Lahat ng Kabanata ng Wala Kasing KATULAD: Kabanata 2091 - Kabanata 2100

Nagulat ang mga babae nang marinig nila si Arthur na nagmumura. Gayunpaman, ang kanilang pangamba nawala, at mas naging komportable sila sa kanyang presensya.Dahan-dahan at maingat na lumapit si Cecilia kay Arthur bago lumuhod sa harap ni Arthur. "Ginoong Sanders, Pakiusap, iligtas mo si James. Handa akong gawin ang lahat para pumayag kang iligtas siya. Kaya ko pang isakripisyo ang buhay ko!" nagmakaawa siya.Nang makita iyon, lumuhod din ang ibang mga babae at nakiusap kay Arthur na iligtas si James mula sa lihim kaharian.Dumaan ang tingin ni Arthur sa kanila habang tinanong, "Wala sa inyo ang kanyang kasintahan. Bakit ka nagmamakaawa sa akin tulungan siya?"Itinaas ni Renee ang kanyang ulo at matatag na sinabi, "Iniligtas ako ni James, at ang buhay ko ay kanya. Handa akong gawin mamatay kung iyon ang kailangan para iligtas siya."Si Renee ang pinakabata sa kanila, ngunit ang matatag na determinasyon sa kanyang mga mata ay nagpapakita ng kanyang handang gawin ang lahat para matulun

Paglabas nina Renee at Melanie ng restaurant, isang matandang lalaki na may puting balbas at nakasuot ng Tumingin nang may kahulugan si Black Cap sa mga lalaki. Tumayo siya at nagmadaling lumabas ng lugar.Ang lalaking ito ay walang iba kundi si Malphas, na tumanggap ng utos na hanapin ang mga tao na may natatanging mga nasasakupan sa karaniwang mundo.Ginabayan ni Melanie si Renee sa mga paikot-ikot na eskinita na parang natatakot siyang may makahuli tanawin sila."Pabaya ka naman. Kapag nalaman ni Mr. Deragon, siguradong pagsabihan ka niya! Ang mga lalaking iyon mga ordinaryong tao lang, pero binigyan mo sila ng mabigat na parusa," pinagsabihan niya si Renee."Pasensya na, Melanie. Sobrang frustrated na ako bago pa dumating ang mga lalaking iyon at sinubukan Tawagan mo kami," paliwanag ni Renee, na may halong pagkadismaya.Mahinang napabuntong-hininga si Melanie, hindi na magawang sisihin si Renee. Nalungkot siya, "Si James ay Nakakulong sa lihim na kaharian, at hindi natin alam kun

Samantala, sa lihim na mundo, wala pa ring malay sina Melanie at Renee habang si Josephine ay balisa tinawag sila. "Renee, Melanie, gising na. Magising ka na."Mukhang sabik at nag-aalala si Josephine.Matapos ang mahabang panahon, muling nakita niya ang ilang pamilyar na mukha.Pagkalipas ng ilang sandali, dahan-dahang nagising sina Renee at Melanie. Namangha rin sila nang makita nila Josephine."Josephine? Ikaw ba talaga 'yan?" Hindi makapaniwala si Renee sa kanyang mga mata habang nakatitig kay Josephine.Mahigpit na pinisil ni Melanie ang sarili. "Nangangarap ba tayo?""Renee, ako ito. Hindi ka nananaginip." Napuno ng luha ang mga mata ni Josephine habang mahigpit niyang niyakap si Renee. "Josephine, sa wakas ay nakikita na kita muli. Miss na miss na kita. Miss ka rin ng lahat. Na-seal si James sa lihim na mundo dahil sinusubukan niyang humanap ng paraan para iligtas ka." Luha Dumaloy ang mga pisngi ni Renee habang niyayakap si Josephine.Nang marinig ni Josephine na binanggit ni

Matapos makumpirma na hindi multo si Josephine, sumabog ang mainit na luha mula sa mga mata ni James. Sa Lubos na hindi makapaniwala, tinanong niya, "Totoo ba ito, Josephine? Totoo ka ba?""Oo. Totoo ito..." Luha ng tuwa ang pumuno rin sa mukha ni Josephine.Sa wakas, muling nagkita ang matagal nang magkahiwalay na magkasintahan. Kahit na marami silang mga tanong, wala sa kanila ang makabubuo ng malinaw na mga pangungusap sa sandaling ito.Nakatuon ang mga mata ni James sa luhaang mukha ni Josephine. Matagal na niyang hinahangad na makita ang kanyang minamahal. Sa huli, hindi na niya mapigilan ang pagnanais na halikan siya sa labi.Gumanti si Josephine ng halik nang may damdamin.Wala nang ibang mahalaga sa kanila sa mundo kundi ang kabilang panig.Sobrang tutok sila sa halik kaya hindi na nila pinansin ang lahat ng iba pa.Tumagal ang kanilang halik, natapos lamang nang magkaroon ng hirap sa paghinga si Josephine at pinayagan siya ni James Sige.Tumingin siya sa madilim na langit, sa

Kahit matarik at mahirap tahakin ang daan paakyat, agad nilang nasakop Ang bundok. Namangha ang mag-ama sa kamangha-manghang tanawin nang marating nila ang Taas.Isang maringal at maringal na monasteryo ang sumakop sa halos buong lugar sa tuktok ng bundok.Napakalapit nila sa mga ulap na kaya nilang palawigin at hawakan ang mga ito habang nakakatulong ang preskong hangin para linisin ang kanilang isipan."Tatay, ito ba ang Kusch Monastery na binanggit mo?" Tanong ni Sherman nang nakakagulat, nakatuon ang mga mata sa ang gusali.Akala ko maliit at sira-sira ang mga monasteryo. Hindi ito ang inaasahan ko!Tumango si Pascal. "Oo. Iyan ang Kusch Monastery na nakatayo sa harap mo, at ang senior ko, si Yosef, ang Abbot dito. Pakiusap, tawagin mo siyang Ginoong Jenkins kapag nakita mo siya mamaya."Dumating sina Pascal at Sherman sa harap ng Kusch Monastery habang nag-uusap. Kasama ang libu-libong mga disipulo ang mga naroroon, malalakas na tinig ay umalingawngaw sa mga bulwagan ng Kusch Mon