Todos los capítulos de มนุษย์เมีย: Capítulo 21 - Capítulo 30

คริสมองริมฝีปากที่บวมเจ่อจากรสจูบของเขา ขยับขึ้นลงเปล่งคำพูด ก่อนจะเม้มเข้าหากัน หลับตาลง อย่างคนเหน็ดเหนื่อยที่สุดจริงๆ และจะให้เขาไม่สงสารได้ยังไง “งั้นผึ้งหลับนะ พี่จะทำให้ผึ้งหลับสบาย” เขาพูดพร้อมกับโน้มใบหน้าลงไปหา พรมจูบไปทั่วใบหน้าของเธออย่างอ่อนโยน หวังให้สิ่งนี้ขับกล่อมให้เธอหลับ เพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยนั้น ทว่าดวงหน้าสวยงามที่เขาคิดถึงเธออย่างที่สุดนี้ เมื่อได้มีโอกาสมองดูอยู่ใกล้ๆ แม้จะมีเพียงแสงจันทร์สลัวแห่งค่ำคืนที่สอดส่องให้ความสว่าง เขากลับยิ่งรู้สึกคิดถึงเธอที่สุด อยากจะกอดรัดกระชับเธออยู่ในอ้อมกอด ไม่อยากให้เธอต้องจากไปไหนอีก ไม่อยากเสียเธอไปให้ใคร ความหวงแหนที่เขารู้ตัวแล้วว่ามันเป็นเช่นไร เขาเข้าใจความรู้สึกของผึ้งแล้ว เพราะว่าผึ้งเคยซื่อสัตย์กับเขามากที่สุด ความหึงหวงของเขาที่มีต่อเธอในบางครั้ง จึงเป็นเพียงสายลมร้อนที่พัดผ่านไป ไม่เคยค้างอยู่นาน ทว่าเมื่อรู้ว่าสูญเสีย เขากลับหวงแหนเธอจนแทบบ้า ซึ่งความรู้สึกนี้ผึ้งคงได้รับมาแล้ว “ผึ้ง... พี่ขอโทษ พี่รักผึ้ง รักผึ้งคนเดียว ผึ้งอย่าจากพี่ไปไหนอีกนะ อย่าทิ้งให้พี่ต้องอยู่โดยไม่

ผึ้งลุกขึ้นนั่งเมื่อคริสปล่อยเธอให้เป็นอิสระ เธอรีบเอื้อมมือไปที่เบาะด้านหน้าเพื่อคว้าเอาเดรสตัวสวย แต่มันคงช้าไป เมื่อฝ่ามือหยาบใหญ่กระชับที่สะโพก พร้อมกับสอดกระแทกความยิ่งใหญ่แทงสวนเข้ามาจนมิด “ว้าย! หยุดเดี๋ยวนี้นะ ปล่อย!“ ผึ้งทั้งกรีดร้องทั้งดิ้นรนไปข้างหน้า พยายามจะให้หลุดจากเขาให้ได้ แต่คริสก็ไม่ปล่อยโอกาส เขากระชับฝ่ามือรัดรอบเอวของเธอ จนร่างอวบอิ่มของผึ้งขึ้นมานั่งเกยอยู่บนหน้าตัก ส่งให้ความยิ่งใหญ่ยิ่งแทรกเข้าไปลึกมากขึ้น จนเธออ้าปากค้าง ร้องไม่ออก เพราะนอกจากความไม่ยอมนั้นแล้ว ความซ่านเสียวก็กำลังจู่โจมเธอไม่ยั้ง “ปะ... ปล่อยฉันนะ ปล่อย” “พี่ไม่ปล่อย พี่จะดับความอยากให้ผึ้งเอง ไม่ว่าผึ้งจะอยากอีกกี่ที พี่ก็จะทำให้ จะทำจนผึ้งต้องร้องหาพี่ทั้งวันทั้งคืน ทำจนผึ้งหมดความอยาก แล้วพี่จะมอบความเสียวลงไปแทน” “ซี้ด... ไม่นะ... ซี้ด... ไม่... ปล่อยนะ...” คริสขยับร่างไปจนชิดประตู เปิดออกทั้งที่ผึ้งยังนั่งอยู่บนต้นขาของเขา ไม่รอให้ตั้งตัว คริสรั้งโน้มกายไปด้านหน้า จนผึ้งต้องคุกเข่ากับเบาะ แต่บั้นท้ายยังถูกเขาส่งอัดไส้

ผึ้งยิ้มอย่างมีความสุข เพราะเธอทำอย่างที่เขาสอน เธอหมุนคว้างสะโพกเป็นวงกลม ก่อนจะเคลื่อนขึ้นลงเสียดสีดอกไม้ของเธอไปบนความดกดำของเขา ความแสบซ่า คันยิบๆ ที่กลีบดอกไม้ กับความซ่านเสียวเพราะดุ้นที่ตั้งตรงแทรกจนลึก ทำให้เธอค้นพบความหฤหรรษ์ได้ไม่ต่างจากเขา เมื่อเสียงครวญครางของเขาและเสียงซู้ดซี้ดริมฝีปากไปมาด้วยความซ่านเสียวของเธอ สอดประสานกับจังหวะของคลื่นลมที่โหมเขาสู่ชายฝั่ง ผึ้งก็ไขว่คว้าเอาสวรรค์มาแทรกอยู่ในโพรงฉ่ำน้ำผึ้งของเธอได้อีกครั้ง และโพรงที่ตอดรัดความแข็งแกร่งของคริสจนแนบแน่นก็ทำให้เขาต้องครวญครางด้วยความซ่านเสียวไม่ต่างกัน ความเหน็ดเหนื่อยอยู่กับคริสไม่นาน เพราะเมื่อเรี่ยวแรงกลับคืน คริสก็เริ่มบอกความรักและพร่ำประทับความคิดถึงบนเรือนร่างของผึ้งอีกครั้ง และครั้งนี้มันทั้งหนักหน่วงเต็มไปด้วยแรงกระแทกกระทั้น จนผึ้งได้แต่ครวญครางร่ำร้องเรียกแต่ชื่อของคริสอยู่ตลอดเวลา เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความสุขที่เขามอบให้ ไม่ว่าเขาจะกระแทกเธอจากบั้นท้าย จนเธอต้องกอบกุมระบายความเสียวกับเม็ดทราย หรือเขาจะสลับให้เธออยู่ด้านบนเพื่อให้เธอมีอิสระในการควบขี่เขา

เขายังคงสับสน แต่เจ้าไส้กรอกกลับผงาดเพราะถูกความอยากเข้าครอบงำ เขายังไม่ยอมรับจูบของเธอ แม้ว่าลิ้นน้อยๆ นั้นจะเลียไล้ที่ริมฝีปากอย่างหนักหน่วงแค่ไหน จนผึ้งในความคิดของเขาต้องถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่ และครั้งนี้เธอก็ทำในสิ่งที่เขาไม่คาดคิด เมื่อใบหน้าสวยหวานนั้นเคลื่อนลงต่ำตามฝ่ามือที่ลูบไล้ไส้กรอกเขาเล่น เธอถอดกางเกงยีนส์ของเขาออก และเขาก็อำนวยความสะดวกโดยการขยับสะโพกให้เธอถอดออกโดยง่าย ก่อนจะตามไปด้วยกางเกงในสีขาวที่ถูกเธอรูดออกไปเหมือนกัน เขามองเห็นแววไม่แน่ใจในดวงตาคู่หวาน เธอเหลือบขึ้นมองดูเขาที่กำลังกลืนน้ำลาย ก่อนจะมองดูเจ้าไส้กรอกของเขาอย่างคนกระหายหิว เขามองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นเต้น เพราะมโนครั้งนี้มันเหมือนจริงเสียยิ่งกว่าทุกครั้งที่เขาเคยจินตนาการว่ากำลังกระแทกแก่นกายใส่ปากของเธอซะอีก เพราะผึ้งแสนสวยกำลังใช้ริมฝีปากบอบบางของเธอ จูบเบาๆ ที่ส่วนหัว จนเจ้าไส้กรอกส่ายหัวบานๆ นั้นด้วยความเสียวอย่างที่สุด และผึ้งแสนสวยก็ค่อยๆ แลบลิ้นน้อยๆ ของเธอออกมา เธอแตะซับที่ส่วนหัว ก่อนจะค่อยๆ ไล้ความชื้นไปจนทั่วหัวเห็ดสีชมพูบานฉ่ำ ลัดเลาะซอกซอนไปตามรอยหยัก จนเขาต้อ

“อูว... น้าดำจ๋า... ซี้ด... หนูเสียวสุดๆ โอว... ทั้งลิ้นทั้งนิ้ว โอว... เสียวอะไรอย่างนี้ โอว... น้าดำจ๋า... ซี้ด... หนูเสียวเหลือเกิน โอว… อูว… เสียว… โอว... น้าดำจ๋า เลียแรงๆ เร็วๆ โอว... แทงลึกๆ โอว... ซี๊ด… โอย… เสียวเหลือเกิน... ซี้ด... เร็วๆ...” เด็กสาวบดเต่าอวบอ้วนใส่ปากของน้าดำไม่ยั้ง เพราะความอยากมันถูกกระตุ้นจนเธอทำอะไรไม่ถูกแล้ว อยากได้แรงๆ อยากได้เร็วๆ ซึ่งเธอก็ร่ำร้องไม่หยุด เพราะน้าดำใจดีทำทุกสิ่งที่เธอร้องขอได้ ใบหน้าขำคมตามวัยแหงนขึ้นปรือตามองหลังคา ก่อนจะอ้าปากค้างสะบัดใบหน้าไปมา เพราะน้าดำรัวลิ้นตวัดใส่เต่านาตัวอ้วนถี่ยิบ จนเธอต้องส่ายร่อนให้โหนกกระแทกปาก น้าดำก็ยิ่งเกร็งลิ้นและแทงเข้าไปแรงๆ ราวอยากให้เธอตายคาปลายลิ้น สัมผัสจากร่างกายและจินตนาการมันปลุกเร้าให้เธอต้องก้มมองดู เพราะอยากรู้ว่าลิ้นร้อนที่ปรับตัวจนแข็งโด่ให้เธอกดกระแทกร่องรูลงไปตรงๆ นั้น มันเป็นยังไง และเมื่อเห็นลิ้นยาวๆ ของน้าดำยื่นออกจากปากถูกครอบครองด้วยโพรงเต่านา ความอยากก็ยิ่งถูกกระตุ้น ให้เธอกดสะโพกขึ้นลงเร็วขึ้นอีก อะไรจะสุขใจได้เท่าถูกกิน “โอว... น้าดำจ๋