Semua Bab Pinalitang Boyfriend: Iba na ang Tinitibok ng Puso: Bab 1 - Bab 9

Pinalipad ako mula sa aking electric scooter nang bumangga sa akin ang isang kotse matapos hindi pinansin ang red light. Nagpanting ang tenga ko sa impact. Hinawakan ko ang ulo ko at nakita kong napuno ng dugo ang kamay ko.Malabo kong narinig na nagsisigawan at nagsisigawan ang mga dumadaan habang pinapalibutan nila ako. Tapos, nahimatay ako. Bago ako mawalan ng malay, hindi ko maiwasang isipin ang video na natanggap ko.Ito ay naka-record sa isang medyo may kadiliman na karaoke room. Isang grupo ng mga college students ang nagtipon doon, kasama ang boyfriend ko, si Evan Quill.Sampung taon na kaming magkakilala, at palagi siyang maamo at matiyaga sa akin. Sa video, lasing siya. Si Lauren Shaw, isang senior mula sa kanyang major, ay umupo sa tabi niya at marahang tinapik ang kanyang likod. Ang sabi niya, "Huwag kang masyadong uminom, Evan. Kailangan mong alagaan ang sarili mo."Panay ang tingin nito sa kanya, at puno ito ng sakit sa puso. Lumapit si Lauren sa kanya sa dilim, nguni

Nakita ko sa mukha ni Evan ang galit at kabangisan na nagdulot ng kalituhan sakin. Sinulyapan ko si Nathan, pero mukhang hindi rin siya nasisiyahan. Tumingin siya kay Evan ng masama."Ang kapal ng mukha mo, Nathan!" singhal ni Evan.Naramdaman ko ang tensyon sa hangin at tumayo ako sa harapan ni Nathan. "May kailangan ka ba sa boyfriend ko?"Namutla ang ekspresyon ni Evan nang marinig iyon. Samantala, hinimas himas ni Nathan ang ulo ko at sinabing, "May kailangan lang kaming pag-usapan. Hintayin mo ako dito, okay?"Pagkatapos, itinulak niya si Evan palabas ng ward at isinara ang pinto sa likuran niya. Malabo ko lang narinig sa pinto ang pagtatalo nila. Nag-iba ang volume kaya hindi ko narinig lahat."Nababaliw ka na ba, Nathan? Nakalimutan mo na ba na si Giselle ay...""Ikaw ang nagsabing okay ka lang, di ba?""Ganyan yan pala ha? Okay, sige. Ibibigay ko na siya sayo. Hindi na ako makapghintay kung ano ang iisipin niya sayo kapag nabawi niya ang memorya niya!"Naisip ko kung an

Mula sa araw na iyon, napansin ko ang kakaibang kinikilos ni Nathan. Akala ko kasi nakaramdam siya ng pagka-insecure, kaya iminungkahi ko na umalis na kami ng dorm at tumira sa isang apartment.Noong una ay hindi siya sumang-ayon ngunit sa huli ay sumuko siya nang makita niya kung gaano ako mapilit. Kaya naman, tuwang-tuwa akong kinaladkad siya para tingnan ang iba't ibang apartment."Yung nakita natin na may magandang ilaw, Nathan. Medyo mas mahal lang. Yung nakita natin kahapon nasa first floor at mas convenient, pero medyo mahal ang upa..." Nakaramdam ako ng conflict. Pareho kaming estudyante ni Nathan; kailangan nating isaalang-alang ang ilang aspeto."Sa totoo lang..." Nakagat ang labi ni Nathan habang nakatingin sa akin. "May apartment ako malapit sa campus."Nanlaki ang mata ko. "Ano?""Binili ito ng mga magulang ko para sa akin nung nag kolehiyo ako."Sandali akong nakatayo doon habang pinoproseso ko ito. Tapos, sabi ko, "Ayoko sa mayayamang tao."Ngumisi siya. "Come on,

Iritadong sinibunutan ni Evan ang buhok niya at kinagat ang dila. "Busy ako nung araw na yun at wala akong time na samahan ka sa hospital. Kaya nasabi ko yun. Hindi ko inaasahan na seseyosohin mo ‘tong kalokohan kasama si Nathan nang napakatagal."Naikuyom niya ang kanyang mga kamao, mukhang naiinis. "Layuan mo siya mula ngayon. Kung hindi dahil sa pangyayaring ito, hindi ko malalaman na gusto ka niya para sa sarili niya."Hindi ko napigilang matawa sa mga sinabi niya. "Sinasabi mo lang ‘yan para takutin ako? Duda ako dyan."Nilabas ko ang phone ko habang nakatingin sa kanya ng masama. Pagkatapos, pinatugtog ko ang video na na-download ko mula sa aking inbox habang kumakain.Naninigas si Evan habang nagpe-play ang video. Nang matapos ay tumingin siya sa akin at pilit na ngumiti. "Sino ang nagpadala nito sa iyo, babe? Huwag kang maniwala sa kahit na ano. Lasing lang ako niyan kaya ganyang mga nasasabi ko."Tinago ko ang phone ko at tumingin sa mga mata niya. "Alam mo, Evan? Naaksid

Nakaupo pa rin si Nathan sa tabi ng man-made lake pagdating ko. Pero hindi na siya umiinom."Nathan!" tumawag ako.Lumingon siya sa direksyon ko, lasing ang tingin niya at hindi nakatutok. "Ikaw ba yan Giselle?""Bakit ang dami mong nainom?" Umupo ako sa tabi niya at inilagay ang ilang bote ng beer na hindi pa tapos. "Tama na."Tumango siya, saka umiling nang hindi inaalis ang tingin sa akin. Medyo mabagal ang tigin niya kumpara sa dati niyang sarili at hinihila ang kanyang mga salita habang sinasabi niya, "Sasama ang pakiramdam ko kung hindi ako umiinom."Tanong ko, "Bakit?"Bumaba ang tingin niya at itinaas ang kamay ko, idiniin sa dibdib niya. "Masakit dito. Hindi mo na ako gusto."Ang aking ilong ay nanunuyo; Pakiramdam ko ay tinusok ng mga karayom ang puso ko. "Sino ba ang nagsabi na ayaw ko sayo at nang kung anu-ano?"Marami pang gustong sabihin si Nathan ngayong lasing na siya. "Dahil gusto mo si Evan. Matagal na kitang gusto, freshmen palang, pero siya lang ang gusto mo