บททั้งหมดของ In Love With A Psycho : บทที่ 51 - บทที่ 60

Two Years Later...Anne Joy Del Mundo“Ey, how's my baby Ciaranne?”Napalingon ako sa pinagmulan ng boses at gumuhit ang malawak na ngiti sa aking labi nang makita si Freesha. Sa loob ng dalawang taon kong pamamalagi sa isla ay nagkalapit na ang loob naming dalawa. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin matanggap ang pagkawala ni Ciaran kaya ibinuhos ko ang buong pagmamahal at atensyon sa aming anak na si Ciarrane. Magdadalawang taon na si Ciarrane sa susunod na buwan pero bago iyon ay uuwi muna ako sa Manila upang kumustahin ang aking magulang. Sa loob ng mga taon na narito ako sa isla ay wala silang balita sa akin at ganoon din ako sa kanila. Dahil ayaw kong malaman nila ang disappointment na nangyari sa akin. Isa pa, hindi rin ako nakaluwas dahil sa paghihinagpis ko sa pagkawala ng lalaking mahal ko. Ilang beses rin akong muntikang makunan kung hindi lang sa tulong ng mga kaibigan ni Ciaran, lalo na si Freesha na araw-araw akong sinasamahan. When Ciaran died, my world drifted apart.

Next:Anne Joy Del Mundo “Bakit hindi ka makasagot, Annie? Umaasa ka bang may magliligtas pa sa ‘yo, hmm?” Napapitlag ako nang hinaplos ni Hazzen ang aking pisngi. Pinapagitnaan nila akong dalawa ni Zebal habang ang huli ay hinaplos naman ang aking hita. Bago umandar ang sasakyan ay ginapos nila ang paa ko’t kamay upang makasiguro na hindi ako makatakas. Bukod pa doon ay nilagyan din niola ng piring ang mata ko. Puno ng takot ang aking puso at nagmakaawa ako kay Hazzen ngunit tila bingi ito na hindi ako naririnig. My body was shaking in fear…silently praying for a miracle. I have experienced what it feels like to be a target. Pero iba si Ciaran. Kahit sinasaktan at ginagawa niya akong laruan ay alam kong may pagmamahal siya sa akin. Pero itong mga ito… Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ngayon. Ang gusto ko lang ay makaalis dito at takasan ang mga ito. Ayaw ko pang mamatay…naghihintay sa akin ang anak ko. Napaigtad ako ng lumapit ang mukha ni Hazzen sa mukha ko at akma ak

Next:Anne Joy Del Mundo.Kahit hindi ko kilala kung sino ang tumulong sa akin ay naging mahimbing pa rin ang tulog ko buong gabi. Hindi ko batid pero ramdam ko na tila may nagbabantay sa akin kaya mapayapa ang isip ko. When I woke up the next morning, I felt refreshed and lively. Matapos kong maligo ay nagbihis ako ng damit na nakalatag sa ibabaw ng mesita sa tabi ng kama. Kasama ng bagong damit na ito ay ang ang wallet at iba ko pang importanteng gamit. Pagkatapos ay saka ako bumaba upang tanungin sa front desk kung nasaan ako at ganoon na lang ang gulat ko nang malaman na hindi kalayuan ang lugar na ito sa bahay ng aking magulang. “Ahm…miss, pwede ko bang malaman ang pangalan ng taong nag-book ng room na pinanggalingan ko?” mahinang tanong ko. Gusto kong malaman ang identidad ng taong tumulong sa akin at nagbakasali ako na baka makuha ko ang pangalan niya sa receptionist. Tinitigan ako ng babaeng receptionist na puno ng pangungutya pero hindi ko ito pinansin. “I’m sorry, Miss. H

Next Anne Joy Del Mundo “Nasaan ka? Paano mo nalalaman ang ginagawa ko? Are you filming me?” Sigurado ako na mayroong camera na nakatutok sa akin kaya nakikita ako ngayon ng lalaking iyon. Mahinang tawa ang iginanti ng lalaki. The soft yet haughty laugh traveled in my ear and a familiar feeling washed over me. Biglang lumitaw sa aking isipan si Ciaran. Why did I think of him every time this guy laughed in a low voice? Hindi ko na kailangang mag-isip nang matagal dahil alam ko na ang kasagutan sa aking isipan. Walch and Ciaran have the same way of laughing. Even the way he commanded me always reminded me of the man I loved. Those soft and powerful voices when he asked me to do things always made my blood boil in anticipation, coupled with the lust that I only felt towards Ciaran. Pero bakit nararamdaman ko rin iyon sa Bach na ito?“Hindi mo pa rin ba ako susundin, Anne? Pinapaalala ko lang sa ‘yo, ayaw ko nang inuulit ang utos ko. Now, lay on the bed with the dildo and vibrator wit

NEXTAnne Joy Del MundoKinagabihan, habang nakahiga ay hinintay ko na tumawag si Walch pero kahit mulagat pa rin ako hanggang madaling-araw ay wala akong natanggap na tawag mula sa kanya na ipinagpasalamat ko. Sana ay tigilan na ako ng lalaking iyon. Kahit pa may maganda siyang boses, kahit pa nagugustuhan ko ang pinapagawa niya sa akin, hindi pa rin ako dapat magtiwala sa kanya. Paano kung may mga video ako sa kanya at ilabas niya iyon?Nakatulugan ko na lamang ang isiping iyon hanggang sa gisingin ako nang malakas na tunog ng cellphone. It is not the alarm, but the sound of someone calling me. Kahit nahihirapan dahil sa puyat nang nagdaang gabi ay kinapa ko ang cellphone sa ilalim ng unan at pilit na iminulat ang mata para sagutin ang tawag.Sa sobrang antok ko ay hindi na ako nag-abalang tingnan kung sino ang tumawag at basta na lamang iyon sinagot. “Hello?” Namamaos ang boses na tanong ko. Muli akong pumikit habang hinhintay itong sumagot. “Wake up, sleepy head.”Bigla akong nap