บททั้งหมดของ ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย: บทที่ 191 - บทที่ 200

“ขอบพระทัยเสด็จลุง หลานทูลลาพ่ะย่ะค่ะ” เซียวหนิงหลงเกรงจะไม่ทันใต้เท้าซ่ง จึงใช้วิชาตัวเบาออกจากตำหนักของฮ่องเต้แทนใต้เท้าซ่งมาถึงกรมอาญาจึงรีบแจ้งถึงเรื่องที่ต้องทำเป็นการด่วน ตัวเขาจะไปยังจวนของเผิงหยุนโจว ส่วนเหิงฉวีคุนไปจับตัวเหลียงจื้อเพ่ย พร้อมนำกำลังทหารและเจ้าหน้าที่ ไปช่วยกันยึดทรัพย์สินทั

ก่อนถึงเวลาเปิดร้านเพียงสองเค่อ เจียวมิ่งบังคับรถม้ามาจอดด้านหลังร้านอาหาร เพื่อขนหีบที่มีตั๋วเงินอัดแน่นอยู่ด้านในขึ้นไปชั้นบน ถึงแม้ครั้งนี้จะมีหีบมาเพียงสิบใบแต่ภายในเป็นตั๋วเงินทั้งหมด ก้งเจี้ยบอกมาคร่าว ๆ ว่ามีเกือบห้าหมื่นตำลึงทอง เมื่อนำมารวมกับของไฉเถาเยี่ยนก็เกือบหนึ่งแสนตำลึงทองทีเดียวเมื

“ตุบ ตุบ ตุบ!! ใช้สายตาอันฝ้าฟางของพวกเจ้า อ่านทุกตัวอักษรในสมุดบัญชีเหล่านี้ หากจำลายมือของตนเองไม่ได้ ก็ไม่จำเป็นต้องมีมืออีกต่อไปแล้วกระมัง” ใต้เท้าซ่งนำหลักฐานทั้งหมด โยนลงต่อหน้าเผิงหยุนโจวกับเหลียงจื้อเพ่ยเมื่อเห็นสมุดบัญชีที่พวกตนแอบซ่อนเอาไว้ในห้องใต้ดิน ก็พูดอะไรไม่ออกเพราะมันเป็นของจริง ล

คราแรกพวกเขาจะขายหนึ่งหมื่นตำลึงทอง แต่อาซิ่วไปสืบมาได้ความว่าบุตรชายของเถ้าแก่ร้านเป็นหนี้บ่อนพนันหลายพันตำลึงทอง จึงต้องขายร้านค้าเอาเงินไปช่วยบุตรชายจ่ายหนี้ ข้าจึงฉวยโอกาสต่อรองราคา โดยอาศัยความรีบร้อนในการใช้หนี้มาเป็นข้ออ้าง ในที่สุดก็ได้มาในราคาถูกอย่างที่บอกเจ้านั่นแหละ” โจวอวิ๋นหยางอธิบายถึ

แคว้นฉู่เป็นแคว้นที่ใหญ่รองลงมาจากแคว้นซีหนาน ซึ่งมีพื้นที่อุดมสมบูรณ์และกองทัพที่แข็งแกร่ง ไม่แปลกที่แคว้นตงหนานต้องการยึดพื้นที่ชายแดน และแคว้นเป่ยเยี่ยนที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแคว้นฉู่แม้การใช้ชีวิตและความเป็นอยู่ของราษฎรจะดีเหมือนแคว้นอื่น แต่แคว้นเป่ยเยี่ยนกลับมีพระสนมยศกุ้ยเฟย จากตระกูลเก่าแ