All Chapters of ผมนี่แหละลูกชายปะป๊ามาเฟีย: Chapter 11 - Chapter 13

ตู้มเสียงระเบิดดังสนั่นกลางดึก คฤหาสน์หรูของตระกูลยามาเซะลุกเป็นไฟ เสียงปืนและเสียงต่อสู้ดังระงม"มันบุกมาถึงที่เลยเหรอ!" เสียงตะโกนของลูกน้องยามาเซะดังลั่น"ไอ้ฟรานเชลนำทัพมาเองครับ!"ฟรานเชลนำทีมบุกเข้าไปในคฤหาสน์ ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความอำมหิต ทุกก้าวที่เขาเดินผ่าน มีแต่ศพของศัตรูนอนเกลื่อน"ยามาเซะอยู่ไหน?" เขาถามเสียงเย็นเหี้ยม พลางเหนี่ยวไกปืนใส่ศัตรูอีกคนที่พยายามจะเข้ามาโจมตี"ห้องทำงานชั้นบนครับ" ลูกน้องผู้เป็นสายรายงานฟรานเชลพยักหน้า พุ่งตัวขึ้นบันไดอย่างรวดเร็ว ในหัวมีแต่ภาพของลูกและภรรยาที่รออยู่ที่บ้าน... เขาต้องจบเรื่องนี้คืนนี้ประตูห้องทำงานถูกถีบเปิด ยามาเซะ ทาเคชิ หัวหน้าตระกูลมาเฟียญี่ปุ่นยืนอยู่หลังโต๊ะ ปืนในมือเล็งมาที่ฟรานเชล"แกกล้ามากนะ ฟาราฮิม แกคิดว่าจะรอดจากที่นี่งั้นเหรอ" ทาเคชิพูดเสียงเยือกเย็นน่ากลัวเช่นกัน"ฉันไม่สน แกขู่จะทำร้ายครอบครัวฉัน นั่นคือความผิดครั้งสุดท้ายในชีวิตแก" ฟรานเชลตอบ ดวงตาคมน่ากลัวราวกับใบมีดพร้อมฟาดฟัน"ครอบครัวงั้นเหรอ มาเฟียอย่างเราไม่ควรมีจุดอ่อนแบบนั้น"ทาเคชิหัวเราะเยาะ นึกดูถูกคู่อริตรงหน้า"นั่นแหละที่แกไม่เข้าใจครอบครัวไม่ใ

ห้าปีต่อมาเสียงหัวเราะของเด็กๆ ดังกังวานไปทั่วสวนกว้างของคฤหาสน์หรูย่านชานเมืองกรุงเทพฯ วายุ วัย 13 ปี กำลังวิ่งเล่นกับน้องสาวฝาแฝด อายุ 4 ขวบ"พี่วายุ ช้าลงหน่อย!" ฟ้าใส หนึ่งในฝาแฝดตะโกน พยายามวิ่งตามพี่ชายด้วยขาเล็กๆ"น้องฟ้า อย่าเพิ่งล้มนะ" วายุหันกลับมาเตือน ก่อนจะชะลอฝีเท้า"แล้วพี่ฟารีนล่ะ?" ฟ้าใสถาม มองหาฝาแฝดอีกคน"อยู่นี่!" เสียงเล็กๆ ดังมาจากหลังพุ่มไม้ ฟารีน ฝาแฝดอีกคนโผล่ออกมาพร้อมรอยยิ้มซุกซนพลอยชมพูนั่งมองลูกๆ จากระเบียงบ้านด้วยความสุข มือวางบนท้องที่กำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สี่"พลอย" เสียงทุ้มของฟรานเชลดังขึ้นข้างหลัง "คุณควรพักผ่อนนะ""ฉันแค่อยากดูลูกๆ เล่นกัน" พลอยชมพูตอบ ยิ้มให้สามีฟรานเชลทรุดตัวลงนั่งข้างภรรยา มือใหญ่วางทาบบนท้องของเธอ "ลูกชายของเราเตะแรงไหม?""เหมือนพ่อเขาเลย" พลอยชมพูหัวเราะ "ดุดันตั้งแต่อยู่ในท้อง"ฟรานเชลหัวเราะ ก่อนจะจูบภรรยาเบาๆ "ผมไม่เคยคิดว่าจะมีความสุขแบบนี้"ในห้าปีที่ผ่านมา ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปมาก ธุรกิจของครอบครัวเติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดด ภายใต้การนำของฟรานเชลและพลอยชมพู พวกเขาขยายกิจการไปทั่วเอเชีย ผสานธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เข้ากับธุร