Lahat ng Kabanata ng My Mysterious Baby: Kabanata 541 - Kabanata 550

"Ayaaaaaa....." sigaw ni Steve na lalo kong kinahalakhak. Hindi pa ako nakuntento kaya ang ginawa ko inararo ko silang lahat lalo na sa mga sasakyan nila dito. "Tang ina ninyong lahat, humanda ka sa akin gago ka...Haharapin kita one of this day," sigaw ko. Hindi ko na alintana kung magsisigaw man si Steve sa tabi ko. He haven't yet saw my bad side yet. I'm lunatic also especially to them. To those who don't have the right to survived. Nagsisimula ng sumigaw si Steve ng pinaharurot ko ang sasakyan papunat sa kanilang lahat. Bahala sila kung masagsahan sila. "Stop Aya please stop...you don't have to kill them," aniya pero umiling ako."They don't have the right to survived. I don't have mercy to someone like them. Huwag kang pusong bato Steve. Anong gusto mo, sila ang mamatay or tayo ang mamatay? Choose one of those," nakataas kilay na sabi ko.Hindi ito naka imik sa sinabi ko, I used my double lock para hindi niya mabuksan ang mga pintuan dito. Natakot ako baka kasi bigla siyang tum

Nang matapos ko siyang asikasuhin saka ako naman ang naligo. Napapa isip ako na baka kaylangan ni Steve ng theraphy pa. Nalaman ko sa mga bantay nito na nag theraphy daw siya pero natapos na.Ok naman na daw siya pero para sa akin hindi pa siya ok kaya sisikapin kong tapusin na ng tuluyan ang mission na ito. Kaylangan ng tuldukan ang kasamaan ng Luciano na yun at Shadow X. Nakipag ugnayan na rin si Boss sa mga matatas na opisyales sa ibang bansa.Kaya alam na nila ang sitwasyon dito. Wanted na pala ang mga taong yan lalo daw si Luciano. Kaylangan na nilang mahuli ito dahil sa marami na siyang napatay na mga sibilyan sa kanilang lugar. Marami din daw siyang mga illigal na gawain doon pero unti unti ng nahuli ng mga awtoridad.Nang matapos akong maligo nagpalit ako at nag log in para maka usap ko ang aking mga kaibigan at sila Boss. Pinutakte agad ng matanggap nila ang tawag ko. "Gaga ka...kanina pa kami naghihintay dito sayo. Anong oras na ngayon ka lang tatawag," ani nito na kinalaki

Nang matapos ang pagtatagpo naming yun, naligo kaming dalawa. Naulit na muli ang ginawa namin sa banyo. Hindi ko siya makontrol, mukha siyang tigang na tigang sa akin na hindi ko rin naman mahindian. Gusto ko rin naman ang ginagawa niya, ng matapos ang sandali naming yun.Kumain kaming lahat sa baba, nilagyan ko ng gamot pampatulog ang kaniyang kinakain kaya pagkatapos naming kumain pumasok kaming dalawa sa kwarto ko. Humiga kaming dalawa, sinabi kasi niyang inaantok ito. Pina inom ko din siya ng gamot kaya ang alam niya dahil sa epekto yun ng gamot niya pero ang hindi niya alam may nilagay pala ako sa inumin nito. "Don't leave me please," aniya ng papikit pikit na ang mga mata nito."I won't dear...ngayon pa na ok na tayo...I will never let you go again," ani ko. Ngumiti siya saka yumakap sa akin ng mahigpit. Nakita ko sa kaniyang mukha ang luhang pumatak dito. Alam ko tears of joy yun pati ako naiyak din. Sa haba haba ng aming mga masasakit na pinag daanan at sakitan na hindi nam

Ngumisi ako dito ng parang aso saka walang babalang binalik sa kaniya ang kutsilyo. Deretso yun sa kaniyang paa kaya napahiga at napa hiyaw sa sakit. Hindi pa ako nakuntento kinuha ko ang isang kutsilyo pa at saka walang babalang tinarget sa kaniyang gitnang kamay."Traydor ka talaga kahit kaylan. Kung noon nakaya mo akong takasan pwes ngayon hindi na mangyayari. I won't allow it. Sinabi ko sayo noon na galingan mo ang pagtatago pero anong ginawa mo. Nagpakita kang muli sa akin. Ang masahol pa nito kinanti mo ang hindi mo dapat kantihin," ani ko sa nakakatakot na boses."Wala akong kasalanan sayo, hindi kita inaano kaya bakit kaylangan mo akong paki alaman..." aniya na kinahalakhak ko."Hindi ka ba nakikinig gaga ka. Kinanti mo ang taong hindi mo dapat pakialaman. Yun ang malaki mong pagkakamali," ani ko habang dahan dahan na lumalakad palapit dito.Nilabas ko ang aking baril at naglagay ng bala nito. Naramdaman ko kasing may iba pang tao kaming kasama kaya mahirap ng hindi ako naka h

"Ang tagal naman ni Rein....leche ang sakit na ng tiyan ko...mom pakitawagan naman siya," ani ko kay Mommy Sedes.Kabuwanan ko na ngayon at naka admit na rin ako sa hospital. Masakit na masakit na ang aking tiyan kanina pa pero pinapalakad pa lang ako. ! centimeter pa lang naman daw kaya medyo matagal pa. Ganito pala kasakit ang manganak.Noong una gustong gusto kong manganak lalo na't kambal ang magiging anak namin ni Rein kaya tuwang tuwa kaming lahat pero hindi ko naman akalain na ganito pala kasakit kapag manganak ka na. Halos hindi ko alam ang aking hahawakan.Ilang oras na ako dito, pinaligo na rin nila ako sa hospital na to. Nasa isang exclusive room ako ngayon. Sa isang pinaka mahal na hospital ako dinala ni Steve aka Rein. Rein na ang tawag ko sa kaniya simula ng ianunsiyo ng kaniyang pamilyang Sato ang buo nitong pangalan.Tinuldukan na ng mga SATO na isa na rin si Steve sa kanila. Isa na rin siyang SATO, isa sa pinaka prominenteng pamilya sa Japan. Ang yaman pala ng pamilya