Lahat ng Kabanata ng เด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+: Kabanata 171 - Kabanata 180

ฉันนั่งหน้าบึ้งรอคุณป๋าเดินออกมาจากห้อง แต่มันก็กินเวลาไปเกือบชั่วโมงได้ ตอนนี้เริ่มคิดแล้วว่าจะกลับไทยดีมั้ย ความคิดนี้มันผุดขึ้นมาเพราะความน้อยใจ น้องใจที่เรื่องแค่นี้มันก็ทำให้คุณป๋าโกรธได้มากขนาดนี้ แกร็ก! เสียงประตูห้องนอนถูกเปิดออกเผยให้เห็นคุณป๋าที่แต่วตัวด้วยชุดบอดี้สูทเดินออกมาเตรียมพร้อม

“เอาแควนไว้ทำไมคะ ฝุ่นจะกลับไทย!!” ฉันเดินไปแย่งเสื้อของตัวเองในมือคุณป๋ามา แค่คุณป๋าไม่ยอมปล่อย “ไม่ให้กลับแล้ว” คุณป๋าตอบในโทนน้ำเสียงที่อ่อนลง “เดี๋ยวฉันเอาเสื้อผ้าเก็บในตู้ให้ เธอไปนั่งรอบนเตียงสิ มายืนแบบนี้เดี๋ยวก็ปวดขา” “เป็นบ้าหรอคะ !!” “บ้ารักเธอ” คุณป๋าตอบแถมยังยิ้มกริ่ม ฉันนี่เชื่อเ

เมื่อคืนไม่รู้ว่าคุณป๋าหาซื้อมะม่วงได้หรือเปล่า และก็ไม่รู้ว่ากลับมาโรงแรมตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะตื่นขึ้นมาตอนเช้าฉันก็นอนอยู่บนเตียงในห้องแล้ว วันนี้ฉันค่อนข้างที่จะตื่นสายเพราะความเพลียจากเมื่อคืน ตื่นมาก็ไม่เจอคุณป๋าแล้ว ลุกขึ้นเดินออกไปหาที่ด้านนอกก็ไม่เจอ แต่เจอโน้ตที่แปะไว้ตรงอาหารที่วางอยู่

เช้าวันใหม่...ทันทีที่ฉันลืมตาขึ้น มองไปข้างๆ ก็เจอกับคุณป๋าที่นอนฟุบหน้าลงตรงมือของฉัน ภาพนี้ทำให้ฉันเผยยิ้มออกมาอย่างไม่อาจกลั้นไว้ได้ เมื่อคืนคุณป๋าไม่ยอมนอน เพราะกลัวว่าฉันจะนอนดิ้น บอกว่าจะรอดูให้แน่ใจก่อน เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นพ่อคน ทำให้คุณป๋าใจเย็นขึ้นมากกว่าเดิมเยอะเลย ไม่อารมณ์ร้อน

จะว่านี่คือครั้งแรกที่ฉันได้สัมผัสและเห็นมันเต็มๆ ตาเลยก็ว่าได้ มันนนุ่มนิ่มมาก แต่เมื่อฉันใช้มือรูดขึ้นลงสักพักขนาดของมันก็ใหญ่ขึ้นจนฉันตกใจ แถมยังแข็งทื่อ ทั้งที่เมื่อครู่มันนิ่มๆ “ทำไมมัน ยะ ใหญ่แบบนี้นะ...” ฉันลอบกลืนน้ำลายลงคอ สายตามองไปที่ปลายหัวสีชมพูที่ชวนสัมผัส แต่ขนาดของมันกลับทำให้ฉันเร