The Lesbian Bride のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

"I..isang milyon?" Nanginginig ang boses ko habang inuulit ang halagang binanggit niya. Halos lumambot ang mga tuhod ko.Tumango si Nanay, bakas sa mukha niya ang pagod at pangamba. "Kung hindi tayo makakabayad sa loob ng isang linggo, mawawala sa atin ang bahay. Makukulong ako, Alexis."Napaatras ako, hindi makapaniwala. Isang linggo? Kahit magdoble o mag-triple kayod ako sa pamamasada sa buong buhay ko, hindi ko kakayanin 'yon!"Nay, may ibang paraan siguro. Pwede tayong humingi ng palugit—o kaya naman..." Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko. Alam kong walang ibang paraan."Alexis, ito na lang ang natitirang solusyon." Mahina ngunit matigas ang boses ni Nanay. "Kailangan mong tanggapin ang kasal kay Theo."Napaupo ako sa maliit na sofa , yakap ang sarili. Hindi ko kailanman inisip na darating ako sa ganitong sitwasyon—na ang sarili kong ina ang magtutulak sa akin sa isang kasal na hindi ko ginusto.Napakuyom ako ng kamao. Iniwasan kong umiyak sa harapan ni Nanay. Hindi ko gustong m

Napabuntong-hininga ako at tumango. “Oo nga, Don Fernando. Tingnan niyo nga po ang itsura ko.”Hindi ko kayang suotin ang gown na ‘yon—hindi ko nga kayang isuot kahit simpleng bestida, gown pa kaya? Buong buhay ko, sanay akong naka-maong at polo, malayo sa imahe ng isang babaeng ikakasal sa marangyang kasal na pinaplano ni Don Fernando.Napangisi si Theo, tila nagtatagumpay sa pang-aasar niya. “See? At least may alam ka sa sarili mo.”Sinamaan ko siya ng tingin pero hindi ko na pinatulan. Ano pa ba ang magagawa ko? Ang buhay ko ay hindi na sa akin—kinailangan kong tanggapin ang bagong mundong ginagalawan ko ngayon.“Huwag kang mag-alala, hija,” sabat ni Don Fernando. “Magpapadala ako ng pinakamagaling na make-up artist at stylist para tulungan ka. Sigurado akong magiging maganda ka sa araw ng kasal ninyo.”Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa o lalong mainis. Kahit na anong gawin nila, hindi ako magiging kagaya ng babaeng gusto nilang makita. Pero wala na akong magagawa kundi sun

Sa paglipas ng mga araw matapos ang aking training kasama si Ms. Bianca, dumating na rin ang araw ng aking kasal.Isinuot na sa akin ang gown, at agad kong naramdaman ang bigat nito at ang aking pagkadismaya. Masikip ito sa bewang, at ang mala-prinsesang disenyo ay malayo sa nakasanayan kong simpleng pananamit.Nagdalawang-isip pa ako kung papayag akong alisin ang aking sumbrero, ngunit wala akong nagawa. Sa harap ng salamin, tumambad sa akin ang aking mahabang buhok hanggang balikat. Para akong ibang tao.Napakababae ng aking pustura, at lalo pa itong tumingkad nang lagyan ako ng makeup at hair extensions ng baklang stylist. Nang matapos sila, halos hindi ko makilala ang aking sarili. Napakaganda ko—kahit ako mismo ay maaaring ma-in love sa sarili kong repleksyon.Isang katok ang pumukaw sa aking pagkamangha. Bumukas ang pinto at pumasok si Fate, kasunod si Inay. Kita ko sa kanilang mga mata ang labis na pagkagulat. Nanlaki ang mga mata ni Fate, habang si Inay naman ay hindi naitago

Hindi ako nakapalag at hinayaan ko na lang siyang hawakan ang kamay ko. Hindi ko maintindihan kung bakit parang may kung anong demonyong bumubulong sa akin na magpaubaya sa lalaking ito. Diyos ko, gusto ko na lang maglaho. Kunin n’yo na lang ako.Pagpasok namin sa loob ng hotel, agad akong binalot ng malamig na hangin mula sa aircon. Nakangiti namang sumalubong at bumati sa amin ang mga staff. Napatingin ako sa kanya para makita kung anong reaksyon niya, pero seryoso lang siyang naglakad papasok ng elevator—parang wala lang sa kanya. Samantalang ako, bawat hakbang ko ay lalong nagpapabilis sa tibok ng puso ko.“Saan mo ba ako dadalhin, ha?! Alam mo bang pwede kitang i-report kahit mag-asawa pa tayo?!” galit kong sabi, pilit na pinapakalma ang boses ko kahit nanginginig na ako sa kaba.Lumapit siya, bahagyang yumuko upang mapantayan ang mukha ko. “If you don’t shut your fucking mouth, mapipilitan akong gawin ang iniisip mo,&rdq

"Theo, bitawan mo siya!" awat ko, pilit na hinahawakan ang braso niya. Narinig ko ang malalim niyang buntong-hininga bago niya tuluyang binitiwan ang lalaki. Kita sa mukha niya ang pagpipigil sa sarili. "Anong nangyayari rito?" Malamig ang boses ni Don Fernando habang palapit sa amin. Agad na umatras si Theo mula sa lalaking hawak niya. Pinisil niya ang sintido niya at pinilit ngumiti. "Wala, Dad. Nagbibiruan lang kami," aniya, kahit halatang hindi totoo. Pero hindi tanga si Don Fernando. Sinipat niya kaming lahat bago ibinalik ang matalim niyang tingin kay Theo. "Mabuti pang umuwi na kayo," madiin niyang sabi. Magsasalita pa sana si Theo, pero nang makita ang matigas na ekspresyon ng ama niya, napalunok siya at tumango. "Fine. Let’s go, Alexis." Hinawakan niya ang kamay ko, pero agad ko iyong hinila palayo. "Hindi ako sasama sa'yo. Uuwi akong mag-isa," malamig kong sagot. "Mag-asawa na tayo. Magkasama tayong uuwi," madiin niyang sabi, tila pinapaalala sa akin ang kasal na hindi