso, dahil kahit walang mag–utos sa akin ay gagawin ko talaga ang bagay na ito. Dahil mahal siya ng puso ko.Hindi ko maitatangging mahal ko na nga siya at gusto ko siyang ipaglaban sa ngayon dahil ako naman ang nasa harapan niya. Umaasa rin ako na sa kabila ng lahat ng ito ay may nararamdaman ka rin para sa akin kahit katiting. Sana balang araw ay makita mo ang halaga nang pagmamalasakit ko saiyo, hindi ko ito ginagawa para humingi ng ka

ELLA'S POVIsang tanghali habang mag–isang nanonood ng palabas ay biglang tumunog ang cellphone ko at nakita ko roon ang pangalan ni daddy kaya nakangiti ko iyong sinagot."Hi, daddy." Masayang bati ko rito."Anak.." humahangos na aniya."What happen?""May sumusunod sa akin.." Nanlaki ang mga mata ko at walang ano–ano'y napatayo. "What? Nasaan ka ngayon?""Maayos na ako, nasa kotse ako ngayon at andito na sa harap ng bahay natin." "Hindi ka ba nila nasundan diyan?" Nag–aalalang tanong ko."Hindi. Hindi sila basta–basta makakapasok sa village natin dahil kailangan pa ng pahintulot iyon sa kung sino mang nakatira rito.""Paano ka nila sinundan dad?""Noong palabas ako ng kompanya, napansin ko agad na parang may nakasunod sa akin. Pero hindi naman ako sigurado dahil nasa highway ako at maraming kasabayang sasakyan kaya baka nagkataon lang," muling dagdag niya pa.Nagsimulang umusbong ang kaba sa didbib ko."Paano mo nalaman?" Kinakabahang tanong ko."Dumaan ako roon sa shortcut. Doon

FRANK'S POV Ilang araw ko ng nakikita na tulala si Mirella at hindi ko 'yon pwedeng ipagsawalang bahala na lang. Alam kong may problema, nahihiya lang siyang magsabi sa akin at sigurado akong nag–aantay lang siyang mag tanong ako. Kaya isang umaga habang kasalukuyan kaming kumakain ay napagdesisyunan kong kausapin at tanungin siya. "What's been bothering you? Ilang araw na kitang nakikitang tulala," I seriously ask her. "Nag–aalala kasi ako," nag–aalalang sagot niya. "About what? Maybe I can help," muling tanong ko. Agad siyang nag–angat nang tingin sa akin, sinalubong ko naman iyon ng seryosong tingin. "Noong isang araw tumawag si daddy, may sumusunod raw sakaniya." Panimula niya. May problema nga. Kaya agad kong binitawan ang hawak na mga kubyertos at marahang sumandal sa kinauupuan at sabay na pinagkrus ang mga braso. Huminto naman siya at matamang pinagmamasdan ako. "Continue," utos ko nang napansin kong hindi na siya muling nagsalita. "Nag–aalala lang ako, dahil alam