บททั้งหมดของ My Mysterious Baby: บทที่ 471 - บทที่ 480

Hinahanap ko ang dalawa kong kaibigan pero hindi ko pa rin ito mahanap. Hindi ko alam kung nasaan sila, patingin tingin ako sa buong paligid. Busy silang lahat kaya baka isa sila sa mga nagbubuhat ng mga gamit nila sa loob. I can't enter naman kasi my work here is to interview them. Patingin tingin ang babaeng katabi ko na ayaw magsalita, pero ng makitang wala ng mga pulis at mga taong nasa tabi or nakatingin dito saka lang siya nagsalita sa akin ng palihim.Mukhang may alam ang mga pulis dito at mukhang ayaw silang pagsalitain. Mukhang pinatahimik silang lahat dito. My fowl atang nangyari. "Hindi namin alam kung saan nangyari ang sunog. Basta nagulat na lang kami na biglang sumiklab ang buong bahay pero bago pa nangyari yun may alitan na nangyari kila Ma'am Fatima at ma'am Loisa," pahayag ng kasambahay nila Steve."Hindi kami pwedeng magsalita dahil yun ang kabilin bilinan nila sa amin," sabi nito na kina kunot ng aking noo."Sino ang may nagsabi niyan?" Tanong ko, gusto kong malam

"Nakita na namin ma'am. May tattoo siya sa katawan. Sa tuwing nakikita namin itong pumapasok sa kwarto ni ma'am Loisa nagpapanggap kaming hindi na lang ito nakita. May isa kaming kasamahan dati na nagsumbong pero ang nangyari siya pa ang nabaliktad. Pinakulong siya ni ma'am Loisa at pinagbayad kaya hanggang ngayon nasa kulungan pa rin. Binibisita namin minsan at kita namin dito ang kaniyang paghihirap sa loob ng kulungan. Kaya simula noon hindi na namin pinakealaman pa itong babaeng ito. Inuuto uto niya lang si ma'am Fatima...." mahabang kwento niya na kinatango ko.Tumango tango ako saka tinanong kung alam ba niya ang pangalan nito. Sinabi niya naman ng buo at sinabing sana matulungan namin silang lahat dito daw. Miserable daw ang pamumuhay nila dito."Anong pangalan ng lalaking yun?" Tanong ko."Tinatawag naman siyang Luciano Ludwig, isang french daw na namuhay dito sa pilipinas kaya marunong itong managalog. Mayaman daw siya at may mga business dito at sa ibang bansa. Yun ang kwent

Doon nagpanting ang aking tenga, naging ako pa ang may kasalanan nito. Parang sinasabi niya na ako ang dahilan kaya sinasagot siya ng mga tauhan nito."Excuse me ma'am ngayon ko lang po sila nakita at naka usap hindi naman po ata tama na pag bintangan ako. Kaya po sila ganyan dahil sa pananalita ninyo at ang pagtrato ninyo sa kanila. Hindi pa nga kayo nakakasal ng may ari nitong bahay na to pero kung umasta kayo parang inyo na itong pamamahay na ito. Akala niyo kayo na ang boss," sagot ko sa seryosong tinig.Gusto kong ipamukha sa kanila lalo na sa babaeng ito na wala siyang karpatang magsalita ng ganyan. Feeling entitled naman samantalang base sa kwento nila wala naman daw atang planong pakasalan ito tsk."Shut up!!! Humanda kayo sa akin kayong tatlo, maayos lang dito makita ninyo..I will make sure na mawawalan kayo ng trabaho," mayabang na sabi nito."Goooooo...we're not scared," ika ni Jam."Sige gawin niyo po. Matanda naman na ako at matagal na rin sa aking trabaho kaya ok lang na

"Boss boss boss...magmadali ka diyan. Nagsisimula ng pasukin ang kwartong yan ng apoy," ika nito."Dammit Lucas...Ginulat mo ako, pwede bang hanapin mo muna ang taong humihingi ng tulong kanina dito," ani nito."Wala akong makita boss at blurred na ang camera sa sobrang usok. Lumabas ka na diyan, baka guni guni mo lang yun or baka may multo," ika nito na kina laki ng mata ko."Tang ina mo ka...kalalaki mong tao tapos naniniwala ka sa multo," bulyaw ko.Lumabas akong basang basa at naghanap sa paligid. Umiikot ako sa kwarto ng biglang may humawak sa paa ko. Napatalon ako sa gulat, " shit!!! Mukhang nagkatotoo ata ang sinabi ni Lucas. Baka nga may multo dito," sabi ko. Dali dali akong lumayo sa kama at aalis na sana ng biglang may umungol na naman. Nakarinig ako ng mahing tinig na humihingi ito ng tulong na naman."Damn shit! Tinatakot ako ng lalaking yun shit siya"...ani ko Bumalik akong muli sa gilid ng kama at pinagmasdang muli ang ansa sahig. Impossible na may multo dito, walang mu

Nilapag ko sa kama ang safety box vault at napatingin sa mga alahas na mga mamahal. Gusto kong kumuha pero nag aalangan ako."Do you want to take something? " Aniya, mukhang nakita ata ang pagtingin tingin ko sa mga nandito."Ok lang sayo? Alam mo kayamanan na ito, kaya pala patay na patay sayo si Loisa snake dahil sa kayamanan mo. Baka isa ito sa hinahabol niya sayo. Baka alam na nila na may tinatago kang ganito," wala sa sariling saad ko habang nakatingin sa mga alahas na nahahawakan ko."Loisa snake?" Patanong na sabi niya kaya natigilan ako. Napatampal ako sa aking noo, nakalimutan kong si Steve pala ang kausap ko. Nakasanayan ko na kasi ang pagtawag nito sa kaniya. Wala sa sariling tumingin ako dito at ngumiti ng alanganin."Sorry...nasanay na kasi akong tawagin ang fiance mo ng ganyan kaya pasensiya na," pahayag ko. Napapakamot pa tuloy ako nito."That's fine with me...nakakatawa lang ang bansag mo sa kaniya...and by the way who told you that she's my fiance," ani Steve na kina