คริสมองผ่านระเบียงคอนโดฯ ออกไปด้านนอก ดวงตาฉายชัดถึงความเศร้าที่แฝงความสุขน้อยๆ เอาไว้ เพราะร่างกายถูกกระตุ้นด้วยความทรงจำในกลิ่นกายหอมๆ ของผึ้ง เขาจึงต้องรีบบึ่งรถกลับคอนโดฯ อย่างเร่งด่วน เพราะความต้องการของเขาจากนี้ขอระบายกับเธอเท่านั้น แค่เขาได้มองใบหน้าสวยหวานของผึ้ง ไม่ว่าเธอจะยิ้มหรือทำปากเผยอๆ แบบเซ็กซี่ ไม่ว่าจะหัวเราะ หรือเขินอายที่เขาตามถ่ายภาพเธอไปทุกอิริยาบถ เธอก็เย้ายวนความต้องการของเขามากกว่าผู้หญิงอื่นที่จับต้องได้ในเวลานี้เสียอีก แต่ทั้งหมดนั้นทำได้แค่คิดถึง ดวงตาคมเข้มกวาดมองไปทั่วห้อง วอลเปเปอร์ถูกสั่งทำเป็นภาพถ่ายมากกว่า 100 รูปของเธอ เรียงสลับกระจายไปจนทั่ว ให้เขาได้มองเห็นเธอในทุกที่ที่เดินผ่าน ทั้งในยามที่เขาคิดถึง และในยามที่ความต้องการของเขาพวยพุ่ง ไม่มีพื้นที่ใดเลยที่ไม่มีผึ้ง เช่นในเวลานี้ ภาพริมฝีปากอวบอิ่มที่เผยอน้อยๆ นั้น ช่วยเขาได้ดีทีเดียวทุกความซ่านเสียวมันคือความสุขที่เขาถวิลหาอยู่ทุกวัน ความสุขที่มีเพียงภาพของเธอคอยให้ความช่วยเหลือ ความสุขกับตัวเองโดยที่เขาไม่ได้นอกใจหรือนอกกายเธอสักนิด คริสพาร่างเปล่าเปลือยเดิน
続きを読む
