Nangilid ang luha sa mga mata ni Liliana habang nakaluhod sa harap ni Carmen. Nakasubsob ang kanyang ulo sa mga tuhod ng ginang, humihikbi habang nagtatanong, "Grandma, ituturing niyo pa rin ba akong apo?"Marahang hinaplos ni Carmen ang kanyang buhok, at sa isang matatag na tinig ay sinabing, "Apo kita. Walang magbabago sa pakikitungo ko sayo, Liliana. Gusto mo na bang itakwil ako bilang lola mo?"Umiling si Liliana, habang patuloy na umaagos ang luha sa kanyang mga mata. "Natatakot lang po ako na baka hindi niyo na ako kilalanin!"Bumuntong-hininga nang malalim si Carmen. "Noong bata ka pa, abala ang mga magulang mo, kaya ako ang nag-alaga sayo. Ngayon, tatlumpu't tatlong taong gulang ka na..."Hindi na kailangang tapusin ang pangungusap para maunawaan ng lahat; ang pagmamahal nila kay Liliana ay wagas at malalim, hindi nababawasan kahit wala silang pagkakaugnay sa dugo. Ang pag-ibig na ito ay matagal nang lumampas sa hangganan ng kadugo.Mananatiling isang Van Buren si Liliana sa k
Last Updated : 2026-02-09 Read more