《คุณชายมาเฟียร้ายรัก (NC 18+)》全部章節:第 71 章 - 第 80 章

86 章節

บทที่ 71

“หมายถึงทำไมไม่บอกก่อน” เจนิตาทำหน้าขึงขังใส่เขา“แล้วต้องบอกก่อนทำไม หรือว่าแกเป็นพวกหน้าเงิน” ชวีผลักหัวคนหน้าเงินออกห่าง“ไม่ใช่อย่างนั้น ไปไหนจะได้ระวังตัวไง เดี๋ยวพวกพี่น้องต่างแม่เฮียคิดตามเก็บเฮียทำยังไง เรื่องสมบัติ มรดก เงินทองเนี่ยพี่น้องฆ่ากันมาเยอะแล้ว โดยเฉพาะไม่ใช่พี่น้องท้องเดียวกัน” เจนิตาพูดเสียยืดยาวจนชวีอดขำไม่ได้“นี่ ดูละครเยอะไปหรือเปล่า” ชวีบีบจมูกคนข้างกาย“จะไปรู้เหรอ ก็ดูอย่างเจสิ มีเงินไม่กี่สิบล้านยังจะฆ่ากันเลย” เจนิตาทำหน้าตาจริงจังพร้อมครุ่นคิด“เฮีย ถ้าพวกนั้นจับเจไปเรียกค่าไถ่หรือบังคับเฮีย เฮียไม่ต้องยอมพวกมันนะ” เจนิตากดจูบข้างแก้มเขา“นี่เจ พ่อพี่มีลูกแค่สามคน เงินทองที่มีใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด พี่ชายเฮียไม่ใช่คนอย่างนั้นหรอก”“แน่ใจเหรอ” เจนิตาหรี่ตามองเขา“แน่ใจ เดี๋ยวจะพามันมาเจอ เจจะได้สบายใจ” หวังชางมีกำหนดมาเมืองไทยในอาทิตย์หน้าอีกครั้งหลังจากที่แอบมาพบเขา เขาตั้งใจว่าจะพาหญิงสาวไปทำความรู้จักพี่ชายต่างแม่“สนิทกันเหรอคะ” เจนิตาถามเพราะเธอเองไม่ได้สนิทกับพี่ชายเลย ต้องเรียกว่าไม่ถูกกันน่าจะเหมาะกว่า“ใครจะไปสนิทกับคนนิสัยไม่ดีแบบมันกัน” ชวีย่นจมู
閱讀更多

บทที่ 72

“รู้เยอะ” เพียงไม่นานประตูห้องของชวีก็ถูกเปิดออก ซึ่งคนที่เปิดเข้ามาก็คือพลอยใสที่มาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่งหน้าตาสะสวย“ม่านฟ้าหรือหมิง เมียกู” หวังชางแนะนำให้ชวีและเจนิตารู้จักกับคนมาใหม่ ซึ่งพลอยใสรู้จักกับม่านฟ้าอยู่แล้ว ตั้งแต่ว่าที่พี่สะใภ้เข้ามาอยู่ในคอนโดชั้นถัดจากพวกเธอ หวังชางก็ได้ขอร้องให้พลอยใสช่วยดูแลม่านฟ้าในตอนที่เขาไม่อยู่“เมียมึงอ้วนหรือเมียมึงท้อง” ชวีมองหน้าท้องของม่านฟ้าที่ดูออกว่ายังไงก็คงไม่ใช่แค่ลงพุง“ท้อง”“เฮ้ย! ได้ไง” คำพูดของชวีสร้างความตกใจให้เจนิตา เธอพยักหน้าขอโทษขอโพยม่านฟ้า รีบปิดปากคนพูดมาก พูดไม่รู้กาลเทศะ“ขอโทษนะคะคุณม่านฟ้า เฮียชวีก็ปากหมาอย่างนี้แหละ อย่าถือสาเลยนะคะ”“ไอ้เจ! นี่ผัว”“ก็เห็นว่าเป็นผัวไง เลยไม่ตบปากแตก ไปถามคุณม่านฟ้าแบบนั้นได้ยังไงกัน”“โอ๊ย! เจ็บ ทำไมชอบทำร้ายผัวเนี่ย” ชวีโวยวายเมื่อโดนหยิกที่สีข้าง“คุณเจเจไม่ต้องว่าคุณชวีหรอกค่ะ ที่คุณชวีตกใจก็ไม่แปลกหรอก ทั้งม่านและคุณชางก็ตกใจเหมือนกัน คือคุณชางเคยประสบอุบัติเหตุ หมอบอกว่าเขามีลูกไม่ได้น่ะค่ะ”“อ้าว! แล้วมีได้ไงคะ”“ไอ้เจ แกก็ถามไม่ต่างจากเฮีย”“เออใช่! ขอโทษนะคะคุณม่าน” เจนิ
閱讀更多

บทที่ 73

“ถ้าคุณเจคิดถึงแม่ เดี๋ยวม่านให้แม่ทำมาให้กินบ่อย ๆ นะคะ สงสัยคุณเจจะชอบรสมือแม่ฟ้า” ม่านฟ้ายิ้มให้เจนิตาเห็นใบหน้าขมวดมุ่น ม่านฟ้าเลยอธิบายต่อ “แม่ของม่านชื่อฟ้าค่ะ”“อ๋อ! แล้วแม่คุณหมิงไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอคะ” เจนิตาพยักหน้าเข้าใจพร้อมทั้งถามถึงแม่ของหญิงสาวตรงหน้า“ตอนนี้แม่อยู่ต่างจังหวัดค่ะ” พูดง่าย ๆ คือตอนนี้เธอกำลังซ่อนแม่จากผู้ไม่หวังดี เพราะมีคนติดตามแม่เธอ ดีที่ได้หวังชางช่วย ไม่อย่างนั้นเธอยังไม่รู้เลยว่าจะเอาแม่ไปซ่อนที่ไหน“เสียดายจังนะคะ อยากเจอแม่ของคุณหมิงจัง” เจนิตาอยากเจอแม่ของอีกฝั่งด้วยความสัตย์จริง เพราะรสชาติของหมี่กรอบนี้เหมือนกับรสมือของแม่เธออย่างมาก“ถ้าแม่มาเยี่ยมหมิงเมื่อไหร่ เดี๋ยวหมิงบอกนะคะ” ม่านฟ้ารู้สึกถูกชะตาและคุ้นเคยกับเจนิตาอย่างประหลาด เพราะใบหน้าของเธอดูคุ้นตาหรือเปล่า คุ้นตาจนม่านฟ้าเองก็นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน แต่กลับคุ้นเคยและสบายใจที่ได้คุยกับหญิงสาว“แล้วเมื่อไหร่จะบอกพ่อมึง” ชวีหันไปถามหวังชาง รู้ว่าที่พี่ชายพาเมียกับลูกมาซ่อนไว้ที่นี่ต้องมีจุดประสงค์อื่นอย่างแน่นอน“เดี๋ยวค่อยบอก ช่วงนี้มีเรื่องให้จัดการ” คำพูดของหวังชางทำให้ชวีเข้าใจ เร
閱讀更多

บทที่ 74

เจนิตามองถนนรอบตัวในเวลาเช้าของฮ่องกง เธอกับชวีมาถึงตั้งแต่เมื่อคืนตอนดึก และเช้านี้เขาบอกว่าจะพาเธอมาไหว้พ่อ ฮ่องกงถึงจะเป็นเพียงเกาะเล็ก ๆ แต่มูลค่าทางเศรษฐกิจเรียกได้ว่าไม่เล็กตามขนาดของเกาะเลยเธอเคยมาฮ่องกงกับเขาหลายต่อหลายครั้ง แต่ไม่มีครั้งไหนที่เธอรู้สึกถึงความตื่นเต้นได้มากเท่านี้มาก่อน ไม่เคยคิดเคยฝันว่าชีวิตหนึ่งจะต้องมาเจอพ่อผู้ชายเธอเกลียดผู้ชาย โดยเฉพาะผู้ชายเชื้อสายจีนที่มองผู้หญิงเป็นชนชั้นล่างเหมือนอย่างพ่อของเธอ แต่กับชวีแล้วเขาแตกต่างออกไป เขาไม่ใช่พวกผู้ชายถือตัว เจ้ายศเจ้าอย่าง ไม่เคยทำให้เธอรู้สึกต้อยต่ำกว่า ความต้องการของเธอคืออันดับหนึ่งของเขาเสมอผู้ชายปากเสีย แต่โคตรน่ารัก นี่แหละคือนิยามของเขาที่เธอตั้งให้ แล้วดูตอนนี้สิ นั่งหลับยังจะต้องดึงเธอเข้าไปกอดอีก ไม่เข้าใจเหมือนกัน ไม่ได้ดมหัวเธอนี่จะนอนไม่หลับเลยใช่ไหมเจนิตาถอนหายใจเบา ๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อรถเลี้ยวเข้าคฤหาสน์หลังใหญ่ ด้านหลังคฤหาสน์เป็นภูเขา ส่วนด้านหน้าเป็นทะเล แค่พื้นที่ทำเลที่ตั้งก็บ่งบอกถึงความร่ำรวยแล้ว“เครียดไหม” ชวีลูบต้นแขนเธอเบา ๆ รู้ว่าเธอค่อนข้างกังวลไม่น้อยเลยทีเดียว“เครียดสิ ไม
閱讀更多

บทที่ 75

“เออ อย่าคิดมาก เรื่องมันผ่านไปแล้ว อะไรที่ไม่ดีก็ให้มันผ่านไปนะ ถือว่าเริ่มต้นใหม่ก็แล้วกัน”“หนูขอโทษนะคะคุณพ่อที่ไม่ดีพอไม่คู่ควรกับเฮียชวี แต่หนูรับรองว่าลูกคนแรกที่เกิดมาหนูจะให้ใช้แซ่หวังค่ะ” ไม้ตายที่ประทีปสอนเธอมาเองกับมือ รับรองว่าพ่อของเฮียชวีมีร้อยให้ล้านก็คราวนี้แหละ“พูดจริงนะ”“พูดจริงค่ะคุณพ่อ ถ้าได้หนูเป็นสะใภ้ พ่อไม่ต้องห่วงเลยนะคะ หนูชอบทำกับข้าว ชอบดูแลเฮีย ไม่ไปทำงานนอกบ้าน พ่ออยากได้หลานสักกี่คนบอกมาค่ะ เดี๋ยวหนูจะรีบมีให้คุณพ่อเลย”ถึงตอนนี้ไม่ใช่เธอกับชวีแล้วที่ร้องไห้ ประธานหวังวัยเจ็ดสิบกว่าร้องไห้เพราะดีใจ อย่างน้อยตอนนี้ก็จะมีทายาทสืบสกุลแล้ว“เท่านี้ฉันก็นอนตายตาหลับแล้ว”“คุณพ่อห้ามตายนะคะ มีลูกเยอะขนาดนั้น ใครจะช่วยหนูเลี้ยง พ่อหนูก็ติดคุก แม่หนูก็ยังหาไม่เจอ แล้วถ้าคุณพ่อมาตายอีกคนแล้วใครจะเลี้ยงหลานล่ะคะ”“เอ่อ ผมไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ” ชวีขอตัวไปเข้าห้องน้ำเพราะทนไม่ไหวกับลีลาการแสดงของแฟนสาว นี่เธอไปเรียนการแสดงมาจากไหน เขาอยากมอบรางวัลลูกโลกทองคำให้เลยชวีหยิบมือถือขึ้นมาพิมพ์ข้อความหานางเอกชั่วคราว‘เจ พอแล้ว เฮียเริ่มจะไม่ไหว’ ‘เจทำเพื่อเฮียนะ ไม
閱讀更多

บทที่ 76

การเดินทางจากสนามบินไปที่พักใจกลางเมืองด้วยรถยนต์ส่วนตัวไม่ใช่เรื่องน่ายินดีนัก เพราะตอนนี้ฝนกำลังตกปรอย ๆ ละอองของหยดน้ำเกาะกระจกรถยนต์คันหรูลมหายใจของเจนิตาสม่ำเสมอ เธอนอนทับบนร่างเขา ชวีมองออกไปนอกหน้าต่างผ่านหยดน้ำหยดแล้วหยดเล่า มือหนาลูบหลังคนหลับอย่างเบามือ ถึงเธอจะบอกว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวก็เจอ เดี๋ยวก็เจอ เธอพูดเพราะไม่อยากกดดันเขาเขารู้ว่าเธออยากเจอแม่แค่ไหน แม้แต่ตอนหลับยังแอบน้ำตาไหล ไม่อยากร้องไห้ให้เขาเห็น ทำเป็นเข้มแข็ง แต่ก็นั่นแหละ เขารู้ดีว่าเธอรู้สึกยังไงชวีจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากมน ขาเขาเริ่มชาแล้ว แม่ตัวดีหนักใช่เล่น เพราะเธอมีน้ำมีนวลขึ้นมาก โดยเฉพาะตรงส่วนที่ควรมีมองออกไปข้างนอกรถ การจราจรยังคงคับคั่งไปด้วยรถรา ยิ่งฝนตกแบบนี้รถยิ่งติดหนักกว่าทุกวันทั้งสองกลับมาถึงห้องในเวลาเกือบสามทุ่ม เขาพาเธออาบน้ำและรีบเข้านอน ส่วนชวีออกมาคุยเรื่องแม่ของเจนิตากับลูกน้องคนสนิทต่อ“นายครับ ผมว่ามีคนอยู่เบื้องหลังนะครับ กล้องจะเสียทั้งตึกได้ยังไง” แพทออกความเห็น“ผมก็คิดแบบแพท ดูท่าทางคนเบื้องหลังไม่ธรรมดานะครับ พอรู้ว่าเราเจาะข้อมูลก็รีบลบข้อมูลย้อนหลังเลย” เจมส์ก็มีความคิดเห็นไม
閱讀更多

บทที่ 77

“งก!” คนบ่นว่างกแต่สแกนทันที กว่าพลอยใสจะเล่าเสร็จเล่นเอาชวีเสียเงินเกือบแสน ให้มันได้อย่างนี้สิน้องรัก ชวีเดินกลับเข้ามาในห้องพร้อมกับกล่องหมี่กรอบสองกล่อง แล้วเอาไปวางไว้ในห้องครัว ไวน์แดงหนึ่งขวดที่ถือไป เขากับพลอยใสช่วยกันดื่มจนหมด ประทีปกลับมาถึงห้องตอนตีหนึ่ง รีบมาอุ้มคนเมากลับห้องไปแล้ว ส่วนเขาถามว่าเมาไหม ก็นิดหน่อยเขาใช้เวลาอาบน้ำเพียงไม่นาน จากนั้นซุกกายช้อนกอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง คำทำนายของไพ่ยิปซีที่พลอยใสเล่าให้ฟังทำให้หัวใจเขาพองโต แบบนี้สินะคนเลยชอบดูหมอกันความเชื่อนั้นเป็นพลังอย่างหนึ่งในตอนที่เรากำลังท้อถอย เป็นแรงผลักดันให้เรามุ่งไปข้างหน้า มีชีวิตเพื่อวันข้างหน้า อดีตไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้แล้วพลังจากความเชื่อนี่แหละเป็นกุศโลบายให้เรามุ่งมั่นและทำให้คำทำนายเป็นจริง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าความหนักใจก่อนออกไปนั่งนอกระเบียงกับตอนนี้ช่างห่างไกลกันเหลือเกิน ตอนนี้ใจเขาอิ่มฟูไปด้วยความหวังและความสุขเขากับเจนิตาคือคู่กัน มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมืองอย่างที่เธอบอกกับพ่อเขาไว้สินะเช้าวันถัดมา เจนิตามองหมี่กรอบที่วางอยู่เคาน์เตอร์ในห้องครัวอย่างตื่นตาตื่นใจ นี่น่าจะ
閱讀更多

บทที่ 78

“มันไม่โง่ให้เงินเราหรอก ตามมันไปก่อน ถ้าสบโอกาสก็จัดการซะ ทำเหมือนให้เป็นคดีชิงทรัพย์หรือไม่ก็อุบัติเหตุ” ประไพพูดออกมาอย่างรำคาญ เข้าใจว่าน้องชายเธอไม่ค่อยฉลาด แต่ไม่คิดว่ามันจะโง่ได้ขนาดนี้“แต่ผมมีคนช่วยนะครับ พี่ไพไม่ต้องออกหน้าก็ได้” สมหมายไม่เห็นด้วยกับประไพที่จะปล่อยเงินจำนวนหลายสิบล้านหลุดมือไป เขาเห็นความไหววูบในแววตาของพี่สาวจึงพูดต่อ“เรียกสักยี่สิบล้าน พอได้เงินแล้วเราก็ฆ่ามันทิ้ง”“แกแน่ใจเหรอว่าจะจัดการได้” ประไพถามอย่างไม่มั่นใจ แต่ก็มีท่าทีสนใจไม่น้อย“ทุกวันอาทิตย์มันจะต้องออกมาวิ่งที่สวนสาธารณะข้าง ๆ คอนโด”“มันมาคนเดียวเหรอ” ประไพถามอย่างสงสัย“มันมาคนเดียวครับ ผมคิดว่าตั้งแต่พวกวันเฉลิมถูกจับ มันก็เลยชะล่าใจ” สมหมายบอกสิ่งที่เขาคาดเดาให้พี่สาวรับรู้ สองสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาจับตามองเจนิตาอยู่ตลอด รับรู้ถึงพฤติกรรมของเธอได้อย่างดี“ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจแก ฉันไม่อยากได้เงิน ฉันอยากให้มันตาย” ประไพมีทรัพย์สมบัติซุกไว้ในชื่อคนอื่นอยู่บ้าง เธอหวังเพียงแค่ให้เสี้ยนหนามตำตาตำใจมานานแสนนานหลุดออกไปเสียที“บู้เป็นอย่างไรบ้างครับ”“ฉันเพิ่งไปเยี่ยมมาเมื่อวาน ตอนนี้ก็ผอมนั่นแหละ
閱讀更多

บทที่ 79

‘ถ้าไม่อยากให้ผู้หญิงมึงตาย โอนบิตคอยน์มาให้กูห้าสิบเหรียญ’ เพื่อนของสมหมายไม่ลืมแนบรูปของเจนิตาไปด้วยทางนั้นรีบติดต่อมาทันที อะไรมันจะง่ายขนาดนี้ สมหมายยิ้มในใจหน้าจอโทรศัพท์มือถือมีข้อความเข้าไม่หยุด แต่เจ้าของโทรศัพท์ยังไม่ว่างอ่านตอนนี้ หลายเดือนที่เธออยู่ในห้องขัง ความอัดอั้นทั้งหมดของเธอกำลังถูกปลดปล่อย“พี่ไพครับ มีข้อความเข้าไม่หยุดเลย” ชายหนุ่มรุ่นลูกบอกผู้หญิงที่เขากำลังควบขี่“อ๊า แรง ๆ อย่าเพิ่งไปสนใจ” ประไพเสพติดการซื้อกินตั้งแต่ที่เธอเริ่มออกเที่ยวแรก ๆ ก็ไปเพียงแค่หาเพื่อนคลายเหงา แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานขึ้น เธอรู้ว่าบางคนอยากทำมากกว่าการนั่งเป็นเพื่อนจ่ายแพงนิดหน่อย แต่ก็ได้อย่างที่ใจต้องการ ยิ่งตอนนี้เวลานี้ ความโกรธแค้นของเธอต้องการได้รับการบำบัดเมื่อสิ้นเสียงเนื้อกระทบกัน ประไพสุขสมกับรสสวาทของหนุ่มรุ่นลูกแล้ว หล่อนจึงหันมาใส่ใจกับโทรศัพท์มือถือ“ฮ่า ฮ่า” เสียงหัวเราะของประไพดังขึ้นจนคนนอนข้าง ๆ ตกใจ“เกิดอะไรขึ้นครับพี่ไพ” หนุ่มรุ่นลูกถามขึ้นอย่างตกใจ“ไม่มี ไม่มีอะไรจ้ะ” ประไพบอกกับชายหนุ่มข้างกาย ยิ้มกับภาพที่น้องชายส่งเข้ามาให้ ในที่สุดก็มีวันนี้สินะ วันที่มั
閱讀更多

บทที่ 80

‘มึงจะส่งคืนเหรอ’ ชาติถาม‘ส่งคืนให้มันพาพ่อมาลากคอมึงหรือไง ได้เงินแล้วก็ฆ่าทิ้ง’ กรเดินเข้ามาสมทบหลังจากออกไปดูพื้นที่โดยรอบ ทั้งสามสบตากันแล้วยิ้มให้กันอย่างเหี้ยมโหด จะเก็บไว้ทำไม ให้มันตามกลิ่นพวกเขาเจอหรือไง ‘อีแก่นั่นล่ะ’ สมหมายพยักพเยิดไปทางหญิงชราที่ใช้เป็นตัวล่อเหยื่อสาวออกมา ‘ให้มันไปซื้อข้าวอยู่ ใจเย็น ๆ ก่อน หมดประโยชน์แล้วค่อยฆ่าทิ้ง มานั่นแล้ว’ หญิงชราเดินเข้ามาพร้อมอาหารและเครื่องดื่มตามที่ทั้งสามคนใช้ให้ไปซื้อ ‘ยายกินหรือยัง’ สมหมายถามขึ้นในตอนที่กำลังลงมือจะกิน ‘กินเลยจ้ะนาย ยายกินแล้ว ขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะ’ หญิงชราบอกพร้อมทั้งขยับร่างชราของตัวเองไปทางห้องน้ำ เช้าวันถัดมาสมหมายตื่นนอนด้วยความมึนงงว่าเกิดอะไรขึ้น เขานอนหลับไปตอนไหน พยายามขยับแขนขยับขาแต่ทำไม่ได้เพราะเชือกที่รัดแน่น แรงขยับของเขาทำให้ทั้งชาติและกรที่หลับกันอยู่รู้สึกตัวตื่น ทั้งสามยิ่งตกใจหนักเมื่อคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เป็นนังผู้หญิงที่นอนหลับและถูกมัดอยู่บนเตียง ‘ไง ตื่นแล้วเหรอ’ เสียงหวานแต่แฝงความเหี้ยมเฉพาะตัว ตั้งแต่ตอนไหนกันนะที่เธอเห็นความตายเป็นเรื่องปกติ และกล้าที่จะมองหน้าศัตรูใกล้
閱讀更多
上一章
1
...
456789
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status