Lahat ng Kabanata ng ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก: Kabanata 161 - Kabanata 170

อลินนั่งแท็กซี่มาจนถึงจุดที่เธอคิดว่าตัวเองได้ทำหนังสือเดินทางตกไว้ ซึ่งตลาดที่เธอเห็นว่ามีผู้คนมากมายเมื่อตอนบ่าย ตอนนี้ผู้คนกลับดูบางตาลงลงมาก อลิน พยายามเดินดูจนทั่วแต่แล้วก็ไม่เจอของที่เธอหา“แฮ่ก ๆ ไม่เจอ ทำไงดี” เพราะใช่เวลาในการเดินหาไม่ใช่น้อย อาการเหนื่อยของเธอก็กลับมากวนใจเธออีกครั้ง “กลับ

ทั้งคู่เดินทางมาถึงโรงแรมที่อลินเข้าพัก หลังลงรถอลินก็เดินไปยังลิฟต์โดยไม่สนใจว่าจะมีใครตามมา เพราะตอนที่รถใกล้ถึงเธอเอ่ยขอบคุณเขาไปแล้วที่อุตส่าห์สละเวลามาส่งเธอแต่ก่อนที่ลิฟต์จะปิดกลับมีมือหนึ่งยื่นมาขวางประตูไว้จนประตูลิฟต์เปิดกว้างอีกครั้ง ร่างสูงที่ปรากฎตรงหน้าทำให้อลินต้องขมวด เธอไม่เข้าใจว่า

“ใครจะยอมให้เสร็จด้วยมือล่ะ” เขาขึ้นไปคร่อมบนตัวของอลิน มือสองข้างจับชายเสื้อแล้วยกขึ้นเพื่อถอดออกจนอวดร่างกำยำที่น่าหลงใหล มือหนาปลดเข็มขัดและปลดตะขอกางเกงต่อหน้าหญิงสาวที่ยังงุนงงกับคำพูดของเขา เธอนอนมองเขานิ่งราวกับถูกมนต์สะกด ทันทีที่เขาดึงตัวตนที่กำลังขยายตัวเต็มที่ออกมา เขาก็พลันได้เห็นคนใต้ร่

วันต่อมาตรงเคาน์เตอร์ ในขณะที่อลินกำลังพูดคุยกับพนักงานเรื่องห้องพัก ก็มีชายหนุ่มคอยนั่งเฝ้าไม่ห่าง เขามองดูเธอใบหน้าจิ้มลิ้มนั้นไม่วางตา รู้สึกภูมิใจที่ได้สัมผัสและครอบครองเธอ“ตามผมมาครับ” พนักงานหนุ่มหันมาบอกอลิน“ค่ะ” อลินเดินตามไปโดยไม่ได้ส่งสัญญานให้คิงส์ เพราะเธอคิดว่าเธอจะขึ้นไปคนเดียวแล้วค่

คิงส์กับอลินเดินทางมาถึงประเทศไทยในตอนดึก ทั้งคู่เข้าพักในโรงแรมที่อยู่ไม่ไกลจากสนามบินมากนัก เพราะคิงส์อยากให้อลินพักผ่อน ดูเหมือนสองสามวันมานี้เธอจะเหนื่อยง่ายกว่าปกติ“เป็นอะไรมากมั้ย” คิงส์ถามคนที่นั่งอยู่ในอ้อมกอดของเขา“ไม่เป็นอะไรมากหรอกค่ะ คงจะเหนื่อยเพราะเดินทางติดต่อกัน” อลินแหงนหน้าขึ้นไป