جميع فصول : الفصل -الفصل 400

"Natigilan ako sandali pero nagkalakas rin ako ng loob, hindi para humingi ng tawad sa mga sinabi ko kung hindi para magalit pa sa kakambal ko na hindi siya naging totoo sa akin k-kahit umpisa pa lang w-wala naman talaga siyang kasalanan. Thria was crying so hard at that time apologizing to me, na h

Mas lalong bumigat ang pakiramdam ko sa mga narinig ko. I gripped Luther's shirt so tightly. My other hand embraced him, as if I were drawing strength from him to keep listening."I'm really sorry, Trevor... I-I'm so sorry..." mommy turned and held dad in his arms. Patuloy siya sa paghingi ng tawad.

Nang masiguro na maayos na rin ang kalagayan ko ay dalawang araw lang akong namalagi sa Martini's Hospital. Pero hindi ako umuwi sa bahay ni Luther kahit na gusto niya pa para mas maalagaan ako. I insisted on going home with my parents.After learning the truth, it still wasn't easy for me to take i

"Alone. Without me."Kung sabagay, hindi na talaga 'to papayag. Kahit na Manila to Manila lang ang distansya namin dapat nahahagip ako palagi ng mga mata niya. Paano pa kaya kung Manila to Bukidnon? Baka hindi siya makatulog sa gabi.Isa pa, nabanggit ni daddy na nitong mga nakaraang araw, pag-uwi k

"Kainis ka! Malapit na ako, e!" reklamo ko sa kaniya kasi alam niya naman 'yon! Pero hinila niya pa akong lalo at nagulat ako nang pinahawak niya ako sa headboard ng kama. He also pulled himself down."Sit on my face..." he said. Napanganga talaga ako because his face was now under me, nestled betwe