บททั้งหมดของ My Playboy Boss: บทที่ 811 - บทที่ 820

Yakap-yakap niya ng mahigpit ang bear na ibinigay ko. Napangiti ako ng makitang suot pa rin niya ang kwintas. “Pano kung sabihin kong nagbago na ang isip ko?” pabebe niyang tugon. Hindi ko alam kung sadyang cute lang talaga siyang magsalita kapag hindi galit o sadyang nagpapa-cute lang siya saakin

Walang expression ang kaniyang mukha na nakatitig din saamin habang ang mga kamay ay nasa loob ng bulsa ng kaniyang pants. Agad na napabitaw si Richard sa leeg ko. Sabay silang nagyuko ni Vina kay Jacob. Maging ang iba pang empleyado na nasa lobby din ng mga sandaling iyon ay bumati sakaniya, mali

Napaayos ako ng upo. Heto na naman ang puso ko na unti-unting bumibilis ang tibok. “uhmm.. Ayoko, baka naman tumaba ako kung kakain ako ng kakain sa tuwing maiinip. Masisira ang figure ko nyan.” tanggi ko sakaniya. Mahina siyang tumawa. “Eh, ano naman.. Tanggap naman kita kahit tumaba ka pa.”

Lihim akong nagpasalamat dahil sa wakas ay makakadistansya na ako kay Jacob. Natanaw ko sa exit si Vina at Ricahard na matyagang naghihintay saakin. “Vina!” tawag ko sakanila at kumaway. Akmang tatakbo na ako sakanila ng hawakan ako sa kamay ni Jacob. “Nakalimutan mo na bang kasama mo ako?”

“Hmm... I know it’s hard for you to trust me again, Aira. I understand that. But I promise you one thing—I will never leave you without saying goodbye again.” aniya habang nakatitig saaking mga mata. Tila naumid naman ang aking dila. Kung ganon ay narinig niya nga ang usapan namin ni Vina. Tipid