บททั้งหมดของ ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก: บทที่ 281 - บทที่ 290

“เข้าห้องไปซะ” เขาพูดก่อนจะหันหลังให้น้ำตาล “แล้วเลิกคิดเรื่องจะไปจากที่นี่ ต่อให้เธอพยายามแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์”น้ำตาลลุกขึ้นยืน เธอเดินเข้าห้องตามที่เขาสั่ง ร่างบางทรุดตัวลงนั่งตรงพื้นห้องปล่อยให้ความรู้สึกที่มันจุกอยู่ในอกพลั่งพลูออกมาเป็นหยดน้ำใส ๆ เธอเฝ้าหาเหตุผลว่าทำไมเขายังไม่ปล่อยเธอไป ทั้ง

“ไม่ค่ะ” น้ำตาลเชิดหน้าตอบ ไม่ว่ายังไงเธอก็ยังยืนยันคำเดิม“ฉันสัญญาแล้วไงว่าจะไม่ทำอะไร นะ นะ”“ยังไงก็ไม่ค่ะ”“ชอบให้บังคับเหรอ งั้นฉันจะไม่ถามความสมัครใจของเธอ แล้วฉันก็จะทำตามใจตัวเองด้วย ฉันมันเป็นพวกเอาแต่ใจนี่นา” เขาพูดประชดน้ำตาล “เผลอ ๆ คืนนี้เธออาจจะไม่ได้นอน”น้ำตาลย่นคอหนีเมื่อไคล์ซุกไซร

“...”“งั้นฉันโยนทิ้งเลยนะ” เขาชูชุดในมือขึ้น “เดี๋ยวฉันถอดเป็นเพื่อน”“ไม่!!...ไม่ค่ะ” น้ำตาลพยายามคว้าชุดในมือของไคล์แต่เขากลับขยับถอยหนี“มาสิ...ฉันใส่ให้” เขากวักมือเรียกพลางทำหน้าเจ้าเล่ห์น้ำตาลตามไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของไคล์ เธอยอมให้เขาใส่ชุดนอนให้ แม้จะรู้สึกแปลก ๆ ที่ไม่ได้ใส่บราและเนื้อผ้า

“แบบนี้เขาเรียกว่าตั้งใจหรือเปล่า” เขาเอ่ยถามหลังจากผละออกมามองหน้าของน้ำตาล “หมายถึงฉันเป็นคนยื่นหน้าเข้าไปจูบเธอเอง”“...” เธอก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี“ถ้าคนรักของเธอตั้งใจนอนกับคนอื่นเธอจะให้อภัยหรือเปล่า”“เป็นไปไม่ได้” คำพูดของเขาทำให้เธอเริ่มคิดแล้วว่าที่ผ่านมาเขาตั้งใจนอนกับเธอ“ยังไม่เข้าใจตรงไห

“ฉันอยากไปจากที่นี่”“นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ฉันให้เธอไม่ได้”“บางที” น้ำตาลเงยหน้ามองไคล์ “ข้อเสนอที่พ่อของคุณ...อุ๊ป”กลีบปากสีสวยโดนปิดด้วยปากหนา เขาจูบเธอตรงลานจอดรถหน้าบ้านพ่อของเขา โดยไม่สนสายตาของลูกน้องคนไหน รวมไปถึงชายชราที่ยืนมองอยู่ในบ้าน“เธออยากไปที่ไหนบ้าง วันนี้ฉันว่างสามารถพาเธอไปได้ทุก