All Chapters of มนุษย์เมีย: Chapter 41 - Chapter 50

“แค่นี้แค่ไหนมันไม่สำคัญเลยพี่ จัดงานใหญ่โต แต่คนที่มาร่วมงาน เราแทบไม่รู้จัก มันสู้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัวไม่ได้นะพี่ แค่แม่ผึ้ง แม่พี่ มีความสุข แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับผึ้ง ขอบคุณที่ทำให้ผึ้งมีความสุข ขอบคุณ...” “ขอบคุณอย่างเดียวเหรอ” “หือ...” “ขอบคุณแล้วก็หยุดร้องไห้ได้แล้ว เอะ... ทำหน้าแบบนี้... หรือคิดว่าพี่หมายถึงอย่างอื่น” ใบหน้าสงสัยปนประหม่า ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเหวอๆ ของผึ้งทำให้เขาขำ เพราะดูสิ แม้ในขณะนี้ ผึ้งก็ยังมีอะไรให้เขาวูบวาบในหัวใจได้ตลอดเวลา ยิ่งเห็นใบหน้างดงามของเจ้าสาวที่อมยิ้มน้อยๆ แบบเอียงอาย เขาก็ยิ่งอัศจรรย์ใจมากขึ้น เพราะหัวใจของเขามันดูราวเติบโตได้ เหมือนลูกโป่งที่ถูกเป่าลมแห่งความสุขลงไป มันดูยิ่งใหญ่ขึ้น เต็มอิ่มมากขึ้น และมันคงจะระเบิดออกมาแน่ ถ้าไม่ได้ระบายออกตั้งแต่ตอนนี้ “คิดอะไรอยู่...” นิ้วมือกระชับคางน้อยๆ พร้อมเชยขึ้น ดวงตาคมเข้มที่มีลูกแก้วสีฟ้าสุกใสซุกซนมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ดูประหม่าอายอย่างที่สุด เวลานี้เขาอยากรู้อย่างเดียวว่า ค่ำคืนแห่งการเข้าหอนี้ เจ้า

ผึ้งคิดพลางดิ้นให้ใบหน้าหลุดออกจากความยิ่งใหญ่ที่ตำเข้าไปในลำคอ เพราะอยากรู้ว่าคริสกำลังจะทำอะไร แต่เธอก็หลีกไม่ได้เพราะไส้กรอกดุ้นโตนั้นไม่ยอมออกจากคอหอยของเธอเลย และแค่พริบตา ผึ้งก็ต้องสะดุ้งตาเหลือกลาน เมื่อรับรู้แล้วว่านั่นไม่ใช่เสียงของเครื่องโกนหนวด แต่มันเป็นอะไรสักอย่างที่กำลังกระตุ้นต่อมรับรู้ความเสียวของเธอให้ขาดกระเจิง คริสยิ้มทั้งที่ลิ้นยังตวัดเลียไล้ยอดเกสรไม่หยุด ทว่าสิ่งที่เพิ่มเติมขึ้นมาจนผึ้งสะดุ้งแล้วสะดุ้งอีกก็คงเป็นสิ่งนี้ เครื่องทุ่นแรง เครื่องผ่อนปรนความเมื่อยของลิ้น กำลังทำหน้าที่เลียไล้ปากโพรงหวานฉ่ำนั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย เพราะมันไม่รู้จักเหนื่อย มันไม่เมื่อย และมันก็รักษามาตรฐานความเร็วไว้อย่างสม่ำเสมอ ขอเพียงอย่าให้ถ่านหมดก็พอ ‘โอย... เสียวจะตายอยู่แล้ว... โอย... เสียว... เสียว! เสียว... โอย... ผัวขา... เมียอยาก... โอย... ผัวขา... โอย... เสียว! เสียว!’ ผึ้งได้แต่ร่ำร้องอยู่ในหัวใจ พร้อมร่างกายที่ดิ้นไปมาไม่หยุด เพราะจังหวะที่อะไรบางอย่างกำลังกระดกเลียไล้ที่ปากโพรงฉ่ำน้ำของเธอไม่หยุดนั้น มันมาพร้อมๆ กับที่คริสยังคงเลียไล

“โอว... ผึ้งจ๋า... โอว... เมียจ๋า... เสียวมั้ย... โอย... เมียเสียวมั้ยจ้ะ” “เสียว... ซี้ด... เสียว...” ผึ้งตอบกลับคำถามของผัวที่ได้ยินอยู่ข้างใบหู เสียงของผัวมาพร้อมกับสัมผัสที่บ่งบอกว่าขณะนี้เธอกำลังนอนตะแคงข้าง โดยมีผัวซ้อนทับอยู่ด้านหลัง ขาข้างหนึ่งของเธอถูกยกสูงให้กายแกร่งของคริสสอดแทรกเข้ามาได้ และเขาก็ส่งอัดกระแทกกระทั้นดุ้นขนาดใหญ่ด้วยความเร็วจนร่างของเธอสะท้านสะเทือน แต่ฝ่ามือที่รั้งบริเวณหน้าอกของเธอเอาไว้นั้นกลับเป็นแรงต้านให้เธอเขยื้อนไปไหนไม่ได้ ยิ่งเขาอัดกระแทกดุ้นใหญ่เข้ามา ร่างกายของเธอก็คล้ายจะแอ่นหาเขาให้รุนแรงมากขึ้นอีก “อูย... เมียจ๋า... ผัวเสียว... โอย... เมียจ๋า... อูย...” เสียงครางต่ำสั่นระรัวของคริสทำให้ผึ้งลืมตาขึ้นและก็พบว่าเธอยังคงอยู่ในห้องหอ นั่นแปลว่าคืนเข้าหอยังไม่สิ้นสุด นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่เธอหลับไป รู้ตัวอีกทีก็อยู่ในท่านี้แล้ว และความเสียวที่ถูกกระแทกเข้าออกก็กำลังสร้างอารมณ์ร่วมให้กับเธอ เพราะคริสไม่เพียงกระแทกแต่เขายังชะโงกหน้าเข้ามาหา บดเบียดริมฝีปากพร้อมลากเคราสากซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอของเธอ แม้ว่าจะเธ

“โอว... พี่คริส... โอว... ผัวขา... โอว... ซี้ด... โอว... เบาๆ ก่อน พี่! เบาๆ โอย... ผึ้งเสียว... โอว...” “ก็ผึ้งชอบไม่ใช่เหรอ ให้พี่ทำแรงๆ นี่แน่ะ! นี่แน่ะ! ให้สมกับความอยากของผึ้งไง ชอบแต่งตัวยั่ว ชอบให้ท่า ก็ต้องโดนแบบนี้ นี่แน่ะ! จะเอาให้แหกเลย อูย... เสียว... โอว...” “บ้า! พี่คริสบ้า โอย... ผึ้งเสียวนะ โอย... เบาๆ ก่อน โอย... ซี้ด... โอว... ซี้ด... โอว... ผัวขา... โอว... เสียว... ผัวขา... ซี้ด... ซี้ด... อื้อ... โอว...” คริสมองผึ้งที่ผงกหัวขึ้นพร้อมสะบัดใบหน้าไปมาไม่หยุด แรงมีเท่าไหร่เขาใส่ลงไปไม่ยั้ง เพราะรู้ว่าคำห้ามของผึ้งนั้นไม่ตรงกับใจ เธอห้ามเพราะเสียวจนทนไม่ไหว แต่นั่นน่ะยิ่งกระแทกแรงๆ ความเสียวก็จะยิ่งมันจนฉุดไม่อยู่ “อูย... เสียวมั้ยจ๊ะเมียจ๋า... ซี้ด... ผัวเสียว... โอว... ซี้ด... โอว... เยี่ยม... ซี้ด...” “เสียว... ผัวขาเมียเสียว... โอว... ซี้ด... โอว... เสียว...” เสียงเนื้อกระทบเนื้อสอดประสานกับเสียงโต๊ะทำงานที่ครูดกับพื้นจนไปชนผนังอีกด้านดังกึกๆ ก็ยิ่งทำให้คริสกระโจนไปข้างหน้าเร็วยิ่งขึ้น จนผึ้งส่ายสะบัดบั้นท้

และฝ่ามือของคริสที่วางทาบมาบนต้นขาพร้อมกับลูบไล้เบาๆ มันก็ทำให้ผึ้งมั่นใจว่าเธอคิดไม่ผิด แต่ทำไม หรืออะไรล่ะ คริสถึงมาเกิดอารมณ์เอาตรงนี้ “วันนี้วันครบรอบที่เรา ‘ได้เสีย’ กันอีกครั้งไง ผึ้งจำไม่ได้เหรอ วันนี้เมื่อเดือนที่แล้ว และก็ตรงนี้ด้วย” ผึ้งถึงกับอ้าปากค้าง ก่อนจะยิ้มแบบงุนงง พลางหันมองไปรอบๆ ตัว แม้ด้านนอกตัวรถนั่นจะมืดแต่เพราะเป็นคืนเดือนหงายจึงพอเห็นสิ่งรอบด้านได้บ้าง และก็จริงตามที่คริสบอก วันนั้นที่เขาฉุดเธอขึ้นรถ เขาพาเธอมาจอดอยู่ตรงนี้นั่นแหละ รถคันเดิม ต้นไม้ริมชายหาดที่เดิม และก็คนเดิม “แหม... แล้วทำไมไม่บอกผึ้งก่อนล่ะ ผึ้งจะได้เตรียมเค้กมาด้วย อย่างนี้ต้องฉลองสักหน่อย ผัวอุตส่าห์จำได้” ผึ้งพูดเย้าแต่ก็อายจนต้องกัดริมฝีปากตัวเองไว้ ก็ใครจะไปคิดล่ะว่าคริสจะจำถึงขนาดนั้น เพราะตัวเธอเอง แค่ได้อยู่กับเขาทุกวัน ได้มีความสุขอยู่ทุกลมหายใจ แค่นี้เธอก็พอแล้ว มีเขาอยู่ด้วยเธอก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว “แล้วใครว่าไม่มีล่ะ” ผึ้งยิ้มอย่างฉุดไม่อยู่ นี่เธอกำลังพบเจอกับความสุขอะไรกันเนี่ย มันสุขจนจะสำลักอยู่แล้ว ฟ้าหล